تعيين اولويتهاي پژوهشي امري لازم و حياتي است اما متأسفانه بسياري از پژوهشگران ما در انتخاب موضوع پژوهش اولويتبندي نميكنند در حالي كه اولويتگذاري و به كارگيري شرايط و وضعيت خاص كشور، گامي كليدي در پژوهش است. كمبود بودجه مهمترين مانع پژوهش در كشور است و فراهمآوري تجهيزات براي انجام يك پروژه بسيار مشكل است و بودجه طرحهاي تحقيقاتي به اندازهاي نيست كه بتوانيم تجهيزات را خريداري كنيم يا برخي دانشجويان، موضوع پاياننامه را انتخاب و استاد هم تأييد ميكند بدون توجه به آن كه امكانات و تجهيزات پژوهش در نظر گرفته شود و اين مشكل در پايان نامهها به فراواني مشاهده ميشود.
بيشتر محققان براي انجام آزمايشات انساني به دنبال مصوبه اخلاق در پژوهش، از كميته ملي اخلاق در پژوهشهاي زيست پزشكي نيستند، در حالي كه كميته ملي اخلاق در پژوهشهاي زيست پزشكي، بالاترين مرجع تصميمگيري در مورد پژوهشهاي زيست پزشكي از نظر رعايت اصول اخلاق در پژوهش است و هدايت و نظارت بر كميتههاي اخلاق در پژوهش، رسيدگي به اعتراضهاي مربوط به طرحهاي بررسي شده در كميتههاي دانشگاهي اخلاق با موضوع شبيهسازي، سلول درماني، سلولهاي بنيادي و كارآزمايي باليني را دارد.
به عنوان مثال بسياري از پزشكان به علت آنكه رياست يك بخش از بيمارستان را به عهده دارند به راحتي بدون آن كه طرحي را ثبت كنند و مجوز كميته اخلاق داشته باشند پژوهش خود را به طور غيرقانوني روي بيماران اجرا ميكنند و همچنين دانشجوياني كه براي انجام پاياننامه به مركز تحقيقات سرطان مراجعه ميكنند عموماً مصوبه اخلاق در پژوهش نگرفته يا احراز بياطلاعي ميكنند.
بوروكراسي اداري، بزرگنمايي ساختارها در مباحث و فعاليتهاي پژوهشي آسيب جدي ديگري در اين حوزه است و بيشتر پژوهشگران از مشكلات اداري گلهمند هستند و اين مراحل اداري بايد توسط مسئولان ذيربط تسهيل شود.
*مدير مركز تحقيقات سرطان
دانشگاه علوم پزشكي تهران
