در نامه دكتر عليرضا زاكاني به حجتالاسلام روحاني آمده است: لغو سه سخنراني اينجانب در مشهد مقدس از سوي عوامل دولتي، هيچ پيامي جز اين ندارد كه كساني در اين كشور، تمايل به ايجاد يك جامعه تكصدايي دارند، جامعهاي كه در آن، حاميان جريان سياسي حاكم بر دولت، آزاد باشند تا از هر تريبوني كه اراده ميكنند، همه مرزهاي شرع و قانون و اخلاق را بشكنند و اگر كسي به آنها اعتراض كرد، انواع برچسبها از متحجر تا تجزيه طلب! را به او بزنند و در مقابل، صداي منتقدان، با تدبير دولت و در سكوت مطلق، خاموش شود و مدعيان آزادي بابت اين موفقيت عظيم خود كه توانستهاند اين دو رويكرد متناقض را زير پرچم آزادي بيان جمع كنند، مسرور شده و به ملت ريشخند زنند. دكتر زاكاني در ادامه نامه خود از روحاني پرسيده است: دولت محترم از بيان كدام حقيقت در كلام اين حقير هراس دارد كه تصميم به خاموش كردن اين صدا گرفته است؟ مبارزه با مفسدان و در ميان گذاشتن فساد آنان با مردم و نخبگان چه ضرري را متوجه دولت ميكند كه دست به برخوردهايي اينچنين ميزند؟ اينجانب بهجد قائلم كه فقر و تبعيض در اين كشور ريشهكن نخواهد شد مگر با كوتاه شدن دست فاسدان از مناصب و فرصتهاي كشور و با همه توانم اين مسير را ادامه خواهم داد. وي در پايان تصريح كرده است: دولت محترم اگر دغدغه اصلاح امور و بهبود وضع مردم را دارد، بايد با اين صدا همراه شود و بلكه بدون همراهي و همكاري و عزم دولت، اين مهم تحقق يافتني نيست. خاموش كردن صداي مبارزه با فساد توسط دولت، پيامي نيست كه مردم را اميدوار و مفسدان را نااميد كند.