در اين ميان به نظر ميرسد بايد به نفوذ در دانشگاه به عنوان مبدأ تمامي تحولات به صورت ويژهاي توجه كرد. بر همين اساس در اين نوشتار درصدد آنيم كه به صورت ويژه عواقب نفوذ در دانشگاهها را بررسي نماييم و به عبارت بهتر به اين پرسش پاسخ دهيم كه ايستادگي در برابر نفوذ دشمن در دانشگاهها چه ضرورتي دارد؟ و در صورت نفوذ دشمن در دانشگاهها، چه عواقب بزرگي دامنگير جامعه ما ميشود؟
بگذاريد به جاي پرداختن به برخي نكات نظري و انتزاعي با استفاده از چند مثال عيني به صورت ملموستري به تشريح سخن بپردازيم تا از اين طريق هم نتيجهاي عملگرايانه حاصل كنيم و هم به صورت جديتري ابعاد خطر نفوذ در دانشگاهها را معين كنيم. بر همين اساس در ادامه سه نكته را به عنوان مفروضات اساسي با بياني ساده از نظر ميگذرانيم.
فرض اول آنكه چنانچه شاهد جنگي تمام عيار عليه كشور و آرمانهاي جمهوري اسلامي ايران باشيم و دشمنان اسلام و ايران به كشور ما حمله كنند تنها در صورتي پيروز خواهيم بود كه مردم ايران يكصدا و متحد در برابر دشمن ايستادگي كنند. اين نكته به خوبي در طول تاريخ انقلاب اسلامي قابل لمس است. در شرايطي كه ايران در ابتداي انقلاب درگير جنگي تمام عيار با شرق و غرب شد، با اتكا به نيروي اتحاد و ايمان مردم توانست با وجود تمام تحريمها و كمبودها بدون از دست دادن حتي يك وجب از خاك خود، دشمن متجاوز را مقهور سازد. امروزه گرچه پيشرفتها و توانمنديهاي كشور عزيزمان با وضعيت موجود در جنگ تحميلي تفاوتي گسترده پيدا كرده است و به مدد اتكا به نيروي داخلي و استقلالي كه از بركات انقلاب پربركت و شكوهمند اسلامي است از لحاظ قدرت نظامي به تواني ستودني در عرصه جهاني دست يافتهايم اما در مقابل نبايد اين حقيقت را از خاطر برد كه پيروزي در ميدان نبرد با دشمن حتي در صورت برخورداري از بهترين نيروي نظامي جهان در صورت عدم همبستگي ملت محال است و از سوي ديگر در صورت همبستگي و اتحاد، يك ملت حتي با وجود برخي نواقص ميتواند همچون تجربه جنگ تحميلي در برابر قويترين نيروهاي نظامي جهان ايستادگي كند و سربلند و استوار از حيثيت، استقلال، غرور و آرمانهاي خود دفاع نمايد.
فرض دومي كه با نگاهي گذرا به زندگي روزمره نيز قابل درك است آن است كه دانشجويان و فارغالتحصيلان دانشگاهها تأثيري به مراتب بيشتر از ساير اقشاري كه به تحصيل در دانشگاهها نپرداختهاند بر تصميمگيريهاي اجتماعي دارند. نگاهي ساده و گذرا به تصميمسازيهاي شخصي در خانوادهها نشان از آن دارد كه اعضايي از خانواده كه به تحصيل در دانشگاهها پرداختهاند نقش عظيمي در هدايت تصميمات خانوادگي دارند. اين نكته در گروههاي اجتماعي ديگر نيز به وضوح قابل درك است كه نقش رهبري و هدايت افكار همه اعضاي يك گروه عموماً توسط تحصيلكردگان در دانشگاهها صورت ميپذيرد.
نكته سومي كه در اين ميان به صورت ويژهاي جلب نظر ميكند آن است كه خوشبختانه كشور ما پس از انقلاب اسلامي در زمينه آموزشي رشد و توسعه گسترده و چشمگيري پيدا كرده است. پيدايش دانشگاههاي متعدد در شهرهاي گوناگون و تدريس رشتههاي مختلف باعث افزايش تعداد دانشجويان و فارغالتحصيلان در دانشگاه شده است. اولين نتيجه بديهي و اجتنابناپذير اين حقيقت، گستردهتر شدن نفوذ دانشگاهيان در جامعه با توجه به افزايش جمعيت آنان است.
سه گزاره فوق كه به عنوان مفروضات اين نوشتار بيان شده است اموري بسيار روشن و واضح است كه براي اثبات آنها نياز چنداني به آن وجود ندارد كه داد سخن دهيم. با وجود بديهي بودن اين سه گزاره اما اين سؤال پديد ميآيد كه اين سه فرض چه ارتباطي با يكديگر و در مجموع چه ارتباطي با هدف نوشتار دارند، چه آنكه در نگاه اول اين سه گزاره نسبت به يكديگر و نسبت به موضوع اين نوشتار بيارتباط به نظر ميرسد. با اين وجود با اندكي دقت ميتوان ارتباط مابين اين سه گزاره را كشف و در نهايت به خوبي ضرورت مقابله با نفوذ در دانشگاهها را استنباط كرد.
