به گزارش خبرنگار ما، 22 فروردينماه سال 91 بود كه به مأموران پليس آگاهي تهران خبر رسيد، مرد جواني در يكي از زندانهاي شهر با اصابت ميله آهني به سرش كشته شده است. عامل حادثه كه بهادر نام داشت، وقتي در اين باره تحقيق شد، به جرمش اعتراف كرد. او توضيح داد: من مدتي قبل به خاطر جرمي كه مرتكب شده بودم، دستگير و به شش ماه زندان محكوم شدم و در حال طي كردن دوران محكوميتم بودم. از چند روز قبل با مقتول كه او هم زنداني بود به خاطر موضوعي اختلاف پيدا كردم. امروز سر همان موضوع با هم مشاجره كرديم.
وقتي دعوايمان بالا گرفت، ميلهاي آهني را كه جايي پنهان كرده بودم، برداشتم و ضربهاي به سرش زدم كه منجر به مرگش شد. البته قصد ترساندن او را داشتم، اما او به علت شدت جراحت، جان خودش را از دست داد. بازپرس بعد از كامل شدن بررسيها او را به اتهام قتل عمد مجرم شناخت و كيفرخواست عليه او صادر و پرونده براي رسيدگي به شعبه دوم دادگاه كيفري استان تهران فرستاده شد. او دو سال قبل در حالي پاي ميز محاكمه ايستاد كه اولياي دم گفتند خواستهاي جز قصاص ندارند. بهادر بار ديگر براي هيئت قضايي توضيح داد كه روز حادثه بعد از مشاجرهاي سخت با مقتول دست به ميله آهني برده و ضربهاي به سر وي وارد كرده كه كشته شده است. هيئت قضات بعد از ختم جلسه، بهادر را به قصاص محكوم كردند. با تأييد رأي در ديوان عالي كشور، نام او در ليست اعداميان ثبت شد.
در حالي كه نفسهاي وي به شماره افتاده بود، خانوادهاش با پرداخت ديه موفق به جلب رضايت اولياي دم شدند و بهادر با فاصله گرفتن از مجازات مرگ، روز گذشته از جنبه عمومي جرم به پاي ميز محاكمه بازگشت.
جلسه رسيدگي به پرونده روز گذشته به رياست قاضي مقدمزهرا تشكيل شد. ابتداي جلسه مادر متهم به هيئت قضايي گفت: براي نجات پسرم از مجازات مرگ همه داراييمان را فروختيم تا توانستيم رضايت اولياي دم را جلب كنيم. او گفت شوهرم بيمار شده و خودم هم درآمدي ندارم. از شما درخواست ميكنم تا پسرم را آزادكنيد تا كمك خرج زندگيمان باشد. بهادر وقتي در جايگاه قرار گرفت، گفت: شغلم چوپاني و دامداري بود. بعد از حادثه، خانوادهام هر چه داشتيم را به پول تبديل كردند و با پرداخت 600 ميليون تومان رضايت اولياي دم را جلب كردند. متهم گفت من به حد كافي مجازات كشيدهام و از شما درخواست ميكنم تا آزادم كنيد تا به پدر و مادرم خدمت كنم. هيئت قضايي بعد از ختم جلسه وارد شور شد.
