مصرف مواد مخدر از شكل سنتي به مواد صنعتي و روانگردانها تغيير يافته بنابراين جامعه بايد اطلاعات كافي و لازم را نسبت به اعتيادآورهاي جديد و علائم و عوارض آن به مردم ارائه كند، اين عامل ميتواند به طور چشمگيري باعث كاهش اعتياد شود.
بيش از هر زمان ديگري احتياج به اين داريم تا كودكان، نوجوانان و جوانان خود را از مواد اعتياد زا و عوارض آن آگاه سازيم و تلاش كنيم تا كمترين مواجهه را با محيطهاي ناسالم داشته باشند. مهم است تا در مساجد، مكاتب، مراكز آموزشي ديگر و محل كار درباره اعتياد و مكانيزمهايي كه به اعتياد ميانجامد، آزادانه بحث شود و كسي از شروع يا ادامه بحث احساس شرمندگي نكند. اعتياد جرم نيست، بلكه بيماري است كه از مجموعه درهم تنيده مشكلاتي چون فقر، مشكلات خانوادگي، استرس بيش از حد، تبعيض، مهاجرت و غيره بروز ميكند. آموزش مهارتهاي زندگي بحثي فراگير بوده و محدود به مدرسه نيست، بلكه بايد تمام عناصر اجتماع به سوي پيشگيري حركت كنند.
مهارتهاي زندگي، تواناييهاي رفتار مثبت و انطباقي است كه فرد را قادر ميسازد تا با خواستهها و چالشهاي زندگي روزمره مقابله كند، اين مهارتها رشد فردي و اجتماعي را ارتقا ميدهد، از حقوق انساني محافظت و از مشكلات بهداشتي و اجتماعي پيشگيري ميكند.
مهارتهاي زندگي رويكردي جامع براي رشد ارزشها، مهارتها و دانش است كه به افراد كمك ميكند از خودشان و ديگران در برابر گسترهاي از موقعيتهاي پرخطر از جمله اعتياد به مواد مخدر صنعتي و روانگردانها محافظت كند، رويكرد مهارتهاي زندگي را ميتوان در موقعيتهاي متنوع از جمله محله، مدرسه، محيط كار و غيره اجرا كرد.
ارتقاي عزت نفس، تدوين اهداف واقعگرايانه، مقابله با اضطراب، مقابله با فشار همسالان، ارتباط مؤثر، تصميمگيري، راهبري تعارض و مقابله شجاعانه با موقعيتهاي اجتماعي در برابر مصرف مواد مخدر صنعتي و روانگردانها از جمله مهارتهاي آموزشي است كه بايد به افرادجامعه ارائه شود.
آموزش مهارتهاي زندگي مبتني بر پيشگيري از مصرف مواد مخدر بايد در برنامههاي رسمي و غيررسمي مدارس، كانونهاي فرهنگي، دانشگاهها و ساير نهادها مدنظر قرار گيرد، محيط يادگيري سالم و امني بهوجود آيد كه باعث ارائه خدمات بهداشتي مناسبي شود، مشاركت خانواده را برانگيزاند و در برنامههاي گسترده اجتماعي گنجانده شود.
*روانشناس
