شهرزاد مظفر / کارشناس فوتبال بانواندر چالش کمتوجهي باشگاهها به تيمهاي بانوان مسائل مالي حرف اول را ميزند. اگرچه با توجه به شرايط کنوني بعيد است که تغييري در اين باره رخ دهد، اما اميدوارم که باشگاهها يا به بخش بانوان و تيمداري در اين حوزه ورود نکنند يا در صورت حضور در اين عرصه به تعهداتشان به طور کامل عمل کنند. بارها شاهد اين واقعيت بودهايم که مديرعاملي اعتقاد زيادي به تيمداري در بخش بانوان داشته اما وسط کار مديرعامل تغيير ميکند و برخوردهاي سليقهاي آغاز ميشود. در اينگونه موارد اول از همه نگاهها به سمت بانوان است. يکي ديگر از مشکلاتي که هميشه با آن دست به گريبان بودهايم اين است كه قراردادها از نظر حقوقي ضمانت اجرايي لازم را ندارند. در واقع بانوان اصلاً دستشان به جايي بند نيست که صدايشان به جايي برسد. مشکل فرهنگي ديگر چالش پيشروي ورزش بانوان است. بسياري از مديران کوچکترين اعتقادي به ورزش بانوان ايراني ندارند. مشکلاتي را که باشگاه پرسپوليس براي دختران فوتباليست به وجود آورد همه به خاطر داريم. متأسفانه باشگاههاي معروف به خاطر تيم مردان هميشه تحت فشار هستند و مديران و دستاندرکارانشان مجالي براي توجه به بانوان ندارند. آنها ترجيح ميدهند همه بودجه و وقت خود را صرف آقايان کنند که بسيار بيشتر از بانوان در چشم هستند. پخش تلويزيوني و راديويي و همچنين بازتاب رسانهاي تأثير زيادي در اين مسئله دارد. اگر ميخواهيم يک بار براي هميشه اين مشکل برطرف شود بايد ساختارهاي لازم را براي حمايت از ورزش بانوان در همه رشتهها و به ويژه در فوتبال تغيير دهيم. باشگاهها در حال حاضر الزامي براي تيم داري در بخش بانوان ندارند و ما هميشه مجبوريم منتظر آمدن مديري دلسوز باشيم. ميبايست قوانين رعايت حقوق ورزشکاران زن تغيير کند و به شکلي الزامآور اجرا شود. در صورتي که قوانين محکمي وضع شود قطعاً بسياري از چالشهاي پيشرو از بين ميرود و بازيکنان مجبور نميشوند براي گرفتن حق و حقوق خود بجنگند.
