چرا که با وجود امتیازهای مهمی که این تیم در نیم فصل اول و با مانوئل از دست داده آنقدر زیاد هست که موفقیت های یحیی هم نتواند تمام آن امتیازهای حیف و میل شده را پوشش دهد.
در خوشبینانه ترین حالت ،سرخپوشان اگر روندی را که در نیم فصل دوم در پیش گرفته اند را ادامه دهند و تا پایان لیگ دوازهم ،اجازه ندهند تیمی آنها را شکست دهد،باز هم نمی توانند به رسیدن به رتبه ای بهتر از چهارمی جدول امیدوار باشند و این جایگاه هم نمی تواند تضمینی باشد برای آسیایی شدن پرسپولیس! همین مسئله مهم ،باعث شده سرخپوشان تمام توان خود را برای کسب سهمیه آسیا ،روی جام حذفی متمرکز کنند و از این طریق به دنبال آسیایی شدن باشند.
پرسپولیس تا کنون پنج مرتبه توانسته به عنوان قهرمانی جام حذفی دست پیدا کند و شاید مهم ترین قهرمانی این تیم ،به دو فصل گذشته و قهرمانی در سال ۹۰-۸۹ بر می گردد که این تیم در شرایطی که اوضاع چندان جالبی در لیگ نداشت و نتوانسته بود از این طریق جواز صعود به رقابتهای آسیایی را کسب کند،توانست برای دومین سال پیاپی،عنوان قهرمانی جام حذفی را به خود اختصاص داده و در لیست نماینده های ایران در رقابتهای آسیایی قرار گیرد.
در لیگ دوازدهم هم شرایط سرخپوشان درست مثل شرایط این تیم در لیگ نهم و دهم حرفه ایست و باز هم تنها قهرمانی در جام حذفی است که می تواند باعث حضور سرخپوشان در رقابتهای آسیایی شود.رقابتهایی که امثال ،جای خالی سرخپوشان در آن،برای این تیم و هوادارانش بسیار آزار دهنده شده است.
اما پیشرفت چشمگیر سرخپوشان در نیم فصل دوم و با کنار گذاشتن مانوئل و دادن سکان هدایت تیم به دست گل محمدی،این امیدواری را برای پرسپولیس و هوادارانش به وجود آورده که بعد از یک سال ناکامی،بتوانند بار دیگر به عنوان قهرمانی جام حذفی دست پیدا کرده و آسیایی شوند.البته تا به این جای کار،این امیدواری کاملا به جا و به حق بوده و شاگردان گل محمدی توانسته اند به خوبی از پس وظایف خود در جام حذفی برآمده و خوش درخشیده اند و بعید نیست در صورت ادامه یافتن این روند،پرسپولیس بتواند ناکامی هایش در لیگ را در رقابتهای حذفی کشور جبران کرده و ضمن کسب یک عنوان قهرمانی ،جواز صعود به مسابقات آسیایی را هم کسب کند.خصوصا که سرخپوشان تجربه خوبی از حضور در رقابتهای حذفی دارند و به حساسیت بازیهای این جام و متفاوت بودن آن با لیگ کاملا واقف هستند و با این وجود،برای آنکه برای دومین سال پیاپی حضور در رقابتهای آسیایی را از دست ندهند و بتوانند ناکامی هایشان در لیگ را جبران کنند،برنامه ویژه ای برای این رقابتها ریخته اند
البته هر چه به هفته ها و مراحل پایانی این مسابقات نزدیک تر می شویم،کار سخت تر از مراحل قبل می شود.خصوصا که با بالا رفتن انتظارات از پرسپولیس،هم می تواند مزید برعلت شده و شرایط را برای یاران یحیی سخت تر از حد معمول کند.
شاید هم به همین دلیل است که یحیی،به رغم اینکه پیش از این بارها عنوان کرده بود که روی جام حذفی حساب ویژه ای باز کرده ،حالا صراحتا بیان می کند که قول قهرمانی نمی دهد .
این البته یک بازی روانی است برای آنکه فشار وارده به تیم به واسطه نتایج خوب در جام حذفی کم شود.چرا که برنامه سرخپوشان برای کسب قهرمانی در رقابتهای حذفی همچنان به قوت خود باقی است و کادر فنی و مدیریت هنوز با چشم دیگری به این رقابتها می نگرند.اما با توجه به بالا رفتن انتظارات از پرسپولیس و سخت تر شدن بازیهای پیش رو،یحیی سعی دارد به شیوه خود شرایط را آرام کند تا این هیجانات،نتیجه معکوس نداشته باشد برای شاگردانش.
این آرامش البته لازمه کار او برای رسیدن به عنوان قهرمانی جام حذفی است.چرا که اگر این آرامش بر پرسپولیس حاکم نشود،حتی اگر سرخپوشان بتوانند از سد داماش هم بگذرند،برابر استقلال یا سپاهانی که در پله آخر باید با یکی از آنها مصاف دهند،گریبان این تیم را می گیرد.
پرسپولیس اما تا مرحله نیمه نهایی ،کاملا مقتدرانه پیش آمده و توانسته برخلاف لیگ،برای رقبایش خط و نشان کشیده و اصلا بعید نیست که با وجود حریفان سرسختی که در دو مرحله آخر دارد،بتواند همچون دو سالی که با دایی توانست به جام این مسابقات برسد،این بار هم بتواند با یحیی،فاتح جام حذفی شده و خود را در بین نماینده های ایران در مسابقات آسیایی جای داده و یک جام برای هوادارانش به ارمغان بیاورد.
