بي توجهيهاي دنبالهدار نسبت به اميدهاي اصلي ورزش ايران در المپيك ريو موجب شد كاسه صبر رئيس فدراسيون كشتي لبريز شود. در حالي كه انتظار ميرفت حمايتهاي دولت و وزارت ورزش از تيمهاي اعزامي به المپيك 2016 افزايش يابد خبري از توجه به المپينها نشد تا رسول خادم شخصاً به رئيسجمهور نامه بنويسد و خواستار روشن شدن تكليف شود.
نامه سراسر انتقاد رئيس فدراسيون كشتي اين بار درد دلهاي شانسهاي مدالآوري ايران در المپيك را به گوش دكتر روحاني رساند. خادم از رئيسجمهور خواسته تا از طريق سخنگوي خود عدم حمايت از اميدهاي كسب مدال در المپيك ريو را صراحتاً اعلام كند: «با عنايت به اينكه براي فدراسيونهاي المپيكي، كادرهاي فني و قهرمانان ملي قطعي شده است كه كسب موفقيت و پيروزي در مسابقات المپيك برزيل، هيچ گونه اهميت و اولويتي بر مبناي سياستهاي جاري آن دولت محترم ندارد، سپاسگزار ميشوم بفرماييد، سخنگوي دولت، صراحتاً اعلام فرمايد، به دليل محدوديتهاي مالي و اجرايي، يا هر علت ديگري كه صلاح ميدانيد، دولت توانايي حمايت از حداكثر 20 قهرمان ملي كه در چند رشته ورزشي محدود (كشتي، وزنهبرداري، تكواندو، دووميداني يا تيراندازي) ميتوانند مدعي كسب مدال در المپيك 2016 برزيل، براي كشور عزيزمان ايران باشند را ندارد. در واقع قهرمانان ملي، مربيان و مديران ورزشهاي المپيكي كشور، كه تمامي عمر، آبرو و توانايي خود را از زمان فعاليت آن دولت محترم، با كمترين حمايت ممكن، صرف برنامهريزي و فعاليت براي كسب موفقيت در مسابقات المپيك آينده نمودهاند، انتظار دارند، دولت محترم صادقانه، اولويت نداشتن كسب نتيجه در مسابقات المپيك برزيل را به دهها ميليون مردم علاقهمند به ورزش در كشور اعلام نمايد.»
جلسات بينتيجه دولتمردانعلاوه بر كشتيگيران، مليپوشان المپيكي ساير رشتهها نيز به بيتوجهيهاي تمام نشدني دولتمردان به شدت گلايه دارند. دو ماه پيش بود كه گودرزي با سخنگوي دولت جلسه ويژهاي داشت تا بلكه تغييري در بودجه رشتههاي المپيكي ايجاد شود. گفته ميشد كه جلسه وزير ورزش با نوبخت كه براي بودجه سال آينده و افزايش هزينههاي شركت كاروان ايران در المپيك بود نتايج خوبي داشته است. تا جايي كه گودرزي پس از خروج از جلسه اينگونه اظهارنظر كرد: «در اين جلسه صحبتهايي در خصوص بودجه سال آينده و مسابقات المپيك مطرح شد و اميدوارم درخواستهايي كه كرديم دست ما را بگيرد و اگر هم در دولت نهايي شد مجلس هم بودجه ورزش را بالا در نظر بگيرد. مبلغ مناسبي براي المپيك در نظر گرفته شده است.» با اين وجود همچنان خبري از توجه ويژه به المپينها نيست.
در حالي كه رقباي خارجي در فرصت باقي مانده بهترين امكانات را براي ورزشكاران مدال آور خود فراهم كرده تا آنها با خيالي راحت براي حضور موفق در ريو تلاش كنند، اميدهاي مدال ايران هر روز نااميدتر از ديروز تمرين ميكنند. كشتيگيران همچنان از بيتوجهيها گلايه دارند. تيراندازان به رغم كسب پنج سهميه هنوز فشنگ كافي و حتي آب خوردن براي تمرين ندارند و اعتراضهاي آنها تأثيري در رويه مسئولان براي رسيدگي به وضع موجود نداشته است. دووميداني كاران نيز دل خوشي از توجه مسئولان ندارند و بارها به شرايط حاكم بر اردوها انتقاد كردهاند. بايد به اين نكته اشاره كرد كه بازديد از اردوها و دادن وعدههاي تو خالي دردي از دردهاي مليپوشان دوا نميكند. از طرفي طلب كميته ملي المپيك نيز از سوي دولت پرداخت نشده و همين مسئله موجب شد تا اين نهاد نيز نتواند به موقع بودجه فراسيونها را پرداخت كند.
مخاطب قرار دادن شخص رئيس جمهور از سوي رئيس يكي از پرمدالترين رشتههاي المپيكي ايران نشان از آن دارد كه اين روزها ديگر كارد به استخوان ورزشيها رسيده، آنها اينقدر اعتراض كردند كه نااميد شدهاند و مانند غريقي كه دست به هر چيزي براي نجات دراز ميكند به هر راهي كه فكر ميكنند براي نجات مناسب باشد متمايل مي شوند. اين در حالي است كه رقباي المپيكي ايران در مدت باقيمانده كم خود را بيشتر و بهتر آماده ميكنند و ورزشكاران، مربيان و دلسوزان ورزش ايران حتي براي كوچكترين امكانات در حال التماس هستند، التماسي كه البته تاكنون به جايي نرسيده، شايد نامه خادم راه نجاتي باشد البته فقط شايد.
