قرار گرفتن روي سكوي سوم دنيا نيز نتوانست باعث تغيير شرايط فوتسال و نگاه مسئولان به آن شود و حداقل اندكي از تبعيضهاي موجود بكاهد. فوتسال، بهرغم تمام كمتوجهيهاي فاحشي كه در حق آن ميشود، طي سالهاي اخير بارها و بارها باعث افتخار شده و پرچم ايران را بر فراز دنيا به اهتزاز درآورده كه مهمترين آن بدون شك كسب عنوان سوم در جام جهاني كلمبيا بود. عنواني در خور توجه و قابل تقدير كه براي نخستين بار اتفاق افتاد. اين افتخار آنقدر بزرگ بود كه انتظار ميرفت در پي آن، فوتسال بعد از سالها مورد توجه مسئولان قرار گرفته و از زير سايه برادر بزرگتر (فوتبال) بيرون بيايد، اما نه تنها تغييري حاصل نشد كه تاريخ براي اين رشته محبوب بار ديگر در حال تكرار است.
شرايط اين روزهاي ناظمالشريعه، سرمربي تيم ملي فوتسال (تيم سوم دنيا) حال و روز چند سال قبل حسين شمس را به خاطر ميآورد. يكي از بهترين مربيان فوتسال دنيا كه روي نيمكت تيم ملي ايران مينشست. مربي با دانشي كه حضورش به عنوان سرمربي ايراني روي نيمكت تيم ملي افتخاري بزرگ محسوب ميشود، اما نه براي مسئولاني كه به راحتي و به دلايل شخصي چشم بر او و تواناييهايش بسته و كنارش گذاشتند و سكان هدايت تيم را به اجنبي دادند كه نه در حد و اندازههاي تيم ملي فوتسال ايران بود نه حتي مربي قبلي! حال چنين شرايطي، البته با اندكي تفاوت براي ناظمالشريعه تكرار ميشود. اين بار البته به طور وضوح در خروجي را به سرمربي تيم ملي كه قراردادش تا پايان جام جهاني كلمبيا بود نشان ندادهاند، اما رفتارها به گونهاي است كه جاي هيچ تعجبي نيست اگر مربي جوان تيم ملي، عطاي نشستن روي نيمكت تيم ملي را به لقايش ببخشد و چون شمس، سر از تيمي ديگر درآورد يا دانشش را براي خارجيهايي كه قدر او را بيشتر ميدانند، خرج كند. البته بدون شك بيسر و صداتر از شمس، چراكه سرمربي فعلي تيم ملي هرگز لحن تندي براي بيان انتقادات خود نداشته و شايد اگر در يك برنامه تلويزيوني به طور اتفاقي رقم اندك قراردادش فاش نميشد، كمتر كسي بود كه بداند مربي تيم سوم دنيا با چه مبلغ اندكي برنز جام جهاني را براي فوتسال ايران به ارمغان آورده است. مبلغي كه حتي بعد از كسب چنين افتخاري نيز برآن افزوده نشده و همين مسئله نارضايتي پنهان ناظمالشريعه را به دنبال دارد و او را بر آن داشته تا از امضا مجدد قراردادش و تمديد آن امتناع كند.
قرار داد ناظمالشريعه براي ادامه همكاري با تيم ملي فوتسال البته آماده و مهياست و به تصويب هيئت رئيس هم رسيده، اما با همان مبلغ قديمي 120 ميليون تومان و نه بيشتر. در حالي كه مسئولان تيم ملي حالا قرار است با مردي قرارداد ببندند كه توانسته تيم خود را صاحب سكوي سوم دنيا كند و آقايان اگر حتي تورم و مسائل ديگر را ناديده بگيرند، بايد حتماً اين مهم را در نوشتن رقم قرارداد سرمربي تيم ملي لحاظ كنند و رضايت او را براي ادامه همكاري جلب كنند. البته به شرط آنكه باز هم يكي چون خسوس را در آب نمك نخوابانده باشند تا سناريويي كه زمان شمس به اجرا درآمد را تكرار كنند.
درخواست ناظمالشريعه براي افزايش رقم قرارداد بدون شك خواسته زيادي نيست. آن هم براي او كه تيمش را با كمترين امكانات و داشتهها به عنواني در خور توجه رسانده، اما اينكه چرا فوتسال هرگز نميتواند حق خود را بگيرد، سؤالي است كه مسئولاني بايد پاسخگوي آن باشند كه همواره نگاهي تبعيضآميز به اين رشته ورزشي داشتهاند. چه در مقابل فوتبال، به عنوان برادر بزرگتر و چه زماني كه اين تيم را به دست اجنبيهايي ميدهند كه به گرد پاي گزينهها و مربيان داخلي هم نميرسند. تبعيضهايي كه پيشتر باعث بريده شدن پاي شمس، به عنوان يكي از بهترين مربيان دنيا از تيم ملي فوتسال ايران شد و امروز در حال تكرار همان داستان براي ناظمالشريعه است. مربي ايراني كه با عشق تيمش را سوم دنيا كرد، اما حتي اين موفقيت چشمگير هم نتوانست تغييري در شرايط اين مربي و تيم ملي فوتسال ايجاد كند و تبعيضها همچنان به قوت خود باقي است.
