اگر شخصي در بستر بيماري بگويد كه اموالم پس از مرگ مثلاً مال فلان فرزندم هست، آيا اين ميتواند دليل مالكيت آن اموال پس از فوت باشد؟
اگر منظور از مريضي، مرض موت باشد، يعني مريضي كه پزشكان از او قطع اميد كردهاند و هر لحظه امكان فوت وي باشد، اگر چنين شخصي وصيتي كند، قطعاً وصيت او باطل است و از نظر شرعي اين وصيتها هيچ گونه اعتباري ندارد، اما اگر شخصي در حال بيماري نه در مرض موت، بلكه هوش و حواس او به جا باشد و اميد مرگ براي او وجود ندارد اگر چنين شخصي وصيتي كند و پس از مرگ او همه وارثان راضي به آن وصيت باشند، در اين صورت ميتوان به آن وصيت عمل كرد. اما اگر حتي يك نفر از وارثان نسبت به آن وصيت ناراضي باشد، عمل به آن وصيت باطل است.
آيا مشخص كردن سهم ارث هر فرزند توسط والدين بدون رعايت مساوات جايز است؟
پدر يا مادر در حال حيات، ميتوانند هر اندازه كه بخواهند به يك يا همه اولاد خود بخشش كنند و از اموال و دارايي خود هر چند به طور غيرمساوي به فرزندان خود بدهند. هر چند اين كار بيعدالتي بين فرزندان است، اما از نظر شرعي جايز بوده و براي هيچكس حق اعتراضي وجود ندارد.