سرقت يكي از شايعترين جرائم است. اين جرم بر ابعاد رواني، اجتماعي و اقتصادي مالباختگان اثر منفي ميگذارد. هر چند سرقت، اموال را در برميگيرد اما تأثير بسياري بر احساس عدم امنيت و نگراني مردم دارد و موجب ترس و اضطراب ميشود.
- پيشگيري اجتماعي به مجرم احتمالي و محيط اطراف او توجه ميكند. در اين پيشگيري، شيوه مهارت اجتماعي براي ارتباط با ديگران آموزش داده ميشود و فرد و جامعه را براي هميشه اصلاح ميكند. پيشگيري اجتماعي در پي آموزشهاي عمومي در مورد پيشگيري از وقوع جرم به همه مردم است.
- پيشگيري پليس از جرم از يك طرف ارتكاب جرم را براي مجرمان سخت ميكند و از طرف ديگر باعث كاهش جرم و كاهش هزينههاي مادي و معنوي و حفاظت از سرمايههاي انساني و اجتماعي ميشود.
- مردم معمولاً از روشهاي سركوبگرانه براي جلوگيري از سارقان سرقت حمايت ميكنند، اما به كارگيري اين روشها به تنهايي تأثير بسيار كمي دارد چون به دليل رشد جمعيت، رشد شهرنشيني و پيچيدهتر شدن جرائم، امكان كنترل سرقت كاهش مييابد. در جامعه امروزي كنترل و مهار بزهكاري توسط نيروهاي پليس به تنهايي كار دشواري است.
- مأموران نيروي انتظامي براي پيشگيري از وقوع جرم و حل مشكلات محلي، نياز به همكاري و كمك گروههاي اجتماعي و انجمنها و مشورت و مشاركت فعال با ساكنان محل دارند تا بتوانند به درك كاملي از ويژگيهاي آن محله از نظر جرم و بينظميهاي اجتماعي برسند.
- سرقت، هزينههاي اقتصادي مهمي مثل هزينههاي خدمات پليسي، هزينههاي بيمه و. . . را به دنبال دارد.
- مهمترين عاملي كه در وقوع جرم نقش اساسي دارد، اراده مجرم ميباشد. كنترل جرم نيز بدون در نظر گرفتن عواملي كه بر اراده مجرمانه تأثير داشته امكانپذير نيست. اراده و افكار مجرمانه دو علت دارد؛ دسته اول، مشكلات دروني است كه از درون بر فكر و اراده شخص اثر ميگذارد و او را به سمت جرم سوق ميدهد و دسته دوم، عوامل بيروني از قبيل وضعيت فرهنگي، اجتماعي، تربيتي و محيطهاي ناسالم و جرمزا ميباشد.
- به دليل پيچيدهتر شدن جرائم و تغيير روشها و شيوههاي جرم، اقدامات سلبي در پيشگيري از جرم كارساز نميباشد و در صورت موفقيت اثر پايدار ندارد. بنابراين پيشگيري از جرم و مشاركت جامعه در برنامههاي پيشگيري بسيار تأثيرگذار ميباشد. مداخله ساكنان محلي، اصناف، شوراهاي محلي و مسئولان ورزش محلي در پيشگيري اجتماعي از سرقت بسيار مؤثر است.
- ساكنان محل ميتوانند به دو طريق در پيشگيري اجتماعي از سرقت نقش داشته باشند؛ اول، شركت در برنامههاي آموزشي پليس و تلاش در يادگيري و اجراي آن و دوم، مشاوره به پليس براي اجراي برنامههاي مناسب براي پيشگيري از سرقت.
- اصناف و كسبه محل ميتوانند در پيشگيري اجتماعي از سرقت نقش داشته باشند؛ نخست، به كارگيري آموزشهاي داده شده توسط پليس براي پيشگيري از سرقت اماكن تجاري و دوم، قطع زنجيره خريد و فروش اموال مسروقه و سوم، اعلام موارد مشكوك به پليس.
- شوراهاي محلي ميتوانند به اين روشها در پيشگيري اجتماعي از سرقت نقش داشته باشند؛ اول، تشكيل جلسات هماهنگي با پليس. دوم، انتقال مسائل محلي به پليس. سوم، انتقال آموزشها توسط پليس به مردم و چهارم، شناسايي افرادي كه در معرض آسيب هستند و معرفي آنها به نهادهاي حمايتكننده.
- مسئولان ورزش محلهها نيز ميتوانند از طريق موارد گوناگون در پيشگيري اجتماعي از سرقت نقش داشته باشند كه اين موارد عبارتند از برنامهريزي براي اوقات فراغت جوانان و نوجوانان، اجراي اردوهاي فرهنگي ورزشي براي جوانان و نوجوانان، معرفي جوانان در معرض آسيب به نهادهاي حمايتكننده و همكاري با آموزش و پرورش براي اجراي برنامههاي مناسب.
