زيباکلام و دوستان اصلاحطلب او تا پيش از اين تصور ميکردند آراي خاکستري همواره در سبد رأي آنهاست و هرچه مشارکت بالاتر باشد، پيروزي اصلاحطلبان تضمين ميشود، اما حضور بيش از 60درصدي مردم در پاي صندوقهاي رأي در سراسر کشور و نتايج حاصله نهتنها آرزويهاي آنها را حاصل نميکند، بلکه اختصاص حدود 170 صندلي بهارستان به جريان اصولگرايي صادق و يارانش را در بهت فرو برد، تا ثابت کند که تصور آنها از آراي ملت آني نيست که فکر ميکنند.
زيباکلام البته در يادداشت روز گذشته خود در روزنامه قانون کمي جانب احتياط را گرفت و نوشت: «هنوز زود است که بگوييم سيلي که روز پنجشنبه پيشبيني کرده بوديم تحقق پيدا کرده و از کوهسارهاي صندوق رأي وزارت کشور سرازير شده است يا نه ولي علائم و شواهد از بسياري حوزههاي انتخاباتي مشاهده ميشود به نظر ميرسد در نهايت بسياري از مرددين و بسياري از خاکستريها سرانجام مجاب شدند و به پاي صندوق رأي آمدند». اتفاقاً اينجاي پيشبيني ايشان درست بود، اما رأي آنها نه به اصلاحطلبان که به جريان رقيب آنها بود. پيش از اين زيباکلام در فايلي صوتي و تصويري خطاب به هواداران اصلاحات تأکيد کرده بود هيچ چاره ديگري نداريم الا اينکه با همين صندوق رأي شکسته پکسته وزارت کشور جلو ببريم و حالا او همان صندوق را کوهساري توصيف ميکند که سيل آباداني (حضور اصلاحطلبان در مجلس) از آن جاري ميشود!
اصلاحطلبان البته به اين پيشگويي بسنده نکردند و نعمت احمدي، حقوقدان نيز در همين روزنامه در يادداشتي پيشبيني کرد که انتخابات هفتم اسفند پرشورتر از 24 خرداد 92 خواهد بود، حال آنکه براساس اعلام رسمي وزارت کشور در اين دوره از انتخابات مشارکت نسبت به سال 92 کاهشي حدود 3 ميليوني را نشان ميدهد.
افتضاح بود 
