این پشت پرده های لعنتی

پنجمین هفته فصل جدید لیگ برتر فوتبال را هم پشت سر گذاشتیم و با داغ تر شدن تنور مسابقات درگیری اهالی فوتبال با یکدیگر نیز شدت بیشتری پیدا می کند.

هر فصل فوتبالی که تمام می شود عده ای کارشناس و برخی مسئولان فدراسیون از هر فرصتی استفاده می کنند تا در خصوص رشد و پیشرفت لیگ فوتبال صحبت کنند. اشاره این عده بیشتر به رشد فرهنگی و حرفه ای شدن همه دست اندرکاران فوتبال است. با این حال لیگ که از سر گرفته می شود معلوم می شود که عملا تغییری ایجاد نشده و مربیان، بازیکنان و سایر عوامل وقت پیدا کنند علیه یکدیگر دست به افشاگری می زنند. دقیقا لیگ سیزدهم همین وضعیت را دارد. اگر به اخبار ورزشی علاقه مند باشید و نگاهی به سایت های خبری و روزنامه های ورزشی بیاندازید اختلاف شدید اهالی فوتبال همواره در راس اخبار قرار دارد.

امیر قلعه نویی و علیپور هرگز رابطه خوبی با هم نداشتند اما این اواخر چنان به جان هم افتاده اند که هر لحظه منتظریم تا پشت پرده جدیدی از فوتبال به اصطلاح حرفه ای مان رو شود. دعوا از یک توپ نارنجی رنگ شروع شد، سرمربی استقلال انتقاد کرد و دبیر ستاد مبارزه با تخلفات حرفه ای فوتبال به خودش گرفت. باوجود آنکه از کسی اسمی برده نشد ولی علیپور یک تنه مدافع توپ ها شده. تنش بین این دو نفر کماکان ادامه دارد. ولی داستان تنش های فوتبال ایران به اینجا ختم نمی شود.

سرپرست پرسپولیس گاه و بی گاه اتهام های رنگارنگ به محمد قاضی می زند. البته مهاجم جدید استقلال جواب شیرینی را از طریق مصاحبه هایش می دهد و او هم در فرصت مناسب پشت پرده هایی که از آقای سرپرست و پرسپولیس فصل گذشته می داند را روی دایره می ریزد. داستان همچنان ادامه دارد، در لیگ برتر بازیکنان زیادی هستند که امسال به تیم دیگری رفته اند و تصور می کنند زمان خوبی است برای اینکه آتوهایشان را از مسئولان تیم سابق به اطلاع همگان برسانند، آتوهایی که بعضا با فاش کردن آتوهایی دیگر از سوی مسئولان علیه بازیکن سابق همراه می شود.

تا اینجای کار را که همه می دانند مهم بعد از این مرحله است. تجربه نشان داده پس از جنجال های چند روزه و یا حتی چند هفته ای شاکیان و معترضانی که تا پیش از این سایه هم را با تیر می زدند به یکباره سکوت اختیار می کنند، لازم باشد حتی روی هم را نیز می بوسند و قربان صدقه هم می روند. در این میان کسی یا مرجعی نیست که از این افراد بپرسد شماها که تا قبل از این به خون هم تشنه بودین چطور بی خیال ادعایتان شده اید؟ چطور آتش اختلافاتتان به این راحتی خاموش شد؟

واضح است که در دعوای خانواده فوتبال مدعیان یا مستندات کافی برای اثبات ادعایشان ندارند و یا اگر هم داشته باشند ترجیح می دهند پنهانشان کنند چراکه پای خودشان از همه بیشتر گیر است. بدبختی فوتبال ایران هم همین است. متاسفانه اهالی این رشته، در هر پست و سمتی که باشند، حتی آن ها که به قیافه شان نمی آید، در مسائل پشت پرده دست دارند. بعضی ها آنقدر پیشرفت کرده اند که دلالی بازیکن جز فعالیت ها پیش پا افتاده شان محسوب می شود.

نه منشور اخلاقی و نه ستاد مبارزه با تخلفات حرفه ای و نه هیچ مرجع ذی صلاحی تاکنون نتوانسته دست ها پشت پرده را شناسایی و قطع کند. هرچند که در نحوه فعالیت دو مرجع نام برده شده نیز شک و شبهه های فراوانی وجود دارد. جنگ و جدل ها ادامه دارد و روز به روز به پس رفت فوتبال کشورمان کمک می کند، بدون آنکه کسی نگران باشد و درصدد کمک به آن بربیاید.