مجتمع ورق گالوانيزه خودرو شهركرد كه با هدف تأمين نياز خودروسازان داخلي و البته سهام خود آنها تأسيس شد متأسفانه پس از گذشت حدود چهار سال مورد استفاده شركتهاي خودروساز قرار نگرفت، اين موضوع در حالي است كه ايران خودرو همچنان اصرار بر حفظ سهام خود در اين كارخانه دارد.
زماني كه توليد خودرو در كشور از مرز يك ميليون دستگاه در سال ميگذشت خودروسازان بر آن شدند تا با احداث كارخانهاي صنعتي در شهركرد، هم ورق گالوانيزه خودرو را بوميسازي كرده و هم از اين طريق زمينه را براي جهاني شدن فراهم كنند.
بر اين اساس مجتمع ورق گالوانيزه خودرو استان چهارمحال و بختياري (بزرگترين كارخانه توليد ورق خودرو در خاورميانه) كه از مصوبات سفرهاي استاني دولت قبل بود در 24 آبان ماه سال 89 با حضور رئيسجمهور وقت در منطقه صنعتي سفيد دشت ـ بروجن به بهرهبرداري رسيد.
اين واحد با تركيب سهام 3/66 درصدي سايپا، 23 درصدي ايران خودرو و 10 درصدي صندوق بازنشستگي فولاد و سرمايهگذاري 210 ميليارد توماني، با ظرفيت توليد سالانه 400 هزار تن ورق گالوانيزه جهت ارتقاي صنعت خودروسازي ايران فعاليت خود را آغاز كرد.
فعاليتي كه به دليل محوريت تأمين ورق گالوانيزه صنعت خودروسازي در قالب تنها كارخانه توليدكننده اين نوع ورق در كشور مورد توجه بسيار قرار گرفت.
بر اساس اين گزارش، طبق برنامهريزيها مقرر شده بود توليدات اين مجتمع از واردات ورق خودرو جلوگيري كند تا هم از اين طريق قيمت را كاهش دهد و هم كيفيت را به تناسب بالا برد اما متأسفانه اين فرضيه در حد رؤيا ماند و رنگ واقعيت به خود نگرفت. از يك طرف سايپا سهام خود را به طور كامل به فولاد مباركه اصفهان واگذار كرد و از طرف ديگر اصلاً خودروسازان رغبتي به استفاده از اين توليدات نشان ندادند.
موضوعي كه جاي بسي ابهام و تعجب دارد چراكه نطفه تأسيس اين كارخانه نشأت گرفته از تأمين نياز داخل و جهاني شدن صنعت خودروسازي كشور بود در حالي كه هم اكنون «خودروسازان» تنها بخشي هستند كه از محصولات اين مجتمع بيبهره ماندهاند! خودروسازاني كه همواره اعلام كردهاند با مشكلات وسيع مالي و تنگناهاي گسترده مواجه هستند و براي توليداتشان هفت خوان رستم را رد ميكنند.
در اين راستا، مديرعامل مجتمع فولاد مباركه اصفهان در گفتوگويي با باشگاه خبرنگاران ميگويد: با اينكه مقرر شده بود ورق گالوانيزه توليدي اين كارخانه مورد مصرف خودروسازان داخلي قرار گيرد اما به دليل آماده نبودن خطوط توليد، شركتهاي خودروساز آمادگي پذيرش اين ورق را ندارند. بهرام سبحاني ادامه ميدهد: هم اكنون محصولات اين كارخانه در بازارهاي داخلي و خارجي به فروش ميرسد اما خودروسازان داخلي بهرهاي از آن نميبرند در حالي كه براي تطابق با استانداردهاي جهاني استفاده از ورق گالوانيزه براي خودروسازان ضروري است. حال كه به گفته رئيس انجمن توليدكنندگان فولاد ايران محصولات اين كارخانه مورد استفاده خودروسازان قرار نگرفته است، چه لزومي دارد كه گروه صنعتي ايران خودرو در شرايط مالي كنوني سهام خود را در اين مجتمع حفظ كند و مبادرتي به واگذاري اين سهم نداشته باشد؟
كارخانهاي كه بر خلاف اهدافش، به كار خودروسازان ايراني نيامده و توليداتش در بازارهاي خارجي به فروش ميرود...
