با كمرنگ شدن اخبار و تحليلها پيرامون موضوع هستهاي، رسانههاي اصلاحطلب حالا همگي تمركز خود را روي موضوع انتخابات قرار دادند؛ حركتي كه شائبه خطدهي به اين رسانهها از يك منبع واحد را تقويت ميكند. مويد اين موضوع مرور روزنامههاي اين جريان سياسي است كه هر روز روي پيشخوان روزنامهفروشيها عرضه ميشود، به گونهاي كه خط خبري مطالب منتشر شده در آنان براي بسياري باعث تعجب است و احتمال تلاش واحد براي شكلدهي به افكار عمومي بر اساس خواستههاي جريان تجديدنظرطلب را تقويت ميكند. به عنوان نمونه، روز گذشته مهمترين محور رسانههاي اين جريان كه در صفحه نخست آنان بازتاب داشت، مربوط به موضوعاتي پيرامون انتخابات خبرگان رهبري و مجلس شوراي اسلامي بود. همچنين موضوع مربوط به مسائل هستهاي نيز در رده بعدي مواردي قرار داشت كه اين روزنامهها ترجيح داده بودند، آن را در صفحه نخست خود بازتاب دهند. اين در حالي بود كه موضوعات مربوط به مشكلات معيشتي مردم كه اين روزها موضوع بحث بسياري از افكار عمومي است و همچنين مسائل مربوط به مشكلات زيست محيطي كه در بطن زندگي عموم مردم ريشه دوانده و زمينهساز بروز مشكلات جدي در اين عرصه شده، به هيچ عنوان جايگاهي در روزنامههاي اصلاحطلب نداشت. بنابراين در مجموع بايد گفت كه روزنامههاي جريان تجديدنظرطلب در حركتي هماهنگ از بازتاب مشكلات در حوزههاي اقتصادي و اجتماعي ميپرهيزند و با خبرسازي هماهنگ به دنبال شكلدهي به افكار عمومي به نفع خود هستند.
اما در اين ميان بايد براي درك بهتر موضوع به برخي فضاسازيهاي هماهنگ و سانسورهاي از پيش طراحي شده اين رسانهها اشاره كرد.
نمونه نخست و بارز اين فضاسازيها، تلاش براي مرتبط كردن مشكلات كشور به سوءمديريت دولت قبلي و پوشش دادن ضعف دولت در مديريت مشكلات بود. اين روند تا روزهاي اوجگيري گفتوگوهاي هستهاي ادامه داشت تا اينكه در اين روزها، محور اين فضاسازيها تغيير كرد.
در اين دوره روزنامههاي مورد نظر محور مهمترين تلاش خود را آمادهسازي افكار عمومي براي پذيرش توافق هستهاي قرار دادند. بر اين اساس روزنامههاي جريان تجديدنظرطلب از زمان آغاز مذاكرات ميان ايران و گروه 1+5 محور اصلي مطالب خود را به موضوع فشارهاي ناشي از تحريمها و مشكلات منشعب از تحريمهاي اقتصادي اختصاص دادند. در آن دوره ميتوان گفت كه اكثر مشكلات كشور به زلف تحريمها گره زده شد و حتي كار تا به آنجا پيش رفت كه رئيسجمهور نيز تحت تأثير همين فشار رسانهاي، وضع مشكل آب را به تحريمها ربط داد.
اين رويكرد با حصول توافق هستهاي تغييري 180 درجهاي كرد و اين رسانهها كوشيدند براي كاهش توقعات از دولت در روزهاي پس از لغو تحريمها، سهم اين عنصر را از مشكلات كشور كم جلوه دهند.
حالا اين فضاسازيها، وارد فاز تازهاي شده است؛ فازي كه ناشي از نزديك بودن انتخابات خبرگان رهبري و مجلس شوراي اسلامي است. اين رسانهها حالا شروع به تخريب طيف مقابل كردهاند و ميكوشند مهره خود را به عنوان محور اصلي هر دو انتخابات جلوه بدهند. مهرهاي كه از هم اكنون نيز كانديداتوري خود را رسماً اعلام كرده و كليد تبليغات غيررسمي به نفع خود را زده است. البته نكته مغفول مانده در اين بين، دو راهي است كه به نظر ميرسد اصلاحطلبان و رسانههايشان بر سر آن گير كردهاند. در يك سوي اين دوراهي چهرهاي قرار دارد كه به دليل نزديكي بيش از حد به دولت و احتمال موفقيت وي در انتخابات براي اصلاحطلبان غيرقابل چشمپوشي است و در سوي ديگر چهرهاي ديگر قرار دارد كه از ديدگاه اصلاحطلبان، اصلاحطلبتر از چهره نخست است و حتي با انصراف خود در انتخابات زمينه پيروزي حسن روحاني را فراهم آورد و همين مسئله باعث شده رسانههاي طيف تجديدنظرطلب به وي احساس دين كنند و نتوانند به راحتي از كنار نام او بگذرند اما اين را نيز خوب ميدانند كه سرمايهگذاري روي اين فرد شانس آنان را براي پيروزي كاهش خواهد داد. مشكل جايي حادتر ميشود كه چهره دوم حاضر نيست زير چتر چهره اول برود و تحت نام وي فعاليت كند؛ موضوعي كه ميتواند در ادامه چالشي مهم براي تجديدنظرطلبان به وجود بياورد. اما همين نكته نيز باعث نشده كه آنان فضاسازي به نفع چهرههاي نزديك به خود و تخريب چهرههاي رقيب را متوقف كنند و از هم اكنون بازي انتخاباتي خود را آغاز كردهاند.
اما فضاسازي اين رسانهها به نفع دولت روحاني را نبايد صرف يك حمايت عادي از دولت قلمداد كرد، چراكه چهرههاي اصلي جناح اصلاحطلب بارها بر اين نكته تأكيد كردهاند كه روحاني را اصلاحطلب نميدانند و در حال حاضر اين فرد براي آنها «خير الموجودين» است. اين طيف سياسي در پس حمايتهاي خود به دنبال آن است تا دولت روحاني را به عنوان پل پيروزي خود قرار دهد و با فتح مجلس به دنبال بازگشت به قدرت و نشاندن گزينه خود در پست رياست جمهوري است. حركتي كه براي موفقيت در آن استفاده از هر چهره و ابزاري را مجاز ميدانند. البته اين نكته را نيز نبايد فراموش كرد كه دولت كنوني نيز هوشيارتر از آن است كه در پازل اصلاحطلبان بازي كند، چراكه آنان نيز اگرچه با حمايتهاي اين طيف سياسي توانستهاند قدرت را در دست گيرند اما برنامهريزي دقيقي براي بقاي خود در سپهر سياسي كشور كردهاند. به همين دليل است كه دولت نيز حاضر به پذيرش حمايتهاي همه جانبه رسانههاي اين جماعت شده و اين حمايتها را در پازل برنامههاي آتي خود طراحي كرده است.
