جرقهاي که اين روزها در قالب بازيکنسالاري در ورزش شاهد آن هستيم نگرانيهاي زيادي را به وجود آورده است. اتفاق ناگواري که البته سالهاست در ورزش رخ ميدهد اما اين روزها بار ديگر به شکل پررنگتري مطرح شده است. به طوري که چندي پيش گريبان يکي از تيمهاي مطرح فوتبال را گرفت و ناکاميهاي زيادي را براي آن به دنبال داشت. اين مسئله اما در قالب يک تيم باشگاهي اگر رخ دهد، هرچند حائز اهميت است اما نميتواند آن تخريب ويرانگري را داشته باشد که وقتي در تيم ملي رخ ميدهد. تيم ملي دايره گستردهتري را شامل ميشود و به همان اندازه تأثير ورزشکارسالاري در آن به مراتب مخربتر از آن تأثيري است که ميتواند در يک باشگاه داشته باشد.
اين روزها اما در آستانه رويداد مهم المپيک، اين مسئله نمود پيدا کرده و برخي ورزشکاران به واسطه حمايتهايي که از جانب رئيس فدراسيون و وزير ورزش ميشوند، ساز مخالف سر داده و رفتارهايي از خود بروز ميدهند و حرفهايي را به زبان ميآورند که نه فقط در شأن تيم ملي و المپيکي ايران نيست که ميتواند تأثيرات منفي زيادي از خود به جاي بگذارد. دخالت در کار کادر فني تيمهاي المپيکي آن هم در اين شرايط که اين تيمها نياز به حمايت و آرامش دارند براي رسيدن به آمدگي فني و روحي رواني هرچه بيشتر، ميتواند مهلکتر از هر سمي براي نتيجهگيري در ريو باشند.
تفاوتي ندارد که اين اتفاق براي کدام تيم، ورزشکار يا مربي رخ ميدهد. مهم اين است که اين مسئله بسيار حائز اهميت است و نبايد به سادگي از کنار آن گذشت. چراکه ميتواند تأثيرات منفي و جبرانناپذيري را در پي داشته باشد. خصوصاً در شرايطي که تيمهاي المپيکي ايران نياز به آرامش و صدالبته همدلي براي گرفتن نتايجي هرچه بهتر دارند.
تمرين کردن يک ورزشکار جدا از ساير نفرات تيم ملي نه فقط هيچ معنا و توجيهي ندارد که يک حاشيه منفي و تأثيرگذار است. اما وقتي به اين اتفاق ناخوشايند دخالت در کار کادر فني، مصاحبههاي منفي و جهتدار و يکسري رفتارهاي ديگر نيز اضافه ميشود به اين پشتوانه که از حمايت برخي مسئولان و رئيس فدراسيون برخوردار است، ميتواند حاشيهاي جبرانناپذير را به دنبال داشته باشد که بدون شک چند ماه بعد تأثير منفي آن و بازتاب گستردهاش گريبانگير ورزش خواهد شد و حسرتي عميق برجا خواهد گذاشت. ناکاميهاي احتمالي که البته به لطف حمايتهاي بيمنطق برخي آقايان مسئول رقم خورده است. مسئولاني که مشکلات شخصي خود را به منافع ملي ترجيح ميدهند تا شاهد اتفاقاتي ناگوار باشيم!
بعد از هر انتخابي براي المپيک، بيتوجه به درست يا اشتباه بودن آن، وقتي تصميمي گرفته شد، تنها انتظاري که وجود دارد حمايت براي ادامه راه دشواري است که در پيشروي تيمهاي المپيکي ايران قرار دارد و بازيکنسالاري در اين مسير پرپيچ و خم ميتواند تأثيرات منفي بسزايي داشته باشد. در حالي که يکدلي و همدلي، نه فقط روحيه و انگيزه کاروان المپيکي ايران را بالا برده که درصد نتيجهگيري آن را نيز به مراتب افزايش ميدهد. اما متأسفانه اين روزها از کنار برخي مسائل مهم به سادگي عبور ميشود. مسائلي که زنگ خطري جدي براي کاروان المپيکي ايران و تيمهاي مطرح آن است.
ورزشکارسالاري ويروس مخربي است که ميتواند تأثيرات منفي بسزايي را به دنبال داشته باشد و از خود برجاي بگذارد. حال آنکه ميتوان با جدي گرفتن اين زنگ خطر، به موقع جلو آن را گرفت و با ترويج همدلي در تيمهاي المپيکي، شرايطي را به وجود آورد که تمامي ورزشکاران يکدل، در کنار کادر فني خود براي رسيدن به نتايجي بهتر و افتخارآفريني براي پرچم کشور تلاش کنند و در اين راه مسائل ملي را فداي مسائل شخصي نکرده و کاروان المپيکي ايران را دچار ضعف نکنند. برخي اتفاقات ميتواند زنگ خطري جدي باشد که توجه به موقع به آن ميتواند جلوي فاجعهاي عظيم را بگيرد اما در مقابل بيتوجهي به آن، روزهايي تيره و تار را براي ورزش ايران در رقابتهاي مهم المپيک در ريو ترسيم ميکند. حال آنکه مقابله به موقع با اين مسئله و ايجاد هرچه بيشتر همدلي و يک دلي در تيمهاي المپيکي ايران ميتواند اين خطر مهلک را از بيخ گوش ورزش ايران در آستانه المپيک دور کند و آيندهاي روشن را در پي داشته باشد.
