جايگاه پانزدهمي تيم بسکتبال جوانان در بين 16تيم مسابقات جهاني متناسب با توانايي اين تيم نبود و در قاهره ضعيفترين عملکرد ممکن را داشتيم. واقعيت اين بود که ما با تيمهايي رقابت کرديم که مثل خودمان بازيکنانشان در رده زير ۱۹ سال بودند، اما توجه بيش از حد به سابقه و پيشينه آنها، باعث بزرگتر جلوه دادن حريفان شد، در حالي که ايران هم خود به عنوان قهرمان آسيا در مسابقات شرکت کرده بود. در همين مسابقات جوانان جهان بسکتبال کشورهايي مثل کره جنوبي، ژاپن، آنگولا، مالي و مصر همطراز با ايران بودند؛ حتي به اعتقادم ايران از اين تيمها تواناتر هم بود، چون به لحاظ مهره در برخي پستها شرايط بهتري داشتيم. البته کشورهايي بودند که به طور کلي به لحاظ امکانات خيلي بهتر از ايران هستند، اما حتي اين کشورها هم در رده سني جوانان خيلي بالاتر از ايران نيستند. البته حساب يکسري از تيمها مانند کانادا و به خصوص امريکا که بازيکنانشان به لحاظ فيزيکي کاملاً برتر از کشوري مثل ايران هستند، از ساير تيمها جداست. بازيکنان بسکتبال اينگونه کشورها جثهاي بزرگ و حجيم دارند بازيکنان ما در رده سني جوانان در مقابل چنين حريفاني حرف زيادي براي گفتن ندارند.
بايد اين موضوع را در نظر داشته باشيم که قرار نيست در ديدارهاي جهاني با تيمي مثل سنگاپور و مالزي ديدار کنيم، ايران در ادوار گذشته به عنوان نايبقهرمان و تيم سوم آسيا در مسابقات شرکت کرد، اما اينبار که به عنوان قهرمان آسيا در رقابتها ظاهر شديم عملکردي ضعيفتر از ادوار گذشته داشتيم و قبل از اعزام قافيه را باخته بوديم. در دفاع و حمله بازيکنان ضعيف بودند، شايد اگر عمده تاکتيک تيم شوت از راه دور نبود و تا حدي هم از بازي نزديک به سبد استفاده ميشد- نه با پست پنج بلکه از طريق نفوذ به زير سبد- شايد بهتر نتيجه ميگرفتيم، اما در هر صورت بازيکنان تمام تلاش خود را کردند، اعضاي کادر فني تمام توانايي خود را گذاشت، شايد اين توانايي کافي نبود. رفتار برخي بازيکنان بايد منطقيتر شود، اين براي آينده خود آنها بهتر است و مربيان در اين زمينه نقش مديريتي دارند.
