رییس انجمن
علمی حقوق ورزشی ایران معتقد است ناآشنایی فدراسیونها و باشگاهها با
ضوابط و قوانین بینالمللی منجر به جریمههای کلان فدراسیونها از سوی
فدراسیون جهانی شده است.
نادر
شکری در گفتوگو با ایسنا، در حاشیه برگزاری اولین دوره بازاریابی
بینالمللی ورزشی، اظهار کرد: متاسفانه یکی از موضوعات حاکم بر قراردادهای
ورزشی این است که به دلیل ناآشنایی فدراسیونها و باشگاهها با قوانین و
مقررات بینالمللی قریب به اتفاق منجر به دعاوی فدراسیونها با
فدراسیونهای بینالمللی میشود که یکی از مهمترین موضوعات در این خصوص نا
آشنایی مربیان، مدیران و ورزشکاران با علم حداقلی حقوق ورزشی است.
او ادامه داد: بدون شک اگر مربیان ما و حتی مدیران باشگاهها
و فدراسیونها آشنایی کاربردی با علم حقوق ورزشی داشته باشند کمتر دچار
مشکلات در این زمینه میشوند. البته قرار نیست که ما آنها را با دانش
قراردادها آشنا کنیم، بلکه به دنبال این هستیم تا با آشنایی نسبی آنها با
موضوعات حقوق ورزشی، دعاوی که بین باشگاهها و فدراسیونهای بینالمللی
ایجاد میشود را کاهش دهیم.
شکری در ادامه صحبتهایش خاطرنشان کرد: عموما قراردادهایی که
در باشگاهها و فدراسیونها با بازیکنان منعقد میشود یا جنبه داخلی دارد
که معمولا سعی میشود حقوق ورزشکاران تضمین شود و یا جنبه خارجی دارد که با
ورزشکاران و مربیان بر اساس زمان و طی چند سال بسته میشود که متاسفانه در
برخی از این موارد این گونه قراردادها به دلیل رعایت نکردن حقوق ورزشی
منتهی به طرح دعوای مختلف به دادگاه CAS میشود.
رییس انجمن علمی حقوق ورزشی ایران اظهار کرد: در قراردادهای
اسپانسرینگ و تبلیغاتی محیطی و قراردادهایی که شامل حمایتهای مالی میشود
نظارتهای حقوقی لازم در انعقاد قراردادها کمتر دیده میشود و این مساله
در برخی از موارد باعث بروز اختلافاتی بین باشگاهها و فدراسیونها میشود
که متاسفانه باعث محکوم شدن باشگاهها یا فدراسیونهای مربوطه میشود.
وی گفت: در ارتباط با ضمانت اجرایی از طرف فدراسیون جهانی
روی فدراسیونها ضوابط و مقررات بسیار وسیعی وضع شده است که باشگاهها و
فدراسیونها به دلیل ناآشنایی با این گونه ضوابط و قوانین بینالمللی
جریمههای کلان از سوی فدراسیونهای جهانی شدهاند که نمونه بارز آن را
میتوان به تهدید اخیرا فدراسیون فوتبال از سوی فیفا اشاره کرد که اگر
فدراسیون فوتبال نسبت به باشگاه مربوطه برخوردی نداشته باشد موجب تعلیق
فدراسیون فوتبال میشود. بدون شک این گونه مسائل باید توسط فدراسیونها
رعایت شود.
شکری خاطرنشان کرد: فدراسیونها باید در حوزه رعایت ضوابط و مقررات کوشا باشند، زیرا فدراسیونهای بینالمللی به عنوان NGOهایی هستند که تابع قوانین IOC از یک طرف و از طرف دیگر دادگاه CAS
هستند. چنان چه فدراسیونهای ملی بخواهند عضو فدراسیونهای جهانی مربوطه
باشند باید تابع مقررات بالادستی خود قرار بگیرند در غیر این صورت از عضویت
در فدراسیون جهانی منفک خواهند شد و این میتواند تاثیر بدی در ورزش کشور
داشته باشد.
رییس انجمن علمی حقوق ورزشی ایران اظهار کرد: به طور نمونه
در دهه هشتاد که اختیار عزل رییسان فدراسیونها به سازمان تربیت بدنی وقت
داده شد، این تصویب اساسنامه کاملا مغایرت با جامعه جهانی داشت و این به آن
معنی بود که بر اساس مقررات جهانی، فدراسیونهای ملی باید به عنوان
نهادهای غیردولتی باشند و اختیار عزل رییس فدراسیون توسط یک نهاد دولتی
دخالت مستقیم در امر آن فدراسیون تلقی میشد که ما شاهد آن بودیم که
فدراسیون فوتبال از طریق فیفا مورد هجمه زیادی قرار گرفت که در نهایت منجر
به تغییر اساسنامه فدراسیون فوتبال در دهه هشتاد شد.
او در پایان خاطرنشان کرد: تغییر اساسنامه در حال حاضر در
مورد سایر فدراسیونها نیز باید عملیاتی شود و به نظر میرسد دولت درباره
سایر فدراسیونها نیز همانند فدراسیون فوتبال باعث تغییراتی در اساسنامه
آنها شود.
انتهای پیام
