تحرك هنجارشكنانه و قلدرمآبانه برخي از گروهها و شخصيتهاي مدعي خط امام را در طول سالهاي اخير و در مخالفت با اصول اساسي نظام و انقلاب نميتوان به راحتي فراموش كرد و آنها را در گرد و غبار حوادث نو تاريخ از ياد برد چراكه اين فعاليتها گاه آنچنان رنگ و بوي دشمني با اصل حاكميت سياسي به خود گرفت كه جداسازي اين رهپويان مدعي خط امام از عوامل نفوذي دشمن بيروني بسيار دشوار و غيرممكن بود.
بر همين اساس و به حكم عقل و آيندهنگري بررسي عملكرد گذشته و رصد مواضع كنوني گروهها و تشكلهايي كه در شهرآشوبهاي دو دهه اخيركشور تحركات ويژهاي داشتند، نه تنها آگاهي عمومي را نسبت به ترفندهاي اين جماعت در سطح مناسبي قرار ميدهد بلكه ميتواند حاكميت ملي را هم از گزند توطئههاي آينده آنها هم واكسينه كند.
يكي از تشكلهاي سياسي كه همواره مدعي رهپويي از حضرت امام(ره) بوده و فعاليتش صرفاً در مباحث سياسي ـ انتخاباتي خلاصه ميشود «مجمع روحانيون مبارز» است كه در بررسي كاركرد تشكيلاتي آن در طول عمر بيست و چند سالهاش نقاط پرابهامي را نمايان ميكند و از جمله آن نقشآفريني مؤثر در حوادث پس از انتخابات سال88 است.
محوريت در آشوب 88، كداخدامنشي در حوادث منطقه مجمع روحانيون مبارز از تشكلهاي مطرح سياسي كه از گروههاي اصلاحطلب و چپگرا به شمار ميرود با انشعاب از جامعه روحانيت مبارز در سال 1366 تشكيل شد و رهبري آن را از ابتدا تا سال 1384 مهدي كروبي بر عهده داشت. هماكنون محمد خاتمي رئيس شوراي مركزي اين تشكل است و محمد موسويخوئينيها دبيركلي آن را بر عهده دارد. همانطور كه اشاره شد مجمع سياسي روحانيون مبارز به عنوان تشكلي اصلاحطلب كه در اتفاقات سال88 نقشي محوري داشت، در هفته اخير با انتشار بيانيه به احمد محمد احمد الطيب شيخ جامع الازهر، ضمن محكوم نمودن كشتارهاي گسترده درمصر و ابراز انزجار شديد از اين فجايع هشدار ميدهد: «... با كمال تأسف، مصر در امواج فتنه داخلي و كينه و دشمني و برادركشي فرو رفته است....» و در ادامه تأكيد ميكند:«...ادامه وضعيت بحراني و نگرانكننده كنوني ميتواند مصر را به ورطه جنگ داخلي و تخريب و ويراني زيرساختها و فقر و فلاكت مردم و نابودي حرث و نسل پيش ببرد، در چنين وضعيت خطير و دردناكي وظيفه همه خيرخواهان و مصلحان به ويژه عالمان دين تلاش همهجانبه براي جلوگيري از خصومت و دشمني و ايجاد صلح و سازش ميان همه طرفهاي درگير است.»
اعضاي اين مجمع در پايان از علماي مصر درخواست ميكند:«...تا با استفاده از موقعيت ممتاز جامع الازهر و ديگر علماي بزرگوار با همه توان و ظرفيت به پا خاسته و با دعوت اطراف منازعه و خويشتنداري و مذاكره و تفاهم موجبات آشتي ملي را فراهم، از ادامه خونريزي و خشونت جلوگيري نماييد....»
پدرخواندههاي جريان اصلاحات در حالي امروز براي مردم مصر دايه دلسوزتر از مادر شدهاند و خواهان پايان خونريزيها در شهرهاي اين كشور هستند كه عملكرد ديروزشان در كشته شدن فرزندان ايران، متناقض با دلسوزي امروزشان است، البته تأكيد ميشود كه نفس عمل اين تشكل اصلاحطلب براي توقف خشونتها در مصر و صورتپذيري آشتي ملي در اين كشور، قابل تحسين بوده و مورد پذيرش هر آزادهاي است، اما آنچه در اين ميان مهم مينمايد آن است كه پارادوكسي غيرقابل انكار بين رفتار ديروز و مواضع امروز اعضاي مجمع روحانيون مبارز يافت ميشود كه اين فرضيه را مطرح ميكند كه تئوريپردازان اين گروه سياسي اهدافي فراتر از آنچه در عمل نشان ميدهند را مطالبه ميكنند.
