هر چه سطح آموزش عالي در كشور گسترش يابد به نفع مجموعه نظام و مملكت است و با توجه به سوق يافتن گروههاي جمعيتي كشور به سمت آموزش عالي و مقاطع تحصيلي بالاتر، گسترش آموزش عالي در سطح كشور مانع خروج فرزندان اين مرز و بوم به خارج از كشور خواهد شد.
تعداد زيادي از دانشجويان ايراني وقت خود را در كشورهاي آسياي ميانه و تازه استقلاليافته از اتحاد جماهير شوروي كه از نظر مالي و علمي جزو فقيرترين كشورها هستند، به بطالت ميگذرانند، اينگونه دانشجويان در شرايطي تحصيل ميكنند كه مورد انتظار خانوادهها و مسئولان نيست؛ البته مردم داراي قدرت داوري بالا و درك زيادي بوده و با توجه به مقايسهاي كه انجام ميدهند، فرزندان خود را براي تحصيل به دانشگاههايي ميفرستند كه پاسخگوي حداقل نيازهاي آنان باشد.
متأسفانه نسبت دانشجو به استاد استاندارد نيست و اين موضوع نه در دانشگاههاي دولتي و نه در دانشگاههاي آزاد محقق نشده است و با توجه به رشتهها و مقاطع تحصيلي، استاداني در گروههاي مختلف جذب شدهاند؛ به طوري كه در بعضي رشتهها تعداد دانشجويان كمتر از استادان و در بعضي رشتهها بيشتر از آنهاست.
رشد بيرويه مؤسسات آموزش عالي در قوچان بيش از ظرفيت مجموعه شهرستان است. حضور دانشجو در يك شهر مستلزم اين است كه ساير مجموعههاي شهري نيز با اين حضور رشد پيدا كند؛ اين در حالي است كه انتظارات دانشجويان در سطح مديريتي شهرستان پاسخگو نبوده و امكانات، تحمل پذيرش اين تعداد دانشجو را ندارد.
در حال حاضر در شهرستان قوچان بيش از ۱۰ مؤسسه آموزش عالي با وزنهاي مختلف در يك مسابقه بزرگ شركت دارند، در حالي كه وزن دانشگاهها از باب جذب دانشجو سنجيده نميشود، بلكه امكانات موجود وزن آن مؤسسه را بالا خواهد برد. براي حل معضل رشد بيرويه مؤسسات آموزشي بايد مؤسسات در مدت زماني مشخص به حد مطلوب و مورد انتظار رسيده و اگر اينگونه نشد امكان جذب دانشجو از آنان گرفته شود تا به حد مورد انتظار برسند.
*رئيس دانشگاه آزاد قوچان
