كرش و تيم ملي را قرباني اختلافات مديريتي نكنيد

«نمي‌دانم اينجا چه خبر است، يك بار به من دسته گل مي‌دهند و بار ديگر از پشت به من چاقو مي‌زنند!» اين را كارلوس كرش گفته كه اين روزها دوباره اختلافش با دبيركل فدراسيون فوتبال بالا گرفته ومي‌گويد از اتفاقاتي كه در فوتبال كشورمان مي‌گذرد، سرسام گرفته است. هرچند با كمي واكاوي ماجراهايي كه در ساختمان فدراسيون فوتبال مي‌گذرد بهتر مي‌توان متوجه جاروجنجال‌هايي شدكه دوباره تيم ملي را به حاشيه برده است. در اين مقال بحث بر سر اين نيست كه كارلوس كرش آيا آنطور كه دبيركل فدراسيون و اعضاي سابق كميته اخلاق فدراسيون فوتبال مي‌گويند از توليدكننده البسه تيم ملي 100هزار دلار حق سكوت گرفته است يا نه، در اين باره نهادهاي نظارتي و قضايي به طور حتم با توجه به مداركي كه موجود است، بهتر مي‌توانند نظر بدهند. بحث اصلي در اين مجال، ريشه اصلي اختلافات سرمربي تيم ملي و اسدي به عنوان دبيركل فدراسيون فوتبال است. اينكه اين ماجراها و اين حاشيه‌ها را يك مسئله شخصي بدانيم دور از واقعيت است و مي‌توان با كنار هم قراردادن اتفاقاتي كه از زمان حضور اسدي در فدراسيون فوتبال مي‌گذرد به واقعيت ماجرا رسيد، واقعيتي كه ريشه در اختلاف عميق بين وزارت ورزش و فدراسيون فوتبال دارد و اين بار دعواي وزارت و فدراسيون با رويارويي كرش و اسدي دوباره شكل گرفته است. هرچند هم كرش و هم اسدي در فدراسيون فوتبال مسئوليت دارند اما همه از اسدي به عنوان مهره وزارت ورزش در فدراسيون نام مي‌برند كه پس از بركناري نبي به عنوان مدير معتمد وزارت ورزش به فدراسيون آمد. علي كفاشيان هم با توجه به اينكه از طرف وزارت ورزش زير فشار قرار داشت، با قبول اسدي به عنوان دبيركل سعي بر اين داشت تا خودش را به وزارت نزديك‌تر كند و اختلاف‌ها را به حداقل برساند.
به همين خاطر در روزهايي هم كه از حضور اسدي در فدراسيون فوتبال مي‌گذرد، او به عنوان نماد وزارت در فدراسيون شناخته مي‌شود و دعواي اين روزهاي او با كرش هم همان جنگ پنهان وزارت ورزش با فدراسيون است كه انگار پاياني ندارد و قرار است هرچند وقت يكبار اين اختلافات كه آتش زير خاكستر است دوباره شعله‌ور شود. حالا هم ماجراي قرارداد 100 هزار دلاري با آل‌اشپورت سبب شده تا اين اختلاف دوباره نمايان شود. با توجه به حاشيه‌هاي اين چند روزه به نظر مي‌رسد گودرزي و همكارانش در وزارت ورزش به‌رغم كارنامه قابل قبول سرمربي پرتغالي، همچنان به سنگ‌اندازي بر سر راه كرش و تيم ملي ادامه مي‌دهند. البته با توجه به اقبال عمومي كه نسبت به كرش در سطح جامعه وجود دارد، وزارت ورزشي‌ها از اينكه مستقيماً با كرش وارد جنگ شوند، ابا دارند و به همين خاطر از طريق دبيركل فدراسيون فوتبال بار ديگر سعي دارند اين مربي و فدراسيون را در منگنه قرار دهند.
با توجه به اين شرايط به نظر مي‌رسد وزارت ورزش، برخلاف صحبت‌هاي گودرزي با ادامه كار كرش در ايران كنار نيامده است و در اين زمينه براي فراري دادن سرمربي پرتغالي دست به هر حربه‌اي مي‌زند تا كرش را زير فشار بگذارد و در اين راه حتي از اتهام زدن به كرش در صحبت‌هاي درگوشي با مديران مطبوعات و جلو فرستادن اسدي براي دعوا با اين مربي و البته اختلاف در فدراسيون ابايي ندارند. دود ادامه اين دعواها و اختلاف‌ها اما به طور قطع به چشم فوتبال ملي خواهد رفت و كرش هم به جاي اينكه تمام تمركزش را روي آماده‌سازي تيم ملي براي جام جهاني روسيه بگذارد، بايد در سطح رسانه‌ها به حاشيه‌سازي‌هاي وزارت ورزش پاسخگو باشد!
با اين حال براي اينكه فوتبال ايران ضربه نخورد، اختلاف وزارت ورزش و فدراسيون فوتبال بايد جايي پايان داده شود، اينكه وزارت ورزشي‌ها در ظاهر از تيم ملي حمايت كنند اما تمام تلاششان را براي حمله به سرمربي پرتغالي انجام دهند، نشان از روراست نبودن وزارت ورزشي‌ها دارد، امري كه سبب مي‌شود فوتبال ايران دچار چالش بزرگي شود. بديهي است اگر محمود گودرزي به خاطر اختلافات مديريتي با حضور علي كفاشيان در فدراسيون فوتبال نمي‌تواند كنار بيايد، راهش اين نيست كه تيم ملي و كرش قرباني اين اختلاف شوند و هرچند وقت يكبار زير فشار گذاشته شوند. مجمع انتخاباتي فدراسيون فوتبال اسفند برگزار مي‌شود و وزارت ورزشي‌ها در صورتي كه مصالح ورزش كشور بر اختلافات مديريتي برايشان اولويت دارد مي‌توانند چهار ماه ديگر صبر كنند، نه اينكه هرچند وقت يكبار با حاشيه‌سازي عليه كرش، فوتبال را به حاشيه ببرند.