سؤالاتي كه پدرخواندههاي مجمع روحانيون بايد پاسخ دهند سؤال ابتدايي كه به ذهن متبادر ميشود اين است كه چرا كساني كه چهار سال تمام خود را بايكوت رسانهاي كردند، چند ماه مانده به انتخابات92 به صورت شفاف و منحصر به فردي به تحليل و اتفاقات سياسي اقتصادي و اجتماعي كشور ـ آن هم به صورت گسترده در سطح رسانهها ـ پرداخته و دغدغه و هراس بيشمار خود را از سقوط كشور در عرصههاي مختلف كشور ابراز ميكنند و امروز از كشتار مردم مسلمان اعلام نگراني ميكنند؟
به چه دليل كساني كه آراي24ميليوني مردم را ناديده گرفتند، 9ماه كشور را در بحراني عميق فرو بردند و خون چندين نفر انسان بيگناه را به واسطه بيانيههاي تند خود بر زمين ريختند، امروز دلتنگ و پريشان و مضطرب دستاوردهاي انقلاب مصر هستند و فرياد وامصيبتا از برادركشي در اين كشور سر ميدهند؟
چرا در سال88كه رهبري در نمازجمعه همه را به برادري و پيگيري مطالبات از طريق قانون فراخواند، حرف از مفاهمه و آشتي ملي نزدند، وساطت هيچ بزرگي را نپذيرفتند و دست به اردوكشي خياباني زدند؟
چرا امروز اعضاي برجسته اين تشكل سياسي سعي دارند با ادبياتي معتدل و نرم عملكرد پرابهام خود و دوستانشان را در قالب گفتمان اسلام و نظام تعريف كرده و به هر نحو ممكن از تبعيت كامل از مفاهيم و ارزشهاي اسلامي ـ انساني حرف بزنند و از ادبيات تند و ساختارشكنانه گذشته خود فاصله بگيرند؟
بازخواني تنها برخي از رفتارهاي ساختارشكنانه پدرخواندههاي جرگه اصلاحات در وقايع انتخابات چهار سال گذشته گوياي عمليات رواني است كه امروز سران اصلي جريان اصلاحات براي مردم تدارك ديدهاند.
لزوم بازخواني نقشآفريني مجمع در غائله 88مجمع روحانيون در انتخابات سال88 بدون توجه به ساختارهاي قانوني و حقوقي دخيل در اعلام نتايج انتخابات كشور، طي بيانيهاي كه يك روز بعد از انتخابات و در فضاي ملتهب جامعه منتشر شد، همسو با ضدانقلاب خارجنشين خواهان ابطال انتخابات و برگزاري مجدد آن شد.
در بيانيه مجمع روحانيون مبارز كه پس از جلسه فوقالعاده اين تشكل منتشر شد، ضمن ابراز تأسف از رويكرد مجريان و ناظران انتخابات تصريح شده بود: «مجمع روحانيون مبارز در جلسهاي فوق العاده به اين نتيجه رسيد كه براي دفاع از جمهوريت اسلامي نظام و بازگرداندن اعتماد عمومي و نگاهباني از موج آشتي ملي با صندوقهاي رأي، ابطال اين انتخابات و تجديد آن در فضايي عادلانهتر و منطقيتر راهكار مناسب است.»
شايعه تقلب در انتخابات سال88 اينگونه توسط مجمع روحانيون مبارز دهان به دهان پيچيد و اردوكشي خياباني و برادركشي در كشور شكل سازماني به خود گرفت.
تلاش براي روشن نگه داشتن آتش غائلهنماز جمعه 29 خرداد 88 به امامت رهبرمعظم انقلاب كه تنها يك هفته پس از انتخابات برگزار شد، ميتوانست فصلالخطابي باشد براي تمامي منازعاتي كه آگاهانه يا ناخودآگاه شكل گرفته بود اما باز اين مجمع روحانيون بود كه ساز مخالفت با نظام و رهبري را كوك و اعلام كرد كه 30 خرداد حاميان ميرحسين موسوي در ميدان انقلاب تهران گردهم خواهند آمد !لغو ديرهنگام اين تجمع از سوي مجمع روحانيون مبارز كه لحظاتي پيش از آغاز تجمع از سوي مجمع روحانيون مبارز در سايتهاي خبري قرار گرفت، از سوي آگاهان سياسي فرار به جلوي سران مجمع براي فرار از عواقب تلخ اين تجمع تفسير شد.
