حرکت در مسير قانوني آرزويي است که هنوز براي فوتبال ايران محقق نشده و همين بيقانونيهاست که اين رشته پرطرفدار را به حاشيه کشانده است. با اين حال انگار وزير ورزش نميخواهد واقعيت را بپذيرد و ابراز اميدواري کرده که مسير حرکت پرسپوليس و استقلال در مسير قانون قدم بردارند! انتظاري که بدون نظارت و توجه مسئولان قطعاً هرگز به واقعيت نزديک نخواهد شد.
معضلات فوتبال ما يکي، دو تا نيست. به هر طرفي که نگاه کنيد با مشکلات و تخلفاتي مواجه ميشويد که بسياري از آنها فقط مختص کشور ماست. البته اين بدان معني نيست که فوتبال ايران قوانين لازم حرفهاي را ندارد بلکه قوانين موجود به خاطر فرصتطلبي سودجويان و بيتفاوتي مسئولان اين رشته اجرا نميشود. سرخابيهاي پايتخت بدون شک دو قطب اصلي فوتبال کشورمان هستند و حتي تلاشهاي برخيها هم نتوانست قطبهاي ديگري را به جمع آنها اضافه کند. اگرچه ساير تيمها نيز براي پيشرفت و ارائه بهترين بازيها تلاش ميکنند، اما با اين حال هنوز همه توجهات معطوف اين دو تيم است. منتها چالش اصلي زماني پيش ميآيد که بهرغم اهميت دو تيم پرسپوليس و استقلال، هواداران ميليوني که دارند و حساسيت زياد طرفداران آنها دست اندرکاراني که متولي اين دو باشگاهاند آنچنان که بايد و شايد به مسائل مديريتي و بيقانونيهاي حاکم بر اين دو تيم حساسيت نشان نميدهند. به همين دليل است که هزار و يک ايراد قانوني ميتوان از اتفاقات باشگاههاي سرخابي تهران گرفت. کافي است نگاهي به ليست بازيکنان خارجي دو تيم در چند سال گذشته بيندازيد، بازيکناني که با سروصداي زياد و البته با رقمهاي نجومي به جمع سرخپوشان و آبيها پيوستهاند ولي در نهايت به خاطر عملکرد ضعيف و حتي نيمکتنشيني دائمي ديپورت شدهاند.
از آن بدتر اينکه خارجيهاي بيکيفيت بدون اينکه يک دقيقه براي تيمشان بازي کرده باشند هزاران دلار را از پول بيتالمال به جيب زده و رفتهاند. صحبتهاي مسعود سلطانيفر در جمع اعضاي هيئت مديره قرمزها در خصوص رعايت مقررات و گزارشهاي مالي دقيق نشان داد که وزير جديد نيز از اوضاع بيسروسامان سرخابيها خبر دارد. سلطانيفر در حالي سلامت قانوني اين دو باشگاه را بر سلايق شخصي ارجح دانسته که اعضاي هيئت مديره و مديران عامل پرسپوليس و استقلال مستقيماً از سوي وزارت ورزش انتخاب ميشوند، اما همان افراد زماني که احکام مديريتيشان امضا ميشوند ديگر توجهي به قانون و سلامت قانوني سرخابيها نميکنند. در اين سالها مديريت اين دو باشگاه بارها و بارها دستخوش تغييرات مکرر شده و نفرات جديد جايگزين نفرات سابق شدهاند. با اين وجود تغيير محسوسي در مديريت آنها احساس نشده است.
بدهيهاي سنگين، حيف و ميل کردن بودجه دولتي، قراردادهاي بيحساب و کتاب، به خدمت گرفتن بازيکنان بيکيفيت، برگزاري اردوهاي خارجي بيمورد، انداختن ماليات بازيکنان به گردن باشگاه و... تنها گوشهاي از بيقانونيهاي حاکم بر اردوگاه سرخابي بوده، هست و خواهد بود (در صورت ادامه بيتفاوتي مسئولان مربوطه). بله درست است آقاي وزير، سرخابيها سرمايههاي ويژه فوتبال اين مرز و بوم هستند. اين دو تيماند که جذابيت فوتبال باشگاهي را به اوج ميرسانند (با احترام به همه تيمهاي حاضر در ليگ برتر)، اما بايد بپذيريم که هواداران پرسپوليس و استقلال خيل عظيم فوتبال دوستان ايران را تشکيل ميدهند. درست آقاي سلطانيفر، سرخابيها بايد سروسامان بگيرند. هرچند که تا همين امروز نيز فرصتسوزيهاي زيادي شده و آينده اين دو تيم براي بسياري از مديران وزارت مهم نبوده، اما جلوي ضرر را از هرکجا بگيرد منفعت است و نبايد بيش از اين زمان را از دست داد. اما سؤال مهم اين است که سروسامان گرفتن اين دو تيم از کجا و چگونه بايد آغاز شود؟ مگر غير از اين است که وزارتخانه ورزش و قبل از آن سازمان تربيتبدني متولي اصلي دو تيم بوده و هستند. پس چطور ميشود که در انتخاب مديران و اعضاي هيئت مديره دقت لازم نميشود، روابط بر ضوابط و توانايي افراد غلبه کرده و مديراني نابلد و بعضاً بيکفايت همه کاره پرسپوليس و استقلال ميشوند؟! اين سؤالي است که هواداران سالهاست منتظر شنيدن جواب آن هستند. برطرف کردن مشکلات، سروسامان دادن به اوضاع و قراردادن سرخابيها در جاده قانون اظهارنظرهاي دلنشيني محسوب ميشوند که سلطانيفر اهتمام لازم را به آنها دارد. ولي باز هم ميگوييم تا متوليان و مسئولان مربوطه نسبت به اين دو تيم دولتي حساسيت به خرج ندهند و نسبت به قانونگريزيهاي پرتعداد آنها بيتفاوت باشند نبايد منتظر بهبود اوضاع حاکم بر سرخابيها باشيم.
