گورخوابها موجي بزرگ در رسانههاي داخل و خارج را به راه انداخت كه گروهها و كارشناسان به مصداق ضربالمثل «هر كسي از ظن خود شد يارمن» سعي در ارائه ثبت و ضبط پديده به نفع خود يا گروه خود يا تحليل اين مسئله اجتماعي – اقتصادي داشتند. اين پديده تأسفبار كه ناشي از كجكاركردهاي دولتها در تأمين حداقلهاي اجتماعي است نيز واكنشهاي متفاوتي در فضاي مجازي از سوي مردم داشت اما آنچه نگارنده را وادار به نوشتن كرد موضعگيري عجيب برخاسته از نوعي تفكر نازيسم (نژادپرستي) بود كه متأسفانه از سوي جامعه شبهروشنفكرنماي كشور متصاعد شد و نسخهاي دردآور را در معرض ديد عموم گذاشت و تأسفبارتر آنكه كارگردان انيميشن كشور بر آن صحه گذاشت.
به اين نسخههاي علاج در برابر گور خواب توجه كنيد: «نميشه كه اينا توليدمثل كنن و بعد دولت با سرمايه مردم توليدات اينا رو سير كنه.»
«به جاي احساسات خرجكردنهايي كه راه را به ناكجا ميكشاند، به جاي حرفهاي سطحي و بدون دانش... بايد فكري بكر كرد. بايد در اين روزگار تلخ، سنگيني تحملناپذير هستي را از كول و دوش بچههايي كه سرگردان، ضعيف... مريض و با كولهباري از بيمارى و درد وارد اين جهان ميشوند، برداشت. بايد با توضيح ماجرا و محبت و آگاهسازي از سرنوشت بچههايشان، «عقيمسازي» اين كارتنخوابها و آشفتگان بيجا و مكان «از توليد كارتنخوابهاي آينده جلوگيري كرد.» بايد به اين انسانهايي كه اينسان، بدبخت... بيچاره و سرگردان در حال توليد مثل هستند... فرمان ايست داد.» درباره اين پديده لابد از منظر جامعهشناختي و دستاويز قرار دادن آن در حوزه سياسي مطالب زيادي نوشته شده و خواهد شد اما از منظر اقتصادي تفكري كه به عقيم كردن گورخوابها رأي ميدهد همان تفكري است كه حقوقهاي نجومي را در مقابل حداقل حقوق يك ميليون توماني اكثريت جامعه توجيه ميدهد يا بر اثر برتري پزشكان هر گونه نقد را بر دريافت حقوق بالاي 100 ميليون توماني پزشكان متخصص آن را تشويق به اغتشاش ميداند! نوعي برتريجويي برخاسته از تفكر نازيسم كه به داروينيسم اجتماعي قائل هستند و انديشههاي مساواتطلبانه را مختص انسانهاي حقير ميشمرند و معتقدند درجهان تنها قويترينها حق بقا دارند!
اگر چه از زمان اصلاح نژادي نازيسم و كشتن كوليها زمان زيادي گذشته اما نسخه ارائه شده براي گورخوابها خاستگاهي مشترك دارد كه در آن به نوعي منطق بازار حاكم است. لابد براي اين منطق هم تنها عدهاي خاص حق نسخهپيچي براي آن دارد و بديهي است كه اين نسخه حتماً بايد منافع آنها را تأمين كند يا از منافع آنها كم نكند، مثلاً پيشنهاددهنده عقيم كردن گورخواب نگران سهم خود از خدمات ارائه شده دولت و هزينههايي است كه به او اختصاص نمييابد! منطقي خشن كه به جاي حل مسئله و حتي گرتهبرداري از روشهاي معقول اجرا شده در جوامع توسعهيافته در سريعترين روش به پاك كردن مسئله رسيده است و عجيبتر آنكه در منطقهاي اقتصادي مشابه و معاصر به اين نوع تفكر نيز اجرا نميشود. (كه اقتصاد ليبرالي است و نماد مجري آن امريكاست).
حال فرض كنيد چنين نظريهاي در كشور ما متصاعد شده كه از اساس، انقلاب اسلامي، انقلاب پابرهنگان بوده و است!
متأسفانه به دليل كاركرد مداخلهجويانه و مخرب دولت در اقتصاد قشر روشنفكر كشور كوتاه شدن دست اين نهاد اقتصادي را در همه امور را نسخه رهاييبخش و پاك كردن صورتمسئله را بهترين روش ميداند، در حالي كه ايجاد محيط مناسب براي رشد همه انسانها و تأمين اجتماعي از الزامات مصرحه در قانون اساسي است و موتور محرك پيشرفت و توسعه تكتك افرادند نه حذف افراد!
نگاهي به آمار 100 ثروتمند جهان كه به تازگي انتشار يافته نشان ميدهد بيشترين سهم ثروتمندان نه از قشر روشنفكرنماها بلكه كساني هستند كه هيچ تحصيلات دانشگاهي نداشتهاند (با سهم 32 درصد) و در مراحل بعد رشتههاي مهندسي، هنر و اقتصاد با درصدهاي 22، 9 و 8 است.
نكته جالبتر اينكه اغلب آدمهاي موفق نيز در ابتداي زندگي خود با مشكلات فراواني مواجه و زندگي حقيرانهاي داشتهاند، به عنوان مثال: انيشتين مشكوك به معلوليت ذهني بوده، اديسون بزرگترين مخترع جهان از مدرسه اخراج شده، اورسولا برنز كه هم اكنون صاحب شركت زيراكس (Xerox) است، در يكي از خانههاي نيمهكاره يك مجتمع مسكوني در حال ساخت كودكي خود را گذارنده است، بزرگترين نيكوكار سياهپوست نيز دوران سختي را گذرانده كه نگارنده حتي از نوشتن دوران كودكي وي شرم دارد و بسياري از چهرههاي ماندگار كشور ما در عرصههاي پزشكي و... نيز دوران سخت كودكي را پشت سر گذراندهاند كه اگر قرار بود با تفكر عقيمسازي با آنها برخورد ميشد جهان اكنون بسيار زشتتر از آنچه اكنون است، ميشد. با اين اوصاف شايد نياز به بازنگري جدي در بازتعريف تأمين اجتماعي و وظيفه دولت باشيم و حداقلترين و عاجلترين كار نيز اصلاح نوع تفكر روشنفكران داخلي است.
