نويسنده: رضا حجت
امروز براي فرانسه روز مهم و سرنوشت سازي است.
روزي كه جهت گيري هاي مردمي درانتخابات نشان مي دهد كه به رسم سال هاي گذشته
دموكراسي نسبي را انتخاب مي كنند يا به ناسيوناليسم منفي با گرايش هاي تند
نژادپرستانه پناه مي برند.
اگر چه به دليل ساختار سياسي چند حزبي، 11 كانديدا
معرفي شده اند كه در رقابت هاي انتخاباتي حضور دارند اما رقابت اصلي بين دو يا
حداكثر چهار نفر است. يعني مارين لوپن، امانوئل ماكرون، فرانسوا فيون و ژان لوك
ملانشون.
لوپن راديكاليسم، ناسيوناليسم منفي و نژادپرستي
و حتي شوونيسم را از خانواده به ارث برده است و گرايش هاي كاملا ضد اتحاديه، ضد
اسلامي، ضد مهاجران و حتي ضد دموكراتيك دارد. طي سال هاي گذشته افزايش استقبال به
حزب جبهه ملي كه لوپن رهبري آن را به دست دارد نشان مي دهد كه فرانسوي ها به اين
سمت گرايش پيدا كرده و بعد از برگزيت، به فكر فرگزيت افتاده اند.
فضاي امنيتي شده نظام بين الملل و تبليغات ضد
اسلامي رسانه هاي غربي تاثير زيادي در اين زمينه گذاشته و لايه هاي پنهان، خاكستري
و معترض اروپا را به سمت راديكاليسم پيش برده است. اين موضوع در ديگر كشورهاي
اروپايي نيز نمايان است. بسياري از شهروندان اروپايي از سياست هاي تكراري خسته شده
و به دنبال فضاي نو در سياست هستند. فضايي كه فعلا در راديكاليسم و نژادپرسي تبلور
پيدا كرده است.
از زمان جمهوري پنجم فرانسه در سال 1957 و دوره
اي كه ژنرال دوگل نظام پارلماني را به نظام نيمه رياستي تبديل كرد، تاكنون
انتخابات همواره به مرحله دوم راه پيدا كرده است. حتي دوگل نيز نتوانست بيش از 44
درصد راي كسب كند و از 51 درصد پيروز، دور ماند. بنابراين انتخابات دو مرحله اي
تبديل به سنتي سياسي در اين كشور شده است.
از اين منظر انتظار مي رود كه ماكرون به همراه
لوپن به مرحله بعدي راه پيدا كند. كسي كه از اتحاديه اروپا حمايت مي كند و مخالف
فرگزيت است و خود را با آنگلا مركل هماهنگ مي كند. فردي كه چندان ضد مهاجر نيست و
حتي سعي دارد با مسلمانان فرانسه نشست داشته باشد. اين سنت ادامه همان دموكراسي
مالوف و نسبي فرانسه است كه بسيار اميد دارد با جذب آراء ديگر احزاب، دور دوم را
به نام خود تمام كند. ماكرون اگر چه پيش از اين يك سوسياليست بود اما با ايجاد
حركت «به پيش» سعي دارد خود را مستقل و ميانه رو نشان دهد كه در پي همساني و
نزديكي انديشه هاي سوسياليستي و ليبراليستي است.
بنابراين از امروز تا 17 ارديبهشت فرانسوي ها
نشان خواهند داد كه به كدام سو گرايش بيشتري دارند. واگرايي اروپايي و ناسيوناليسم
منفي يا سوسياليسم هماوا با ليبراليسم كه در فرانسه سنت پيشيني دارد. اين انتخابات
نقش بسيار پررنگي در آينده اتحاديه اروپا و جهت گيري هاي كلان آن دارد.
بايد ياددآور شد كه حتي اگر راديكاليسم و
نژادپرستي در اين انتخابات شكست بخورد، آينده فرانسه و اتحاديه اروپا را تهديد و مسير
واگرايي را هموار مي كند.
