مترجم: نادر یارمحمدی
بر اساس پژوهش جديد محققان، درمان نارسايي قلبي با بند ناف گرفته شده از سلولهاي بنيادي ممكن است باعث بهتر شدن قابل توجه عملكرد ماهيچه قلب و كيفيت زندگي شود. فرناندو فيگوئرا، محقق و استاد پزشكي در دانشگاه لوساندس شيلي گفت: «ما با يافتههاي خود تشويق شديم از آنجايي كه ميتوانست همواركننده راه براي روش درماني جديد و غيرتهاجمي گروهي از بيماران با وضعيتي نامطلوب باشد». در اين آزمايش، 30 بيمار، كه سن آنها از 18 تا 75 بود، با نارسايي دائم قلبي تحت درمان دارويي بهينه با تزريق بند ناف گرفته شده از سلولها يا پلاسيبو در سياهرگ قرار گرفتند. بند ناف در بخش سزارين از جفت كامل جنين انسان توسط اهداكنندگان سالم بعد از اعلام رضايت فراهم ميشود.
پژوهشگرها قبلاً ظرفيت درماني مغز استخوان گرفته شده از سلولهاي بنيادي را ارزيابي كردند؛ هرچند، بند ناف گرفته شده از سلولهاي بنيادي درون سياهرگ ارزيابي نشده است. محققان ذكر كردند كه نوع دوم به شكلي خاص جالب است از آنجايي كه دسترسي راحت، موجوديت گسترده دارد و فاقد عوارض ايمني و نگرانيهاي اخلاقي است كه سلولهاي بنيادي جنين را فراگرفته است. رژيمهاي دارويي استاندارد ممكن است در كنترل نارسايي قلبي حداكثر كيفيت را نداشته باشد، و بيماران بايستي به سمت درمان غيرتهاجمي مانند دستگاه كمكي بطن مكانيكي و پيوند قلبي بروند.
نارسايي قلبي به وضعيتي گفته ميشود كه در آن قلب ديگر قادر به پمپاژ كافي خون و اكسيژن به بدن نيست. نارسايي قلبي ميتواند بر اثر بيماريهايي نظير بيماري كرونري قلب، ديابت و فشار خون بالا بروز كند. اين بيماري همچنين ميتواند ناشي از برخي رفتارها شامل سيگار كشيدن، خوردن غذاهاي چرب، ورزش نكردن كافي يا چاقي بروز كند. در حال حاضر درمانهايي براي نارسايي قلبي وجود دارد، اما آنها از شرايط ايدهآل دور هستند. مداخلات ابتدايي دليل نهفته در زير بيماري، براي مثال فشار خون بالا را هدف قرار ميدهد. اين درمانها همچنين كاهش علائم بيماري، پيشگيري از صدمه بيشتر، افزايش طول عمر بيمار و بهبود كيفيت زندگي وي را هدف قرار ميدهند. نارسايي قلبي، كه با ناتواني ماهيچه قلب در پمپاژ مؤثر خون مشخص ميشود، 37 ميليون نفر در جهان را تحت تأثير داده است. با توجه به اظهارات فيگوئرا، به رغم پيشرفتهاي پزشكي، نيمي از بيماراني كه نارسايي قلبي در آنها وجود دارد پنج سال بعد از تشخيص فوت ميشوند. اگر در بررسيهاي بزرگتر تأييد شود، اين يافتهها ميتواند نويددهنده درماني جديد براي وضعيتهايي شود كه در حال حاضر كمتر قابل درمان است. گزينههاي درماني براي نارسايي قلبي ايدهآل نيستند و هيچ راهحل درازمدت مناسبي وجود ندارد. حتي در صورت برخورداري از بهترين مراقبتها، نارسايي قلبي اغلب اوقات ميتواند كشنده باشد. البته، بازتوليد خود بافت قلب ميتواند يك گزينه ايدهآل باشد. اگرچه اين كار دور از دسترس به نظر ميرسد، اگر نتايج مطالعه حاضر تأييد شود اين راه ايدهآل روزي در دسترس خواهد بود.
پيش از اين درباره سلولهاي بنيادي عضلات براي ترميم قلب صدمهديده يك تيم ژاپني تحقيقات زيادي را انجام داده بودند. در اين مورد تكههاي موسوم به سلولهاي بافت مشتق از اتولوگوس سوماتيك در مرحله بعد با جراحي به سطح بطن چپ قلب وصله شدند. سلولهاي بنيادي برخي از اوقات براي جايگزيني كامل با بافتهاي دچار نارسايي بدن به كار ميروند. در هر حال، سلولهاي بنيادي ميتوانند به بازتوليد بافتها به طريق ديگري هم كمك كنند – استفاده از اثر پاراكرين. بافت پيوندشده عواملي را آزاد ميكند كه مشوق رفتارهاي متفاوت در بافتهاي كهنه ميشوند و اين همان چيزي است كه در مطالعه حاضر روي ميدهد. پيوند به بافتهاي موجود كمك كرد تا به جاي مصرف بيش از حد از آن، عملكرد بهتري داشته باشند.
منبع: ساينس ديلي
