مأموران پليس و امدادي به دور از كانونهاي خانوادههايشان در جادهها مستقر شدهاند تا امنيت سفر را بيش از هر زمان ديگر تأمين كنند. اين روزها نگراني خانوادههايي كه چشم انتظار مسافران خود هستند، وجه مشترك همه خانوادههاي ايراني است.
دليل اين نگراني هم مشخص است. بروز سوانح رانندگي، سالهاست به نگراني عمومي در جامعه ما تبديل شده است. نگراني عمومي ديگر، از بيتوجهي متوليان به شاخصهاي امنيت در سفر، همانند جاده و خودروهاي استاندارد است. برابر آمار اعلام شده، در ۱۱ ماهه امسال حدود ۱۹ هزار نفر در سوانح رانندگي جان خودشان را از دست دادهاند. فارغ از معلولان و مجروحاني كه سوانح امسال به دنبال داشته است، كانونهاي خانواده اين ۱۹هزار كشته را نيز بايد از قربانيان سوانح رانندگي به شمار آورد. بيترديد شمار بسياري از اين قربانيان از سرپرستان خانوار بودهاند كه فقدان آنها پيامدهاي جبران ناپذيري را متوجه افراد جامعه و اعضاي خانواده آنها خواهد كرد.
هر چند كارشناسان در بازكاوي دلايل سوانح رانندگي سه عامل خودرو، جاده و عامل انساني را دليل فراواني قربانيان سوانح ميدانند، متوليان بايد بپذيرند كه رفع اين نگرانيها نيازمند هزينه است نه شعار؛هزينههايي كه امنيت را براي نسلهاي بعد از ما هم به دنبال دارد، هزينههايي براي ساخت جادههاي امن، خودروهاي ايمن و بالا بردن آموزش افراد در رانندگي تا ديگر نگراني براي سفر وجود نداشته باشد. توصيه ما هم براي شما، رعايت اصول و قوانين راهنمايي و رانندگي است كه امنيت خود و ديگران در گرو رعايت آن است.
