شايعات ريز و درشت سالهاست بر سر فوتبال ايران آوار شده است، شايعاتي كه هيچ گاه مشخص نميشود واقعيت دارد يا همان جوري روي هوا پخش شده و هيچ مدرك محكمهپسندي پشت آن نيست، اين درد فوتبال كشورمان است، ورزشي كه شنيدههاي زيادي درباره تخلفات كوچك و بزرگي كه در آن رخ ميدهد، آن را دربرگرفته است، مانند اتفاقي كه جمعه هفته گذشته در ليگ برتر افتاد، گل دوم تراكتور به سياهجامگان با توجه به عدم تلاش مدافع مشهدي براي دفع توپ خبرساز شد و پس از بيتفاوتي بازيكن سياهجامگان بود كه شايعات بالا گرفت و شايعه تباني در شبكههاي اجتماعي دست به دست ميچرخيد، شايعهاي به اين مضمون كه «مدافع سياهجامگان به تراكتور راه داده است!» همان طور كه پيشبيني شد، اين اتهام خيلي زود تكذيب شد، مانند تمام اتهامهايي كه حول و حوش فوتبال به گوش ميرسد. سالهاست فوتبال ايران حاشيههاي مختلف روبهروست و با ورود پولهاي بيضابطه و پديده قراردادهاي ميلياردي از بودجه عمومي كشور و بيتالمال، زمينه را براي فساد و تخلفات مختلف در فوتبال ايران آماده كرده است و قابل انكار نيست كه در چند فصل گذشته كمتر كسي بوده كه از فضاي حاكم بر تهران دفاع كند و خيليها بر فساد در فوتبال صحه گذاشتهاند. آرشيو رسانهها پر است از مصاحبههاي مربيان، بازيكنان و برخي مديران كه دست به افشاگري زدهاند و پشت پردههاي زشت فوتبال را افشا كردهاند. خبرهايي كه درباره تخلفات گسترده فوتبال در جامعه پخش شده، حتي نمايندگان مجلس را هم واداشت تا وارد عمل شوند و دو سال روي پرونده فساد در فوتبال كار كنند، پروندهاي كه سال گذشته از تريبون مجلس هم قرائت شد و پرده از روي زشت فوتبال كشورمان كه سالهاست دلسوزان نسبت به آن هشدار ميدهند، برداشت.
با اين حال همه افشاگريها، شايعات و پروندههايي كه درباره فساد و تخلفات مالي گسترده در فوتبال منتشر شده، هيچ كدام به مرحله صدور حكم انضباطي نرسيده و به آن رسيدگي نشده است. بديهي است كه نميتوان بر فسادي كه در فوتبال ايران در حال فراگير شدن است، چشم بست، مسئلهاي كه به عدم نظارت و برخورد با متهمان برميگردد و سبب شده تا با اهمال نهادهاي بازرسي و قضايي و همچنين ارگانهاي انضباطي فدراسيون فوتبال، فساد فوتبال روزبهروز بيشتر شود و دستهاي آلودهاي كه به دنبال سوءاستفاده از اين بازار مكاره هستند، حريصتر از قبل از فوتبال براي رسيدن به مقاصدشان استفاده كنند. همين مسئله سبب شده تا هر چند وقت يكبار شايعات و شنيدههاي مختلفي درباره يك تخلف و فساد جديد در فوتبال در سطح رسانهها مطرح شود، با اين حال به نظر ميرسد عدم رسيدگي به اين پروندهها سبب شده تا فضاي فوتبال هر روز كه ميگذرد، آلودهتر شود و شايعات مختلف بالاي سر فوتباليها باشد. افشاگريها، فقط اين موضوع در سطح رسانهها باقي ميماند و كمتر مربي و بازيكني بوده كه به خاطر تخلفاتي كه در فوتبال وجود دارد، به صورت مستند مداركش را درباره تباني، دلالي و... به فدراسيون و مراجع قضايي ارائه كند و ترجيح ميدهد در همان روزنامه يا خبرگزاري حرفش را بزند و ديگر آن را پيگيري نكند.
نكته قابل تأمل اين است كه نهادهاي نظارتي و قضايي هم ميلي به بررسي اتهاماتي كه متوجه جامعه فوتبال است، نشان نميدهند و در سالهاي اخير با وجود افزايش فساد در فوتبال و سوءاستفادههايي كه در اين زمينه ميشود اما دستگاههاي قضايي ورود جدي به اين پروندهها نداشتهاند. پرونده فساد در فوتبال كه توسط مجلس تهيه شد و در آن سياهه قطوري از فساد فوتباليها منتشر شد، هم تا امروز كه بيش از يك سال از قرائت آن در مجلس ميگذرد، وارد مرحله اجرايي و محاكمه متهمان نشده و بايكوت مانده است. اين در حالي است كه ورود مجلس به فساد در فوتبال، اميدواريهاي زيادي را براي برخورد با متهمان و سوءاستفادهكنندگان از بيتالمال به وجود آورده بود اما حالا به نظر ميرسد پرونده فساد در فوتبال هم مانند تمام افشاگريها و همچنين شايعاتي كه حول اين رشته ورزشي ميچرخد، قرار نيست به آن رسيدگي شود و در بايگاني مجلس در حال خاك خوردن است. عدم رسيدگي به اتهامات و فسادي كه متوجه فوتبال است، فضاي فوتبال را بيشتر از هميشه غبارآلود كرده و نشان داده ارادهاي براي شفافيت در فوتبال وجود ندارد، مسئلهاي كه ميتواند هم نگاه افكار عمومي را نسبت به اين رشته منفيتر كند و هم بستر فساد را گستردهتر كند، خطري كه با شفافسازي مسئولان ميتواند روزبهروز كمتر شود.