خاطراتي تلخ از دعوت مجمع روحانيون به اردوكشي خيابانيدعوت مجمع روحانيون مبارز از مخالفان براي حضور در خيابانها صحنههايي تلخ در شنبه بعد از انتخابات آفريد كه به تعدادي از اين حوادث به اختصار اشاره ميكنيم:
1 ـ آتش زدن مسجد لولاگر
2 ـ انفجار بمب در حرم مطهر امام خميني
3 ـ قتل مشكوك خانم ندا آقا سلطان حوالي خيابان اميرآباد تهران و بازتاب گسترده آن در رسانههاي غربي
تحركات پدرخواندههاي اصلاحات پاياني ندارد روز دوشنبه اول تير ماه مجمع روحانيون مبارز با صدور بيانيهاي به همان سبك و سياق گروهكهاي ضدانقلاب با تأييد ضمني آشوبها و اغتشاشها و تجمعهاي خياباني عملاً مسئوليت خونهاي ريخته شده را بر عهده گرفت.
مجمع روحانيون مبارز با انتشار اين بيانيه در حمايت از آشوبطلبي و كشتار بيگناهان به ادامه ضمني آشوبهاي خياباني تأكيد كرد و علاوه بر شهيد لقب گرفتن همه كشتهشدگان حوادث پس از انتخابات، از همه زندانيها دفاع و خواستار آزادي فوري آنان شد.
مجمع روحانيون مبارز در اين بيانيه ضدانقلابي نه تنها از رأي مردم و قانون تمكين نميكند بلكه در تخطئه برخورد با آشوبگران اشاره ميكند:«آيا پاسخ اين فريادهاي حقطلبانه صفير گلولههايي است كه سينه فرزندانشان را بشكافد و پير و جوان و زن و مرد را به خاك و خون بكشد.»
عملكرد هنجارشكنانه پدرخواندههاي اين جرگه سياسي به اينجا ختم نشد و تا روز9 دي همچنان ادامه داشت و چه بسا اگر آن حماسه مردمي شكل نميگرفت تا به امروز هم دنبالهدار بود.
اهداف مجمع از بيان مواضع انساني- اسلاميتشكل سياسي مجمع روحانيون مبارز در قبال دعوت به آشوب خياباني عليه نظام، زير سؤال بردن اصل انتخابات، تخطئه حماسه 40 ميليوني 22 خرداد، حمله به جمهوريت نظام، همقسمشدن با سلطنتطلبها، منافقين و ديگر گروههاي ضدانقلاب، عدمتبعيت از سخنان رهبري و بسياري از افعال خود پاسخ روشني تا به امروز ندادهاند. پس از گذشت چهار سال از فتنه 88 با انتشار بيانيههاي شبيه آنچه به شيخ جامعه الازهر دادهاند سعي دارند چهره قانونشكنانه و افراطيگرايانه خود را به چهره معتدل و دلسوز مبدل كنند، البته چهرهسازي نو، فرافكني و دادن آدرس غلط براي منحرفكردن اذهان عمومي جامعه از گذشته پرترديد را نبايد تنها اهداف اعضاي مجمع روحانيون مبارز دانست بلكه بايد هدفهاي ديگري را هم بر آن مترتب دانست.
نبايد فراموش كرد كه اينگونه مواضع در راستاي تغيير استراتژي تئوريسازان مبني بر برگشت به درون حاكميت و به دستآوردن پايگاه اجتماعي از دست رفته با هدف نهايي بوده و جهت «آمادهسازي براي انتخابات مجلس دهم و رياست جمهوري دوازدهم» قابل ارزيابي است. اما به راستي گردانندگان اصلي فتنه 88 در مورد مردم چه فكري كردهاند؟ چطور به خود باوراندهاند كه جامعه ماهها آشوب و التهاب و درگيريهاي براندازانه را به فراموشي سپرده و خيانتهاي اين طيف را ناديده ميگيرند؟
مجمع روحانيون چه برداشتي از سطح آگاهي مردم در عرصه سياسي دارد كه اينگونه گذشته بحثبرانگيز خود را انكار ميكند و با لحني كدخدامنشانه در پي آرامسازي وضعيت كشور مصر است، بدون آنكه عملكرد مناسبي در شهر آشوبهاي سال 78 و 88 داشته باشد؟
پدرخواندههاي جريان اصلاحات بهتر است به جاي اتخاذ استراتژيهاي خاص براي فريب افكار عمومي و سعي در برگشتن به مناسبات سياسي كشور از گذشته تاريكشان اعلام برائت كنند و فراموش نكنند اگر رهنمودهاي رهبري وآگاهي منحصربه فرد مردم نبود، امروز كشورمان به واسطه تندروي اين بزرگواران وضعيتي بهتر از مصر نداشت.
