در حالي كه شركت كنترل كيفيت هوا سالم بودن هوا را طي 36 روز زمستان سال 95 نسبت به دو سال گذشته بدتر ميداند، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست از افزايش روزهای سالم تهران در دولت یازدهم خبر داده است.
روزانه بیش از 20نفر در هوای آلوده تهران جان خود را از دست میدهند و بهترین کاری که در روزهاي آلودگي در اوج انجام ميشود، تعطیلی مدارس و البته افزايش ساعت طرح زوج و فرد است كه در برخي موارد در اتاق فكر مسئولان، اجرايي شدن آن به در منزل ارتقا پيدا ميكند. فرداي آن روز هم روزنامه و فضاي مجازي پر ميشود از كاريكاتورهايي كه به جاي پرداختن به رفع اين معضل، به طنز شباهت بيشتري دارد. سردرد میگیریم، عصبي ميشويم، چشمانمان ميسوزد، بيحوصله ميشويم، مریض میشویم، اما عادت كرديم چون مجبور هستيم براي طي شدن فرايند روزمرگيهاي زندگي به حجم آلايندههايي كه بر شهر سايه افكنده، بيتفاوت باشيم. بعد هم راهحل كشورهاي مختلف را ميخوانيم كه مثلاً در پاريس، همزمان با روزهاي آلودگي هوا، استفاده از وسایل نقلیه عمومی برای همگان رایگان است، يا سياستمداران کشور هلند سعی دارند از سال 2025 به بعد از وسایل نقلیه الکتریکی و هیدروژنی استفاده کنند، يا مثلاً در کپنهاگ، شهر دانمارکی تعداد دوچرخهها از جمعیت آن بیشتر است و پایتخت فنلاند قصد دارد تعداد خودروهای خود را با بهبود وسایل نقلیه عمومی، افزایش جریمههای پارکینگ و تشویق استفاده از دوچرخه و پیادهروی کاهش دهد.
آرزوهايي كه تحقق پيدا نميكند!به اين فكر ميكنيم، چقدر زیبا میشد ایران نيز براي نجات مردم پايتخت و ساير كلانشهرها، راهحلی اساسي به جز تعطيلي مدارس و زوج فرد از در منازل پیدا ميكرد، يا پيشنهادي اساسي به گوشمان ميرسيد كه مردم شهرهاي جنوبي كشور از اين به بعد كمتر در خاک شنا ميكنند، اما بهرغم فريادهايي كه زده ميشود، حل اين معضلات به نتيجه محسوسي نميرسد و متأسفانه انتهاي پيشنهادهايي چون جمعآوري بنزينهاي پتروشيمي به شبهات سياسي و رانتهاي شخصي خلاصه ميشود. اينگونه است كه تمام دنیا به هر حال با آلودگی هوا درگير هستند، اما در گام اول آمار تلفات مردم کشورشان را کاملاً روشن و واضح اعلام میکنند و بعد از آن تلاش ميكنند تا برای حل این مشکل با تمام وجود بجنگند، اما متأسفانه كشور ما هنوز در ارائه آمار دقيق از تعداد روزهاي سالم و ناسالم هواي پايتخت به مردم دچار تناقضگويي است و بيان حقيقت يا بنا به دلايل سياسي و يا به دليل تظاهر به تحقق وعدههاي انتخاباتي كتمان ميشود.
آمار شركت كنترل كيفيت هواشركت كنترل كيفيت هوا در مقام مقايسه آلودگي هواي سه سال اخير تهران از اول دي تا 6 بهمن 95، زمستان امسال را بدون حتي يك روز هواي پاك، داراي 11روز هواي سالم، 21 روز ناسالم براي گروههاي حساس و چهار روز ناسالم براي همه تعريف كرده است. همچنين آمار ارائه شده را در مدت مشابه سال 94 داراي چهار روز هواي پاك، 11روز سالم، 19روز ناسالم براي گروههاي حساس و دو روز ناسالم براي همه ميداند و در ادامه جدول آماري در مدت مشابه سال 93 نيز 16روز سالم، 19 روز ناسالم براي گروههاي حساس و يك روز ناسالم براي همه معرفي كرده است. با اين حساب بر اساس مشاهدات آماري كيفيت هوا طي 36 روز گذشته از زمستان سال 95، نسبت به دو سال گذشته بدتر بوده است.
آمارهاي ابتكارِ دولت و رئيس جمهوراما اين در حالي است كه معصومه ابتكار، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اعلام خبر افزايش 67 پله روزهای سالم تهران در دولت یازدهم اظهار داشت: تعداد روزهای سالم و پاک شهر تهران تا ششم بهمن سال 1392 برابر با ١٧٧ روز بود که این رقم از آغاز کار دولت یازدهم تاکنون به ٢٣٤ روز رسیده است. جالب اين است، حسن روحانی به عنوان رئیسجمهور كه بارها از کاهش روزهای آلوده در دولت متبوع خود گفته است، پيشتر نيز در رسانه ملی و در گفتوگوی مستقیم خود با مردم، مجموعه هوای سالم در سال 95 را بهتر از سالهای گذشته معرفي كرده بود. موضوعي كه گزارشهای رسمی شرکت کنترل کیفیت هوا در سال 95، حقیقت دیگری را متفاوت از آمار اعلامی توسط روحانی نشان داد، چنانچه لیلا نظری، سخنگوی شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در پایان پاییز 95 با بیان اینکه تهران در یک پنجم روزهای امسال آلوده بوده است، اعلام کرده بود: سه فصل از سال 95 گذشت و در یک پنجم روزهای طی شده امسال هوا ناسالم بود.
حال با كندن گوري براي آرزوي هوايي پاك در كلانشهرهاي ايران، اساساً مشخص نيست، اين دولت است كه سعی دارد با آمار بازی به افکار عمومی بقبولاند که وضعیت هوا بهبود پیدا کرده است يا بالاخره شركت كنترل كيفيت هوا اشتباه ميكند؟!
