فريدون حسن
فوتبال باشگاهي آسيا پيشرفت قابل ملاحظهاي داشته است، اينقدر كه حالا فوتبال باشگاهي ايران بهرغم آنكه مدعي حرفهاي شدن است نميتواند جايگاهي براي خود در آن دست و پا كند. ليگ قهرمانان آسيا آينه تمام نماي فوتبال باشگاهي قاره كهن است، ليگي كه سال به سال بر كيفيت تيمهاي حاضر در آن اضافه ميشود و فوتبال ايران اگر ميخواهد از اين قافله بيشتر از اين عقب نماند بايد فكري به حال خودش كند. امسال نيز سهم فوتبال ايران فقط حذف و شكست بود تا دو تيم از ژاپن و عربستان به ديدار پاياني رقابتها راه پيدا كنند؛ دو تيمي كه توانستند با ديكته كردن قدرت و برتري خود در شرق و غرب قاره گام به ديدار نهايي بگذارند.
در انديشه پادشاهيالهلال عربستان را حداقل ما ايرانيها به خوبي ميشناسيم؛ يك تيم شناسنامهدار، پرقدرت و با كلاس در فوتبال آسيا. نبايد از انصاف دور شد كه الهلال بر خلاف تمامي تيمهاي عربي هميشه فوتبال بازي كرده، تيمي بوده كه با بهرهگيري درست از ثروت خود، مربيان و بازيكنان خوب و تراز اولي را آورده و از آنها براي پيشبرد اهدافش استفاده كرده است. الهلال تاكنون دو بار قهرمان آسيا شده و سه نايب قهرماني را تجربه كرده است؛ تيمي كه امسال با هدايت رامون دياز ميخواهد براي سومينبار آقاي آسيا شود؛ تيمي كه بازيكنان تأثيرگذاري چون ادواردوي برزيلي، برتيوس اروگوئهاي و ريواس ونزوئلايي را در تركيب خود دارد و البته از مهرههاي آسيايي خود چون عمر خريبين سوري و محمد شلهوب و ياسر القحطاني عربستاني هم سود ميبرد. الهلال براي رسيدن به اين مرحله، بعد از بازيهاي گروهي دو تيم ايراني استقلال خوزستان و پرسپوليس و العين امارات را قدرتمندانه حذف كرد. نوع فوتبال محكم، روان و با برنامه تيم رامون دياز اجازه قدرتنمايي به هيچ حريفي را نميدهد. الهلال در طول 90 دقيقه فوتبال بازي ميكند و اين چيزي است كه حداقل فوتبالدوستان ايراني در جريان دو بازي رفت و برگشت اين تيم مقابل پرسپوليس به وضوح آن را مشاهده كردند. الهلال ميخواهد پادشاه فوتبال آسيا باشد و براي رسيدن به اين هدف چيزي كم ندارد؛ آنها هم در زمين صاحب قدرت هستند و هم بيرون از آن.
قدرت شرقي در برابر الهلال، اوراواردز ژاپن قرار دارد؛ تيمي با برنامه و منظم. نماينده ژاپن بر خلاف الهلال تنها يكبار موفق به كسب مقام قهرماني آسيا شده و اتفاقاً در آن يكبار هم سپاهان اصفهان را مغلوب قدرتنمايي خود كرده است. ژاپنيها با استفاده از دانش و تجربه پتروويچ سرمربي خود و البته با بهرهگيري از بازيكناني چون رافائل سيلوا، آنتونيوي برزيلي و جانكتينك اسلوونيايي در كنار بازيكنان خوب بومي خود ميخواهند براي دومين بار فاتح ليگ قهرمانان آسيا شوند. اوراواردز درست مثل الهلال بعد از پشت سر گذاشتن مرحله گروهي سه تيم قدرتمند چيني، كرهاي و ژاپني را پشت سر گذاشت. بايد توجه داشت كه فاصله تيمهاي شرق آسيا به لحاظ فني و غناي تكنيكي و تاكتيكي با هم زياد نيست، بنابراين اين مسئله ثابت ميكند كه كار تيم شرقي حاضر در فينال ليگ قهرمانان آسيا براي رسيدن به اين مرحله چقدر سختتر از الهلال بوده است. به هر حال اين دو تيم در حالي به فينال ليگ قهرمانان آسيا راه يافتهاند كه علت اصلي حضورشان در اين مرحله را بايد در نوع مديريت، سيستم درست حرفهايگري، توان فني و صدالبته قانونمندي آنها جستوجو كرد. فوتبال آسيا در رده باشگاهي با تكميل اين پازل كمكم پيشرفت ميكند و به روز ميشود. الهلال و اوراواردز دو نمونه آن هستند؛ دو نمونهاي كه متأسفانه در فوتبال پرهياهو، پرسروصدا و پرحاشيه باشگاهي ايران اصلاً وجود ندارد كه اگر حتي سايهاي از اين قبيل تيمها در فوتبال ايران وجود داشت، حسرت قهرماني در ليگ قهرمانان آسيا يا حتي حضور در فينال آن امروز به بيش از چند دهه نرسيده بود.
