رهبر معظم انقلاب اسلامي 23 مهرماه سال 1391 در جمع هزاران نفر از دانشجويان، دانشآموزان و جوانان خراسان شمالي، صحبتهاي بسيار اساسي در زمينه «سبك زندگي» مطرح كردند كه به ابعاد مهم ايراني و اسلامي بودن زندگي ما اشاره فرمودند. ايشان در اين ديدار سبك زندگي را بخش اساسي و حقيقي پيشرفت و تمدنسازي نوين اسلامي خواندند و با دعوت از نخبگان و صاحبان فكر و انديشه براي پرداختن به اين مفهوم مهم، آسيبشناسي وضع موجود سبك زندگي در ايران و چارهجويي در اين زمينه تأكيد كردند.
آقا در اين ديدار 20 سؤال اساسي در زمينه سبك زندگي مطرح كردند و فرمودند جاي تفريحات سالم و ورزش در زندگي مردم خالي است و از افراد صاحب نظر خواستند كه براي رفع اين خلأ راهكار و روش ارائه بدهند.
با عبا و عمامه در كوههاي ارمنستان
در آن روزهايي كه رهبر معظم انقلاب در سفر به استان خراسان شمالي در تشريح موضوع سبك زندگي به اهميت ورزش پرداختند، من با جمعي از دوستان مرد و زن محجبه و معتقد كشورمان به ارمنستان (كشوري با وجود كمتر از يك درصد مسلمان) رفتيم. جالب بود در اين سفر ما آنقدر نگاههاي متعجب حتي از سوي دوستان ايراني در مرز ديديم كه خودمان هم شوكه شديم.
حتي زمان خروج از مرز يكي از دوستان به شوخي گفت «حاجآقا با اين عمامه و عبا و كوله به پشت، كجا تشريف ميبريد؟ حاجآقا راه كربلا از سمت ديگر است، اينجا مسير ارمنستان است». وقتي كه من در جواب دوستان توضيح ميدادم كه ما قرار است براي كوهنوردي و يك فعاليت ورزشي برويم ارمنستان بيشتر تعجب ميكردند.
حضور ما در ارمنستان آنقدر شوكهكننده بود كه آقايي به اسم جرج چند روز با ما براي تهيه مستند آمد تا از طريق 14 دقيقه مستند پخششدهاش در تلويزيون ارمنستان به مردم بگويد ايرانيها فقط براي خوشگذراني به ارمنستان نميآيند. ايراني، روحاني و ورزشكار براي كوهنوردي به ارمنستان آمده است. تصور كنيد اين ذهنيتي كه ما در داخل و خارج از كشور از خودمان ساختهايم تنها بخشي از دغدغه مقام معظم رهبري در مورد الگوي تفريح و ورزش سالم است و من ضرورت ديدم در اين عرصه دست بهكار شوم و ورزش كوهنوردي را همراه با ترويج فرهنگ استقامت و سلامت به طور جدي دنبال كنم. از سويي موضوع ورزش به قدري در اسلام و روايات تأكيد شده كه جزء جداييناپذير زندگي يك مسلمان است.
ورزش و جامعه سالم
اميرمومنان علي (عليهالسلام) ميفرمايند: الصِّحَّةُ أَفْضَلُ النِّعَم «برترين نعمتها صحت و سلامتي است.» (تصنيف غررالحكم حديث 11148)، اما ما تا چه اندازه به اين سخن حضرت عمل ميكنيم؟ اين همه ما روايت داريم كه بهترين نعمت سلامتي است حتي روايت داريم كه در عجبم از كسي كه به فكر سلامت خودش نيست.
نقل است كه امام سجاد (ع) فرمودند: بيشك بدن تو بر گردن تو حق دارد. ادا كردن حق بدن بر ما چطور محقق ميشود؟ غير از اين است كه صحت و سلامت بدن در گرو ورزش است. كسي نميگويد بياييد ورزشكار حرفهاي بشويد همين ورزشهاي عادي و روزانه كافي است. به عنوان مثال از مقام معظم رهبري نقل است كه حضرت امام خميني (ره) تا پيش از كسالت روزي سه بار و هر بار نيم ساعت پيادهروي و قدمزني داشتند و حتي در اواخر عمر با وجود بيماري اما دو مرتبه پيادهروي روزانهشان را حفظ كردند.
بر اساس تأكيدات مقام معظم رهبري اگر جامعهاي كارآمد نيست، مفيد نيست، مولد نيست قطعاً جامعهاي است كه مردمش به بعد سلامت جسم كمتوجهي ميكنند، اما متأسفانه عافيتطلبي اين روزها بلاي جان مردم و نسل جوان ما شده است.
ايشان ميفرمايند: «همه آحاد مردم بايد ورزش را جدي بگيرند و آن را براي سلامتي خود يك ضرورت و كار لازم به حساب بياورند، زيرا جامعه ورزشكار، جامعهاي پرتلاش، با نشاط و زنده خواهد بود و جامعه ما امروز به اين طراوت و نشاط نيازمند است.»
واقعيت اين است كه ما راحتطلب شدهايم و براي حفظ اين راحتي حتي قيد سلامت جسممان را هم ميزنيم غافل از اينكه كسي كه به راحتي و از سر تنبلي قيد سلامت جسم و ورزش كردن را ميزند، رفتهرفته تنبلي به عرصه كار و زندگياش هم نفوذ ميكند و او را از كار و زندگي مياندازد.
چرا ما بايد كار را به جايي برسانيم كه بيماريهايي كه اغلب بالاي 40 سال در بين مردان بروز پيدا ميكند امروز در جوانان 30 ساله ديده شود؟ دليل واقعي اين است كه فرهنگ توجه به بعد سلامت جسم از منظر اسلام و حتي فرهنگ ما به فراموشي سپرده شده يا آنطور كه بايد و شايد به آن توجه نميشود.
