در حالي دو ماه از حضور سلطانيفر در وزارت ورزش ميگذرد كه عمده برنامهها و اظهارنظرهاي وزير ورزش حول محور فوتبال چرخيده و او نشان داده كه برخلاف گودرزي، علاقه خاصي به فوتبال دارد، اين در شرايطي بود كه وزير قبلي در تصميمات و صحبتهايش ضديت با فوتبال آشكار بود، اما وزير جديد ورزش براي فوتباليها فرش قرمز پهن كرده و ورزشهاي مدالآور و افتخارآفرين كشورمان مهجور ماندهاند، طوري كه سلطانيفر كمتر وقت ميكند در بين برنامههاي فوتبالياش، سري هم به حوزههاي ديگر ورزش بزند و مشكلاتشان را جويا شود و اين علاقه فوتبالي وزير ميتواند رشتههاي ديگر را به حاشيه ببرد، مسئلهاي كه نميتواند براي ورزش كشورمان چشمانداز خوبي داشته باشد.
***
آنقدر تصميم ريز و درشت عليه فوتبال گرفت و انتقاد كرد كه به او لقب «ضدفوتبال» دادند، بهطوري كه مجبور به واكنش شد، گفت: «ضدفوتبال نيستم، ضدفسادم!» با اين حال بررسي اتفاقاتي كه در دوره محمود گودرزي افتاد به خوبي نشان ميداد كه وزير وقت ورزش دل خوشي از فوتبال ندارد، اختلاف و دخالتهايش در فدراسيون فوتبال، علي كفاشيان و كرش مهمترين موضوعي بود كه گودرزي را به عنوان وزيري كه مقابل فوتبال است، مطرح كرد. انتخاب يك مدير از جامعه كشتي براي سروسامان دادن به وضعيت استقلال و پرسپوليس كه براي دو تيم حاشيههاي زيادي را به وجود آورد، از جمله ديگر مواردي بود كه سبب شد گودرزي مورد انتقاد شديد قرار بگيرد. هرچند تأكيد او بر مبارزه با فساد در فوتبال از جمله كارهايي بود كه مورد استقبال قرار گرفت. با اين حال گودرزي تا پايان دوران مديريتش به عنوان وزيري كه دل خوشي از فوتبال نداشت، شناخته ميشد، امروز اما وضعيت فرق كرده است، جانشين گودرزي، وزيري است كه برخلاف وزير سابق، علاقه زيادي به فوتبال دارد و در مسير خلاف جهت گودرزي حركت ميكند.
نگاهي به موضعگيريها و جلساتي كه مسعود سلطانيفر برگزار ميكند به خوبي نشان ميدهد كه وي به سمت فوتبال غش كرده است. هرچند نميتوان از محبوبيت بالاي فوتبال گذشت، اما به نظر ميرسد روندي كه در وزارت گذشته درباره اين رشته طي ميشد، در زمان سلطانيفر به صورت عكس در جريان است و اين شيفتگي را در مصاحبههاي وزير هم ميتوان ردپايش را ديد. او ميگويد: «فوتبال مايه وحدت ملى است و شما نماد آن را در شادى جوانان و مردم هنگام صعود تيم ملى به جام جهانى مشاهد ميکنيد.» سلطانيفر در دو ماهي كه از نشستنش روي صندلي وزارت ميگذرد، چندين بار به عنوان رئيس مجمع دو باشگاه با هيئتمديره استقلال و پرسپوليس ديدار كرده است، در اين ميان پيشكسوتان پرسپوليس هم توانستهاند در اين مدتي كوتاهي كه از حضور وزير ميگذرد با او ديدار كنند و مشكلاتشان را با وي در ميان بگذارند. علاوه بر اين با آمدن سلطانيفر، رابطه وزارت ورزش با فدراسيون فوتبال هم دچار تحول شده و برخلاف گودرزي، وزير جديد ورزش از همان ابتدا نشان داده كه نميخواهد با تاج و همكارانش وارد چالش شود و همه چيز از رابطه حسنه فدراسيون و وزارت حكايت دارد.
***
برخلاف فوتباليها كه وزير ورزش اكثر برنامهها و جلساتش را با آنها تنظيم ميكند، ورزشكاران و مديران ساير فدراسيونهاي ورزشي كمترين فرصت در دو ماه گذشته براي رساندن مشكلاتشان به وزير داشتهاند و سلطانيفر نشان داده كه ورزشهاي منهاي فوتبالي براي وزير جديد ورزش در حاشيه قرار دارد، مسئلهاي كه ميتواند ورزش قهرماني و همگاني كشورمان را با مشكلات چالشبرانگيز و بزرگي روبهرو كند. در حالي وزير ورزش در مدت كوتاهي كه از حضورش ميگذرد با فوتباليها جلسات مفصلي را برگزار كرده است كه مديران، ورزشكاران و پيشكسوتان رشتههاي ديگر ورزشي كشورمان بهرغم مشكلات زيادي كه دارند نتوانسته صحبتهايشان را به گوش وزير برسانند و سهم فدراسيونهاي غيرفوتبالي تنها يك جلسه كلي با وزير بوده است. به عنوان مثال تكواندو بهرغم ناكاميهايش در المپيك و مسابقات پس از آن تاكنون مورد حساسيت وزير و واكاوي كارنامه ضعيف اين رشته قرار نگرفته است. تنها قهرمانان رشتههاي وزنهبرداري مانند بهداد سليمي، خادمالشريعه و احسان قائممقامي بودند كه توانستهاند با وزير مشكلاتشان را در ميان بگذراند. اين در حالي است كه مديران، قهرمانان و پيشكسوتاني رشتههايي مانند كشتي، وزنهبرداري، تكواندو، تيراندازي و ساير رشتهها هنوز فرصتي برايشان فراهم نشده تا وزير در جريان امور آنها قرار بگيرد، اين در حالي است كه افتخارات ورزش ايران در رقابتهاي جهاني و المپيك فوتبالي نيستند، درست است كه اهميت فوتبال و نفوذ آن در جامعه بر كسي پوشيده نيست، اما به نظر ميرسد وزير ورزش همانطور كه به فوتبال توجه ميكند و وقت ميگذارد بايد بقيه رشتههاي را هم ببيند و برايشان سنگتمام بگذارد.
