وقتي پاي دربي و بزرگترين بازي فوتبال باشگاهي به ميان ميآيد ناخودآگاه ذهن همه به سمت دربيهاي بزرگ فوتبال دنيا معطوف ميشود. دربيهايي كه شناسنامه فوتبال جهان هستند و هر كدام براي خود داستاني دارند. به دربيهاي بزرگ فوتبال دنيا كه نگاه كنيد متوجه ميشويد كه اين بازيها علاوه بر جدال 22 بازيكن داخل زمين نبردي بين تفكرات، عقيدهها و ميداني براي مبارزات سياسي و جناحبنديهاي حزبي است.
جنگ كاتوليك و پروتستانيكي از پراختلافترين و پر زد و خوردترين دربيها، دربي اسكاتلند است. يك جنگ تمام عيار و خونين ميان كاتوليكها و پروتستانها كه حاصل اختلافات مذهبي، سياسي و ايدئولوژيكي است. سلتيك و گلاسكو رنجرز دو تيمي هستند كه از سال 1888 تاكنون با هم مبارزه ميكنند. سلتيك را مهاجران ايرلندي كاتوليك تشكيل دادند و گلاسكو را پروتستانها. اختلاف و درگيري بين هواداران دو تيم آنقدر زياد است كه از چند روز پيش از بازي خسارتهاي هنگفتي را به اموال عمومي وارد ميكند. به جرئت ميتوان گفت به رغم سقوط گلاسكو به ردههاي پايينتر ليگ فوتبال اسكاتلند در سالهاي اخير و نزول فاحش سلتيك در اين سالها هنوز هم اين ديدار يك نبرد تمام عيار و ميداني براي قدرتنمايي پروتستانها وكاتوليكهاست؛ ميداني كه حتي پتانسيل تبديل شدن به يك نبرد خونين را نيز دارد.
الكلاسيكو، جنگي تمام نشدنيدربي معمولاً به بازي دو تيم همشهري اطلاق ميشود اما ديدار بزرگ اسپانيا بين رئال مادريد و بارسلونا ديداري است كه بين دو تيم از دو شهر مختلف برگزار ميشود. يك جنگ تمام عيار ميان سلطنتطلبان رئال و جداييطلبان بارسا. سابقه جداييطلبي كاتالونيا مربوط به امروز و ديروز نيست آنها از هر طريقي براي ثابت كردن برتري خود نسبت به حاكميت استفاده ميكنند و فوتبال، ميداني مناسب براي به رخ كشيدن تواناييهاي آنها محسوب ميشود. بيش از يك قرن است كه بارسا و رئال با هم روبهرو ميشوند و حتي امروز هم كه ديگر آن شرايط دوران قبل كمرنگتر شده ميتوان رگههايي از نزاعهاي قوميتي و نبردهاي ايالتي را در آن ديد.
دلامادونيا، رقابت بالا و پايين شهردربي بزرگ ايتاليا هم سابقهاي بيش از يك قرن دارد. سال 1908 بود كه اينترميلان بنا به اختلافات داخلي ميان سران باشگاه بزرگ شهر ميلان اعلام جدايي كرد و بلافاصله به اقشار بالادستي جامعه ايتاليا و شهر ميلان تمايل پيدا كرد و شروع به جذب بازيكنان خارجي كرد تا بنا به معني اسمش (بينالمللي) از همه جاي دنيا بازيكن داشته باشد. آثميلان هم در قشر متوسط روبهپايين به ويژه طبقات كارگري براي خود هواداران پرشماري را دست و پا كرد. هر چند طي سالها و دهههاي بعد هر دو تيم از بازيكنان بزرگ خارجي استفاده كردند و آث ميلان حتي بزرگان سياسي ايتاليا را هم به خود ديد اما رقابت بالا و پايين شهر ميلان همچنان دربي دلامادونيا را به يكي از جذابترين بازيهاي فوتبال تبديل ميكند حتي اگر دو تيم در ناآمادهترين شرايط خود باشند.
سوپر كلاسيكو را قبل از مردن ببينيدنمونه مشابه دلامادونياي ايتاليا را در آرژانتين ميتوان مشاهده كرد جايي كه بوكاجونيورز و ريورپلاته به مصاف هم ميروند. بوكا را طبقه كارگر و مهاجران ايتاليايي تشكيل دادند و متمولين و طبقه مرفه بوينس آيرس هم ريورپلاته را پايهگذاري كردند. رقابت و دشمني دو تيم به اندازهاي زياد است كه حتي منجر به كشته و زخمي شدن هواداران ميشود و به همين دليل بسياري بر اين باورند كه سوپر كلاسيكو را بايد پيش از مرگ ديد. در سال 1968 پس از پايان بازي دو تيم و فروكش كردن سروصداها، 71 جنازه روي زمين ماند و 150 نفر راهي بيمارستان شدند. اتفاقي كه هنوز هم با آمارهاي پايينتر هر سال رخ ميدهد.
دربيهاي فوتباليدربي شهر منچستر ميان دو تيم منچستريونايتد و منچسترسيتي؛ ديداري كه برخلاف تصور بيشتر جنبه فوتبالي و رقابت دو همشهري براي بالاتر قرار گرفتن در جدول ردهبندي و بهترين بودن در شهر منچستر است. فلامينگو و فلومنيزه هم دربي جذاب فوتبال برزيل را مقابل هم برگزار ميكنند، ديداري كه هر بار در ورزشگاه خاطره انگيز ماراكانا برپا ميشود و دو تيم رقابتي شانه به شانه براي اثبات شايستگيهاي خود دارند؛ ديداري پرتماشاگر كه ركورد 194603 تماشاگر در ورزشگاه را در اختيار دارد.
