در قانون ما به مواردي اشاره شده است كه مانع ازدواج دو نفر با يكديگر است. يكي از اين دلايل ازدواج با محارم نسبي و ازدواج با افرادي است كه بين آنها قرابت رضاعي ايجاد شده است. قرابت رضاعي نسبتي است كه در نتيجه شير خوردن ايجاد ميشود و مانند قرابت نسبي، يكي از موانع ازدواج به حساب ميآيد، به عنوان مثال همانطور كه فرد نميتواند با برادر و خواهر نسبي خود كه از والدين مشترك يا پدر يا مادر مشترك هستند ازدواج كند، ازدواجش با خواهر و برادر رضاعي او نيز ممنوع است. البته زماني قرابت رضاعي ايجاد ميشود كه شرايط زير وجود داشته باشد: 1- شير زن از بارداري مشروع و حلال ايجاد شده باشد. 2- شير مستقيماً از پستان مكيده شده باشد. 3- طفل لااقل يك شبانه روز يا 15 دفعه متوالي شير كامل خورده باشد، بدون اينكه در بين آن غذاي ديگر يا شير زني ديگر را بخورد. 4- شير خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سال از تولد او باشد. 5- مقدار شيري كه طفل خورده است از يك زن و شوهر باشد، بنابراين اگر طفل در شبانهروز مقداري از شير يك زن و مقداري از شير زن ديگر بخورد، موجب حرمت نميشود، اگر چه شوهر آن دو زن يكي باشد. همچنين اگر زن يك دختر و يك پدر رضاعي داشته باشد كه به هر كدام از شير متعلق به شوهر ديگر شير داده باشد، آن پسر يا آن دختر، خواهر و برادر رضاعي نيستند و ازدواج بين آنها از اين نظر ممنوع نيست.