در شرايطي كه صهيونيستها از توافق هستهاي ايران با گروه 1+5 نگران هستند، دبيركل حزبالله لبنان آن را به فال نيك گرفته و گفت كه اين توافق از احتمال بروز جنگ منطقهاي ميكاهد. شكي نيست كه توافق هستهاي ايران براي منطقه توافقي بزرگ و مهم خواهد بود و به نفع متحدان ايران است.
درحالي كه كشورهاي عربي و اسرائيل نگراني خود را از توافق هستهاي ايران اعلام كردهاند اما برخي متحدان ايران از اين توافق حمايت كرده و آن را براي ايجاد ثبات بيشتر در منطقه مؤثر ميدانند. سيدحسن نصرالله، دبيركل حزبالله لبنان در گفتوگو با شبكه الاخباريه كه دوشنبهشب منتشر شد، به مسائل مهم منطقه از جمله، سوريه، يمن، عربستان و تفاهم هستهاي با ايران در لوزان سوئيس اشاره كرد. دبيركل حزبالله لبنان با اشاره به روابط نزديك كشورهاي عربي با رژيم شاهنشاهي ايران، تأكيد كرد كه پيش از پيروزي انقلاب اسلامي، هيچ يك از حكام عرب، شاه ايران و حكومت ايران را به خاطر شيعه بودن مورد انتقاد قرار نميدادند و بر عكس، رابطه خوبي هم با رژيم شاه داشتند اما پس از انقلاب در حالي كه ايران از همپيماني با اسرائيل خارج شد و روابطش را با رژيم صهيونيستي قطع كرد، زبان به انتقاد از ايران گشودند. نصرالله در پاسخ به اين سؤال كه برخي ايران را به اشغال سوريه متهم ميكنند، گفت: «اولين كسي كه گفت سوريه از سوي ايران اشغال شده است، سعود الفيصل، وزير امور خارجه عربستان بود.» دبيركل حزبالله لبنان گفت: «مشكل افرادي مانند سعود الفيصل و مقامات عربستان اين است كه اهميت و ارزشي براي حاكمان و مردم ديگر كشورها قائل نيستند. به خواسته و اراده مردم توجهي ندارند. با مردم مانند افراد مزدور رفتار ميكنند. مردم نزد سعوديها يا چوپانند يا مزدور. مشكل نظام سعودي در عقل دولتمردان آن است. سوريه كشور مستقلي است. دولت دارد. ارتش دارد. رهبر دارد. ملت دارد. چه كسي اينها را اشغال كرده است؟
وي افزود: «ايران و حزبالله از سوريه حمايت ميكنند ولي تصميمي كه در داخل و در سياست خارجي سوريه اتخاذ ميشود تنها از سوي مقامات و رهبران اين كشور بدون دخالت خارجي صورت ميگيرد. من اطلاع دارم كه رهبران و مقامات ايران همواره اصرار دارند به اينكه به تصميمات مقامات سوري احترام گذاشته شود و هر تصميمي كه در سوريه بايد گرفته شود از سوي رهبران و مقامات اين كشور باشد. اين حقيقتي است كه نيازي به توضيح ندارد.» نصرالله با اشاره به فرسايشي بودن جنگ سوريه، گفت: «به علت آنچه كه در سوريه و عراق رخ داده، ترس فرسايش وجود دارد. ما از روز اول خواستيم لبنان را بيطرف قرار دهيم. كسي كه لبنان را بيطرفقرار داد ما بوديم، نه سياست ديگران. ما با شعلهور نكردن آتش جنگ در لبنان كشورمان را از درگيري دور نگه داشتيم و اين در حالي بود كه برخي در لبنان شريك تروريستها در سوريه بودند. به خاطر معيارهاي اخلاقي، ديني، انساني و ملي نخواستيم دايره درگيريها گسترش يابد. در مجموع، گروههاي مقاومت، سوريه، عراق و كشورهاي ديگري كه در برابر تروريسم ايستادهاند، چاره ديگري ندارند. چارهاي جز جنگ نيست حتي اگر باعث فرسايش ما شود.»
وي ادامه داد: «سرنوشت كساني كه تسليم شدند چه بوده است؟ آيا كرامت و شرافت آنها حفظ شد؟ آيا كساني كه تسليم شدند، مساجدشان باقي است؟ كليساهايشان و شعائر ديني شان پابر جاست؟ آيا خون و آبرو و ناموس آنها در امان ماند؟ در عراق در برخي نقاط، مردم تسليم شدند، آيا در آن اماكن صدها تن از تسليمشدگان سر بريده نشدند؟ آنها تسليم شدند به اميد آنكه به آنها رحم شود، اما سر بريده شدند. بنابر اين ما در برابر دشمني قرار داريم كه در دلش رحم و در عقلش معرفت و درايت وجود ندارد. چارهاي نداريم جز اينكه با اين تروريسم كه توسط برخي آورده شده و عليه همانها وارد عمل شده بجنگيم.
