حرف دربي که ميشود پاي مسائل زيادي وسط ميآيد و از آنجا که اين ديدار براي خيليها اهميت دارد همه سعي ميکنند از آن به نفع خود بهرهبرداري کنند. رويارويي پرسپوليس و استقلال هميشه حساسيتهاي خاص خودش را داشته و دارد و دو تيم در هر شرايطي که باشند هواداران از آنها انتظار پيروزي دارند، اما اين بار اين اسپانسر مشترک دو تيم است که با برگزاري مراسم «شام مشترک» اعتراضات و شائبههاي زيادي را به وجود آورده ضمن اينکه نشان داده که در فوتبال ايران هيچ چيز سر جاي خود نيست، حتي اسپانسرها!
تفاوتي ندارد سرخابيهاي پايتخت در کجاي جدول ردهبندي حضور دارند و بازيهاي قبليشان را با چه نتيجهاي پشتسر گذاشتهاند. همين که پاي دربي وسط باشد حساسيت به اوج خود ميرسد و نتيجه بازي حکم و مرگ و زندگي براي مربيان پيدا ميکند. درست همينجاست که بيقانوني در فوتبالمان به برخيها اين اجازه را ميدهد تا براي رسيدن به اهدافشان هر طور که صلاح ميدانند رفتار کنند و دو تيم پرطرفدار را در آستانه مهمترين بازي نيمفصل به حاشيه ببرند. صرف شام مشترک و لبخندهاي مربيان و بازيکنان شائبه تساوي احتمالي بازي را سر زبانها انداخته است. اين رفتار غيرحرفهاي حامي مالي دو باشگاه کاملاً غيرقابل توجيه بوده و حتي بازيکنان، مربيان و کارشناسان نيز به شدت از اين مسئله انتقاد کردهاند. اگرچه مراسم برگزار شده از سوي اين شرکت حواشي زيادي به وجود آورده، اما تنها حسن اين موضوع اين است که ثابت شد در فوتبال ايران قدرت اسپانسر از خيليها بيشتر است؛ از باشگاهها گرفته تا فدراسيون و حتي وزارت ورزش که متولي اصلي سرخابيها به شمار ميرود! در دهه 70 و زماني که حواشي دربي تهران غيرقابل کنترل بود برخي جلسات همانديشي با حضور هر دو تيم تشکيل ميشد تا بلکه اتفاقات حاشيهساز به حداقل برسد، اما از زماني که ليگ برتر به اصطلاح حرفهاي شد و تعداد تساويها به حداقل رسيد دربي تهران هم همچون ساير دربيهاي مطرح دنيا با رعايت هرچه بيشتر اصول حرفهاي برگزار شد. در حالي که حامي مالي اين فصل سرخابيها ثابت کرد در راه رسيدن به اهدافش توانايي انجام هر کاري را دارد.
با اينکه حاميان مالي در تمامي دنيا موظف به رعايت قوانين تعيين شده و عمل به تعهدات خود هستند، اما اينجا اوضاع فرق ميکند و علاوه بر اينکه تبليغ برند و لوگوي خود روي لباس تيمها، اين اجازه را دارد که بازيکنان را ممنوعالمصاحبه کند، از پيامکهاي تبليغاتي درآمد کسب کند، بيلبوردهاي تبليغاتياش با تصاوير بازيکنان در سطح شهر پراکنده باشد، چند روز قبل از بازي مهم بازيکنان و مربيان را بهرغم ميل باطني و مسائل حرفهاي با تيم رقيب پاي ميز شام بنشاند و در نهايت نيز همه جوره باشگاه را تحت کنترل خود بگيرد. در صورتي که در عمل به تعهدات خود در قبال باشگاهها خبري از اين همه ديسپلين و سختگيري نيست. حاميان که با شعار حمايت از فلان تيم پا به ميدان ميگذارند نهتنها به بيشتر تعهداتشان به موقع عمل نميکنند بلکه با چنين رفتارهايي پس از سالها دوباره شايعه تساوي دربي تهران مطرح ميشود. اين خلاصهاي از آسيبهايي است که پرسپوليس و استقلال در اين فصل از داشتن اسپانسري مشترک متحمل شدهاند، بدون آنکه مسئولان آن حامي مالي توضيحي براي ممنوعالمصاحبه شدن بازيکنان و همچنين شام مشترک قبل از دربي بدهند.
همانطور که پيشتر اشاره شد در فوتبال کشورمان هيچ چيز سرجاي خودش نيست و از آنجا که راه دورزدن قانون در اين رشته پرسود بسيار زياد است، غيرفوتباليها بيش از همه از اين بيقانونيها سود ميبرند. مسئوليت اصلي پرسپوليس و استقلال برگردن وزارت ورزش است و اين وزارتخانه بايد پاسخگوي هواداران ميليوني دو تيم باشد. قطعاً هدف از گرفتن حامي مالي کمک کردن به تيم و حل مشکلات اقتصادي باشگاه است، اما اين مسئله در باشگاههاي ايراني جور ديگري جا افتاده و اسپانسرها پس از عقد قرارداد خود را مالک و صاحب اختيار باشگاهها ميدانند. اتفاقي چند روز پيش و درست قبل از جدال سنتي دو رقيب قديمي رخ داد و داد همه را درآورد تنها يکي از مواردي است که در رسانهها بازتاب داشته و بررسيهاي دقيقتر نشان ميدهد که حاميان مالي بيشتر از تيم مربوطه از خودشان حمايت ميکنند و بس!