يكي از موفقترين كشورها در مبارزه بيامان با اين پديده شوم، كشور پهناور و پرنفوس چين است. در دهه ۷۰ ميلادي پس از آنكه چشمباداميها عزمشان را براي توسعه همهجانبه با حفظ ايدئولوژي مائوئيستي خود جزم كردند، شايد هرگز گمان نميبردند روزي به خاطر فساد و رشوهخواريهاي شرمآور، مجبور به محاكمه بسياري از بالاترين مقامات حزب حاكم شوند. اما ورود شركتهاي عظيم توليدي و سرمايهگذاري و زندگي پرزرق و برق متعاقب آن، بسياري از رهبران قانع دهههاي پيش را با وجود سوابق درخشان مبارزاتيشان وسوسه كرد و سقوط آغاز شد. برد چينيها در اين بود كه به جاي تطهير مقامات حزبي، از تصفيههاي داخلي نترسيدند. آنها آنقدر هزينه رشوهخواري و دلهدزديهاي سياسيون را بالا بردند كه گاه با افشاي فساد مالي برخي دولتمردان، متهمان پيش از آغاز محاكمه و صدور رأي دادگاه خودكشي ميكردند.
اين رويه در دوران «دن شيائو پينگ» به اوج خود رسيد و به گونهاي نهادينه شد. با تمام اين احوال ريشهكن نشد. به محض آنكه پكن سرگرم رتق و فتق امور ديگري شد، باز از گوشهاي ديگر فساد مقامات محلي و زد و بندهاي متعاقب آن اوج ميگرفت. اقبال چينيها اما در سلامت رهبران آنها بود. در عمده موارد نفرات اول مملكت، در شعار و عمل پشتيبان واقعي مبارزه با فساد بودند. به تازگي نيز «شي جين پينگ» رهبر جديد چين قسم خورده است كه براي مبارزه با فساد دولتي به نبرد با ببرها و مگسها خواهد پرداخت. مراد او از مگسها مقامهاي سطح پايين فاسد حزب هستند و رهبر حزب براي ادب كردن آنها قدرت سياسي لازم را دارد. اما مراد او از ببرها مقامات بالا و حتي پيشكسوتان حزب حاكمند كه رسيدگي به دزديهاي آنها دشوارتر است. با اين حال «شي جين» به مردم قول داده است آنان را نيز سرجاي خود خواهد نشاند. بسياري علت پيشرفت مداوم و بدل شدن پكن را به قدرت نوظهور جهاني همين تلاش در جهت سلامت اداري ميدانند. آنها صورت مسئله را پاك نكرده و منكر دزديهاي برخي دولتمردان نميشوند. برعكس كمر به مبارزه با آنها ميبندند و همين سبب ميشود جرايم كلان كاهش يافته و مقامات حساب كار دستشان بيايد. چه خوب است ما نيز اين رفتار حسنه را از چشم باداميها بياموزيم!
