به گزارش جوان- مشهد- به نقل از پایگاه
اطلاع رسانی آستان قدس رضوی، پروفسور سعید خزائی پدر علم آینده پژوهی ایران در
همایش«آینده پژوهی در سازمان و صنایع هزاره سوم» که توسط مرکز آموزش ضمن خدمت
کارکنان آستان قدس رضوی با حضور جمعی از مدیران و کارشناسان سازمان برگزار شد، بر ضرورت آینده پژوهی تاکید کرد
و دلائل اهمیت این علم را بر شمرد.
عضو شورای راهبردی
چشم انداز و آینده پژوهی مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت
نظام گفت: آینده پژوهی یکی از شاخصه های
مدیریت صنعتی است که در آن تلاش می شود آینده را به شکل درست تری مدیریت کنیم.
وی افزود: بسیاری از اندیشمندان غربی آینده پژوهی را
دانشی سکولار یعنی ضد دین می دانند و با مدیریتی که بر پایه این دیدگاه حاصلش
ده، انسان در یک سازمان جزئی از یک ماشین
قلمداد می شود که مانند چرخ دنده باید فعالیت کند.
عضو شوراي عمليات رواني در دفتر مطالعات راهبردي وزارت دفاع با
بیان اینکه آینده پژوهی با روح حاکم بر دین هماهنگی بسیار دارد به مقایسه این تعریف با دیدگاه اسلام از
مدیریت پرداخت و گفت: توجه به آینده حتی
در آموزه های مهدوی وجود دارد و رهبران دینی نیز به آینده نگری بسیار توصیه کرده
اند.
ارکان مدیریت
عضو انجمن مدیریت استراتژیک ایران،
گفت: مدیریت یعنی برنامه ریزی برای آینده و باید درک
کنیم که تمام فعالیت های ما برای آینده است.
پروفسور سعید خزائی قرار گرفتن و قرار دادن هر کس در جایگاه
واقعی یکی از ارکان مدیریت عنوان کرد و ادامه داد: درعرصه مدیریت مدیر باید حافظ
منافع سازمانی باشد که در آن فعالیت می کند.
وی اظهار داشت: یکی از مهارت های مدیریت در هزاره سوم کار
گروهی است. مدیر هر چقدر هم که توانمند باشد ذهن محدودی دارد و باید بتواند با مدل
های ذهنی مختلف به خلق خلاقیت بپردازد
خزائی ، در عصری که شتاب گیری علم و دانش زیاد می شود،
مدیران جدید را به ناخدایان کشتی های اقیانوس پیما تشبیه کرد که در شرایط از پیش
تعیین نشده، تصمیم گیری می کنند.
تفاوت آینده پژوهی و برنامه ریزی
پدر علم آینده پژوهی
ایران در این همایش، در بخش دیگری از سخنان خود تفاوت های میان آینده پژوهی و
برنامه ریزی را برشمرد.
سعید خزائی گفت: عمر برنامه ریزی کوتاه تر آینده پژوهی است،برنامه ریزی فاصله
زمانی 1 تا 5 سال را در بر می گیرد، در حالیکه آینده پژوهی می تواند عمر 50 ساله
داشته باشد.
وی همچنین پیش بینی
آینده، انحراف آینده ها از یکدیگر، دیدگاه مبتنی بر آینده خشک، و ابزارگرا بودن را
از شاخصه های برنامه ریزی عنوان کرد و در مقابل، خلق آینده، متعهد به آینده های
بدیل معتبر، اهمیت به فرایند برنامه ریزی و اقدام محور بودن را از شاخصه های آینده
پژوهی عنوان کرد.
