بسم الله الرحمن الرحیم
«وَالْمُؤْمِنُونَوَالْمُؤْمِناتُبَعْضُهُمْأَوْلِياءُبَعْضٍيَأْمُرُونَبِالْمَعْرُوفِوَيَنْهَوْنَعَنِالْمُنْكَرِوَيُقيمُونَالصَّلاةَوَيُؤْتُونَالزَّكاةَوَيُطيعُونَاللَّهَوَرَسُولَهُأُولئِكَسَيَرْحَمُهُمُاللَّهُإِنَّاللَّهَعَزيزٌحَكيم» (توبه، 71)
«و مردان و زنان باایمان دوستان یکدیگرند که به کارهای پسندیده وامیدارند و از کارهای ناپسند بازمیدارند و نماز را برپا میدارند و زکات میدهند و از خدا و پیامبرش فرمان میبرند آنانند که خدا به زودی مشمول رحمتشان قرار خواهند داد که خداوند توانا و حکیم است»
تعرض افراد جاهل و یا سازمانیافته، به برخی بانوان گرامی در قالب اسیدپاشی موضوعی است که قلب انسانهای شریف، بهویژة جامعة متدینان را به درد میآورد. تلخی چنین اقداماتی آنگاه بیشتر میشود که به نام دین و نهی از منکر انجام گردد و یا اقدامات جاهلانهای که به منظور تسویه حسابهای شخصی انجام شده است از سوی رسانههای داخلی و خارجی به این واجب الهی پیوند بخورد. مرکز تحقیقات زن و خانواده ضمن همدری با آسیبدیدگان محترم و خانواده آنان برخود لازم میداند در این رابطه نکاتی را با مردم شریف متدین ایران در میان گذارد:
1. امر به معروف و نهی از منکر به معنای دعوت به خوبیها و بازداشتن از ناپسندیدهها از امتیازات جامعه اسلامی[1] رفتاری عقلانی، برگرفته از محبت الهی و برادری دینی، مصداق تعاون اجتماعی، در خدمت افزایش کرامت و حرمت انسان، زمینهساز اصلاح جامعه[2] و در خدمت تقویت پیوندهای اجتماعی است. امر به معروف، در فرض احتمال تأثیر، عملی واجب است که از سر دلسوزی و احساس مسئولیت انجام میشود و اقدامات تعزیریِ بازدارنده در انحصار نهاد قضایی و نیروی انتظامی به عنوان ضابطان قوة قضائیه است و مردم عادی نه تنها مجاز به چنین اقداماتی نیستند[3]بلکه چنین اقدامات خودسرانهای، خود مصداقی از منکر و نیازمند بازدارندگی است.
2. آرامش و احساس امنیت نعمتی الهی و دسترنج تلاش آحاد جامعه، نهادهای انتظامی و امنیتی، نهادهای فرهنگی، مسئولان و نخبگان و مجاهدان عزیز ماست که در طول زمان و با هزینههای فراوان بدست آمده است.سلب آرامش از بانوان و خانوادهها گناهی بزرگ و ناسپاسی در قبال نعمت الهی و تلاشهای انجام شده است. در این گناه بزرگ همان طور که مجرمان سهیماند بنگاههای رسانهای که با بازنمایی نابخردانه این حوادث، به جای مساعدت در حل یک معضل اجتماعی، همراه با متانت و آرامش، به شکاف اجتماعی دامن میزنند و یا بهگونهای هدفمند مجاهدان آرام و دلسوختة انقلاب را در جایگاه متهمان ردیف اول مینشانند، نیز سهیماند و صدالبته ما مروجان فرهنگ دینی نیز اگر از کنار چنین وقایع تلخی به سادگی بگذریم و رسالت تبلیغی خود را به درستی ایفا نکنیم معذور نخواهیم بود.