همانطور كه گفته شد تأثير و نقش دانشجويان و فارغالتحصيلان دانشگاهها در تصميمگيريهاي اجتماعي به مراتب بيشتر از افرادي است كه به دانشگاهها راه نيافتهاند. از سوي ديگر امروزه تعداد دانشجويان و دانشآموختگان دانشگاهها نيز برخلاف گذشتههايي نه چندان دور بسيار افزايش يافته است و اين بدان معنا است كه مضاف بر توان كيفي دانشجويان در تأثيرگذاري بر تصميمات و نگرش جامعه از لحاظ كمي نيز افزايش يافته است. به عبارت ديگر اگر درگذشتههايي نه چندان دور تحصيلكردگاني كه بر نگرش و تصميمات اجتماعي تأثيرگذار بودند تعدادي محدود بودند، امروزه در حالي كه تا حدود زيادي همان تأثيرگذاري حفظ شده است، جمعيت آن تحصيلكردگان تأثيرگذار نيز به طرز چشمگيري افزايش يافته است. به اين ترتيب امروزه دانشجويان ميتوانند به عنوان قويترين نيروي محركه در كشور ما نقش ايفا كنند. اكنون ميتوان با يادآوري گزاره اول، خطر نفوذ در دانشگاهها را ترسيم كرد. همانطور كه گفتيم، دشمن تا هر حدي كه نيرومند باشد تنها در صورتي ميتواند با جنگهايي مستقيم يا توطئههايي نرم به جامعه ضرباتي جبرانناپذير وارد و ملت ايران را به تسليم وادار كند كه روحيه مقاومت، همبستگي و آرمانخواهي را از مردم سلب نمايد و در صورت وجود اين مؤلفهها هيچ قدرتي توان وارد كردن آسيبي جدي به كشور، انقلاب و اسلام را نخواهد داشت. در مقابل هرچه كه از لحاظ فني، نظامي و اقتصادي نيز به رشد و پيشرفت دست پيدا كنيم در صورت عدمبرخورداري ملت از روحيه مقاومت، همبستگي و آرمانخواهي امكان پيروزي در مقابل دشمنان را نخواهيم داشت.
پس ميتوان به خوبي به درك اين نكته پي برد كه نفوذ در دانشگاهها ميتواند مهمترين و بهترين راه براي شكست دادن انقلاب اسلامي ملت ايران باشد. امروزه با توجه به افزايش تعداد دانشگاهها و در نتيجه افزايش جمعيت دانشگاهيان از يكسو و تأثيرگذاري دانشگاهيان بر نگرش جامعه از سوي ديگر، كافي است دشمن بتواند در دانشگاهها نفوذ نمايد تا با تغيير نگرش ملت ايران، آسيب رساندن به كشور و انقلاب امكانپذير گردد. به عبارت ديگر دشمن در صورتي كه موفق شود در دانشگاهها نفوذ نمايد به راحتي ميتواند وضعيتي را پيش آورد كه دانشگاهيان بيآنكه خود مطلع باشند به ترويج مقاصد دشمن بپردازند و به اين ترتيب ملت ايران به دست خود روحيه تسليم، خودباختگي و سرسپردگي را جايگزين روحيه مقاومت، همبستگي و آرمانخواهي كنند. ناگفته پيداست چنانچه اين آرزوي ديرينه دشمن محقق گردد، در مرحله بعدي به راحتي ميتواند ملت ايران را شكست دهد. اين حقيقت را نيز نبايد از خاطر برد كه در آينده نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران نيز بسياري از مسئولان نظام فارغالتحصيلان امروز دانشگاهها هستند.
به اين ترتيب ميتوان به خوبي اين حقيقت را دريافت كه مقابله با نفوذ در دانشگاه نه تنها يك ضرورت اجتنابناپذير است بلكه دانشگاهها را بايد خط مقدم جبهههاي مبارزه با نفوذ در كشور دانست. دشمن در صورتي كه بتواند در دانشگاهها نفوذ نمايد كار چندان دشواري براي نفوذ به ساير حوزهها نخواهد داشت و در آن صورت تمامي آرزوهاي دشمن برآورده خواهد شد اما در مقابل در صورتي كه بتوان دانشگاهها را از نفوذ واكسينه كرد، نفوذ دشمن در ساير حوزهها نيز بسيار دشوار خواهد بود و در اين صورت نيز امكان تسليم شدن ملت ايران در برابر دشمن ناممكن ميگردد؛ موضوعي كه به خوبي در دوران جنگ تحميلي تجربه شد و شرق و غرب در طول هشت سال نتوانست با تمام امكانات خود به آرزوهاي شيطاني خود دست پيدا كند.
