ارائه الگويي براي بهبود حركت كودكان مبتلا به فلج مغزي در كشور

پژوهشگران داخلي توانستند با انجام تمرينات ورزشي هدفمند، الگوي مناسبي براي اصلاح راه رفتن كودكان مبتلا به فلج مغزي ارائه دهند، ضمن آنكه در نمونه‌هاي مورد آزمايش بهبود زواياي مفاصل به وضوح مشاهده شد.

ليلا حمزه از محققان طرح در خصوص پژوهش انجام شده گفت: راه رفتن، يكي از عملكردهاي پيچيده و منحصر به فرد بشر است كه استقلال اجتماعي انسان به آن بستگي دارد. در اين بيماري عضلات سفت شده و والدين يا پزشك به سختي مي‌توانند مفاصل دست و پا يا حتي كمر كودك را خم و راست كنند. فلج مغزي، آسيب غير پيشرونده مغز در پيش، حين يا سال‌هاي اول پس از تولد محسوب مي‌شود، اما تبعات ناشي از آن در صورت نامساعد بودن شرايط با گذشت زمان به پيش مي‌روند.

 

 

 

در نتيجه، كودكان مبتلا در طول زندگي خود با طيف وسيعي از اختلالات حركتي- وضعيتي مواجه مي‌شوند. از ميان انواع فلج مغزي، نوع اسپاستيك آن بيشترين ميزان شيوع (70 تا 80 درصد) را به خود اختصاص مي‌دهد. به علاوه، نزديك به 80 درصد مبتلايان به فلج مغزي اسپاستيك (Spastic)، گرفتار نوع داي پلژي (diplegia) آن هستند. به گفته وي در اين عارضه (داي پلژي)، با اينكه هر چهار اندام به طور متقارن درگير مي‌شوند، اما ميزان آسيب دست‌ها به مراتب كمتر است. به منظور اصلاح ساختار مفاصل ران و زانو و همچنين الگوي راه رفتن، يك دوره تمرين ايستگاهي (دايره‌اي) را در اين زمينه آغاز كرديم و در اين مطالعات تلاش شد تاثير يك دوره تمرين دايره‌اي بر زواياي مفاصل اندام تحتاني خصوصاً مفصل زانويي كودكان «داي پلژي اسپاستيك» (نوعي از فلج مغزي كودكان) در فازهاي مختلف سيكل راه رفتن بررسي شود.