3. وقایع اخیر از جهاتی مشکوک به نظر میرسد:
اول آنکه در دو سال اخیر قدرتهای برتر جهانی با حمایت از گروههای تروریستی و کژاندیشی چون داعش کوشیدند تا با ارائه تصویری خشن و مخدوش از اسلام بر موج اسلامگرایی فائق آیند اما مواجهة پیروان مکتب اهل بیت با آنان در لبنان و سوریه و عراق، صفبندی جدیدی ایجاد نمود و مکتب اهلبیت را به عنوان گروهی معتدل، عقلگرا و در عین حال مدافع ارزشهای دینی در معرض نگاههای کنجکاو قرار داد. در این مقطع زمانی اقدامات گروهی خودسر و یا سازمانیافته از یک سو و انعکاس گستردة این اقدامات کمتعداد اما خشن و بدنما میتواند این نتیجه را در پی داشته باشد که تشیع را در کنار فرقههای تکفیری و داعش از یک قماش معرفی کند.
دوم آنکه همزمانی هجمههای رسانهای اخیر با مطرحشدن «طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» در مجلس شورای اسلامی میتواند تأثیرگذاری بر روند بررسی این طرح و یا بیخاصیت کردن آن را در پی داشته باشد.
سوم آنکه با ارائه تصویری مخدوش از آمران به معروف و ناهیان از منکر و قلمدادکردن آنها در زمرة افراد خودسر انگیزة اقدام و یا زمینة تأثیرگذاری آنان را کاهش دهد و زمینه را برای رواج بدپوشی یا بی حجابی فراهم آورد و یا امر به معروف را زمینة افزایش شکاف اجتماعی و ناامنی معرفی نماید.
و چهارم آنکه این اقدامات خشن و غیرقابل دفاع آنگاه که با نام دین انجام شود میتواند بذر تردید و دینگریزی را در دل جوانان ما بنشاند و زمینة نفوذ اندیشههای باطل و گرایشهای الحادی را بیش از پیش فراهم سازد و یا این ایده را که دین امری شخصی است و نباید در مقیاس اجتماعی بر اجرای آن اصرار نمود ترویج نماید.
4. ضمن حمایت از تمامی نهادهای حاکمیتی در انجام مسئولیتهای محوله بر این نکته تاکید میکنیم که پیگیری وقایع اخیر، معرفی عاملان و دستیابی به نتایج عالمانه دربارة زمینهها و عوامل آن مطالبة روحانیت و نهادهای دینی است؛ در نقطة مقابل لازم است بر این نکته نیز تأکید نمود که سهلانگاری در انجام مسئولیتهای قانونی در قبال ناهنجاریهای اجتماعی میتواند به شکلگیری عصانیتهای کنترل نشده دامن زند. از این رو نهادهای مسئول را به اتخاذ رویکردهای عالمانه در تصویب سیاستها و قوانین و اهتمام در اجرای درست مصوبات قانونی و الزامات شرعی فرا میخوانیم.
5. از مردم هوشمند و عزیزمان که در مواجهه با اطلاعات و تحلیلهای ارائه شده از سوی بنگاههایی که وثاقت و خیرخواهیشان مورد تردید است، بررسی دقیق موضوع[4] را، تا دستیابی به اطلاعات پاک، برخود لازم میدانند، سپاسگزاریم و بر این باوریم که واکنشهای حساب نشده و از سر احساس به حوادث اجتماعی میتواند تکیهای از پازل طراحی شدة دیگران باشد.
در پایان ضمن تقدیر از تلاش مستمر علما، فضلا، طلاب و مبلغان علوم دینی از همگی آنان مسئلت میکنیم تا در فرصت پیشرو، در ایام سوگواری سالارشهیدان و بزرگپرچمدار امر به معروف و نهی از منکر، مرزمیان این فریضة الهی و رفتارهای جاهلانه و خودسرانه را، به درستی تبیین نمایند. برخود لازم میدانیم بار دیگر از چنین اقداماتی که نسبت به زنان بیدفاع روا داشته میشود و آنان را از جمال خدادادی محروم و موقعیت خانوادگی و اجتماعی آنان را به مخاطره میاندازد اعلام انزجار نماییم.
والسلام
[1]. كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَر (حجرات، 6).
[2]. قالت فاطمة(س): فجعل ... الْأَمْرَبِالْمَعْرُوفِمَصْلَحَةًلِلْعَامَّة (الصدوق، محمدبنعلی بن بابویه، من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 567، ح 4940.
[3]. دربارة مسائل شرعی امر به معروف و نهی از منکر ر.ک: امام خمینی، ترجمه تحریرالوسیله، ج 2، کتاب امر به معروف و نهی از منکر.
[4]. إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِين (حجرات، 6).
