انتخاب راه دوم در شرايطي مقبول است كه كسي در پيادهرو نباشد اما اگر دو نفر در حال عبور از پيادهرو باشند، قطعاً راه اول را انتخاب ميكنيد. مدتي است كه اين حادثه فرضي، با چاشني طنز در شبكههاي اجتماعي در هم آميخته شده و كاربران با مطرح كردن اين موضوع، گلايههاي معناداري را متوجه قوانين و مقررات بيمه كردهاند. برخي از كاربران با كنايه گفتهاند كه در صورت مواجهه با چنين حالتي بايد گزينه دوم، يعني تصادف با عابران پياده را انتخاب كرد چراكه در صورت تصادف با يك ماشين گرانقيمت، بيمه تنها 5/5 ميليون تومان از مبلغ خسارت را ميپردازد و براي مابقي خسارت بايد به فكر راهي بود تا راننده بخت برگشته راهي زندان نشود، اما اگر مشكلي براي آن دو نفر پيش بيايد، بيمه موظف است كه براي هر يك مبلغ 220 ميليون تومان بابت ديه كامل يك فرد بپردازد.
هزينه غرور و سرمستي از جيب جامعه
طنز تلخي كه شرح آن رفت، حكايت از ناسازگاري قوانين و مقررات با واقعيت امروز جامعه ما دارد. اين روزها خيابانهاي شهرهاي بزرگ جولانگاه برخي جوانهاي سرمست از ثروت شده و همين امر باعث بروز ناامني رواني ميان شهروندان شده است.
البته بيمه براي حل اين مشكل راهكار هم دارد! آنطور كه معاون نظارت بيمه مركزي در اينباره ميگويد: دارندگان وسايل نقليه ميتوانند با خريد پوشش اضافه اختياري بيمهنامه با مبلغ بالاتر، پوشش بيمهاي خود را تا چند ده ميليون تومان نيز افزايش دهند اما اگر اين كار را نكنند و خسارت مالي وارده بيش از 5 ميليون تومان باشد، مابقي خسارت را بايد از جيب پرداخت كنند.
اما به راستي كدام عقل سليمي ميپذيرد كه هزينه سرمستي و غرور ثروت سرمايهداران را ساير اقشار جامعه بپردازند؟
مجلس و دولت آستينها را بالا بزنند
محمداسماعيل سعيدي نماينده مردم تبريز در مجلس شوراي اسلامي در گفتوگو با «جوان» به ناهنجاريهاي بهوجود آمده ناشي از واردات خودروهاي لوكس به كشور اشاره ميكند و ميگويد: متأسفانه همواره فرهنگ استفاده از تكنولوژيهاي جديد در كشور با تأخير بهوجود ميآيد و همين امر موجب شده است تا خودروهاي گرانقيمت وسيلهاي براي فخرفروشي، خودنمايي و ارضاي خواهشهاي نفساني عدهاي سرمايهدار شود؛ غافل از آنكه زيان و ضربه اصلي را مردم عادي متحمل ميشوند.
وي ميافزايد: چاره اين مشكل در دست مردم نيست و مسئولان بايد به فكر ايجاد محدوديتهايي براي حل اين مشكل باشند. كسي كه در شرايط فعلي اقتصاد كشور حاضر است با رانندگي در خيابانهاي شهرهاي بزرگ، ثروتش را به رخ ديگران بكشد بايد با محروميتهاي اجتماعي و جريمههاي متناسب مواجه شود و اين نياز به ايجاد قوانين و مقررات جديد دارد. عضو هيئت رئيسه كميسيون اجتماعي مجلس با اشاره به ناكارآمدي قوانين و مقررات بيمه گفت: اين سؤال مطرح است كه آيا در كشورهاي سازنده اين خودروهاي گرانقيمت، مردم عادي با چنين مشكلاتي مواجه هستند و همواره از رانندگي در كنار اين خودروها احساس نگراني ميكنند؟
وي با تأييد تصميم درست مجلس در ايجاد سقف مهريه براي حل اين مشكل اجتماعي گفت: همين تجربه ميتواند در اين موضوع نيز مورد استفاده قرار گيرد و قانون تا ميزان مشخصي از خسارات وارد شده به خودروهاي گرانقيمت را مورد حمايت قرار دهد.
سعيدي تصريح كرد: حل اين مشكل ضروري است و لازم است كه يا دولت با آوردن لايحهاي قانوني يا مجلس با تهيه طرحي متناسب، چارهاي براي اين ناهنجاري اجتماعي در نظر بگيرند.
حاشيه امن ثروتمندان با فقر فرهنگي جامعه
البته دغدغه تصادف با خودروهاي گرانقيمت تنها معضلي نيست كه اين خودروها با خود وارد جامعه كردهاند. كافي است در يك چهارراه نظارهگر توقف اين خودروها پشت چراغ قرمز و دستفروشي كودكان در همان چهارراه باشيد تا شكاف طبقاتي در جامعه را به خوبي احساس كنيد. شكافي فسادآور و آزاردهنده كه خود مقدمهاي براي شكلگيري جرائم ديگر در شهر است. از سوي ديگر واكنش برخي از مردم نسبت به رانندگي ثروتمندان با ماشينهاي لوكس نيز نشاندهنده وجود فقر فرهنگي در جامعه است. جملاتي چون «نوش جونش! پول داره، داره لذتش رو ميبره» يا «من هم اگر داشتم، ميخريدم!» و... واكنشهايي است كه هر از چند گاهي از سوي جوانان شنيده ميشود. غافل از آنكه كسي كه ثروتي را بهدست آورده بايد نسبت به جامعه خود نيز پاسخگو باشد. نميتوان پذيرفت كه شخصي خودروي 5/1 ميلياردي سوار شود و در شهري زندگي كند كه در گوشهاي از آن، كودكي با گرسنگي به خواب ميرود؛ حتي اگر اين فرد مبالغ بسياري هم صرف امور خيريه كند.
فرهنگ جامعه اسلامي ما بايد به سمتي حركت كند كه اگر فردي با خودروي گرانقيمت خود در حال رانندگي بود و فقيري را در خيابان ديد، سرش را پايين بيندازد و احساس شرمساري كند نه آنكه سرش را بالا بگيرد و ثروتش را به رخ ديگران بكشد.
