مردم ايتاليا روزهاي يكشنبه و دوشنبه، ۲۴ و ۲۵ فوريه، به پاي صندوقهاي رأي رفتند تا انتخابات زودتر از موعد پارلماني اين كشور را برگزار كنند. اميد اين بود كه رأي مردم ايتاليا حداقل شرايط ممكن براي تغيير در اين سناريو را ايجاد كند و بعد از سقوط دو كابينه قبلي، دولتي از صندوقهاي رأي سر در آورد كه در وهله نخست از يك ثبات سياسي برخوردار باشد و با اتكا به اين ثبات بتواند گامهايي جدي براي مقابله با بحران مالي بردارد. نتيجه اعلام شده انتخابات دو روزه اين اميد را بر باد داده و چنين به نظر ميرسد كه از همين ابتداي كار، بيثباتي سياسي عميقتري در انتظار كابينه آينده ايتاليا خواهد بود.
در ابتدا بايد گفت كه رأي مردم ايتاليا يك شكست بسيار سنگين براي نخست وزير مستعفي و يك نه محكم به متحدين اروپايي ايتاليا بود. ماريو مونتي يا نخست وزير مستعفي به انتخابات وارد شد به اين اميد كه بر خلاف تظاهرات خياباني ماههاي گذشته در رم و ديگر شهرهاي ايتاليا، بتواند رأي موافق مردم را به دست آورد. مقامات سياسي آلمان و اتحاديه اروپا نيز به پيروزي او در انتخابات دل بسته بودند زيرا مونتي بيشتر از ديگر سياستمداران ايتاليا موافق با سياسترياضتي آنان است و در صورت پيروزي ميتوانست اين سياست را با جديت بيشتري دنبال كند. مونتي و ائتلاف ميانه او حدود ۱۰ درصد آرا را از مجموع دو مجلس نمايندگان و سنا به دست آورد و اين كمترين ميزان رأي نسبت به ديگر رقباي سياسي بود. مردم ايتاليا با اين رأي پيام واضحي را به متحدين اروپايي دادند، مبني بر اينكه به شدت با سياست رياضتي آنان مخالف هستند و علاوه بر اين، اين پيام را به ديگر سياستمداران ايتاليايي دادند كه اگر همانند مونتي از نسخه اروپايي تبعيت كنند، دچار سرنوشت او خواهند شد.
گذشته از اين نتيجه نه محكم به آلمان و بروكسل، انتخابات دو روزه هيچ پيروزي قاطعي براي سه حزب برنده نداشت. اين احزاب عبارتند از ائتلاف چپ ميانه به رهبري پير لوييجي برساني، حزب محافظهكار به رهبري برلوسكوني و حزب پنج ستاره به رهبري جوزپه گريلو. در حالي كه ائتلاف چپ ميانه با كسب ۲۹/۵۵ درصد آراي مربوط به مجلس نمايندگان اكثريت آراي اين مجلس را به دست آورده، حزب محافظهكار نيز با فتح ۱۱۴ كرسي اكثريت آرا در مجلس سنا را به دست آورده است. هر چند حزب پنج ستاره در موقعيت اين دو حزب نيست، اما فاصله چندان قابل توجهي از آنها نيز ندارد و همين امر نيز باعث شده تا گريلو موقعيت ممتازي داشته باشد تا آن كه توان سياسي دو حزب ديگر را به چالش بكشاند.
وضعيت دو حزب دارنده اكثريت در دو مجلس نمايندگان و سنا آن قدر شكننده است كه آلساندرا مورتي، سخنگوي ائتلاف چپ ميانه، در مورد نتيجه انتخابات گفت:«مشخص است كه ما از اين نتيجه راضي نيستيم. در اين انتخابات بحث پيروزي يك حزب سياسي مطرح نبود؛ موضوع بر سر لزوم تشكيل دولتي قابل اعتماد در ايتاليا است كه براي مردم اين كشور ثبات و امنيت اقتصادي به ارمغان آورد».
اين اظهار نظر مورتي به نحوي هم منعكس كننده وضعيت حزب رقيب در مجلس سنا و هم وضعيت متزلزل سياسي است كه از اين انتخابات ناشي شده است. با اين وضعيت ديگر امكان تشكيل يك دولت از سوي فقط يك حزب منتفي است و بايد دولت ائتلافي تشكيل شود، اما اين دولت ائتلافي با توجه به حاشيه رفتن مونتي و موضع تخاصمي گريلو، تنها از سوي دو حزب حزب ائتلاف چپ ميانه و محافظهكار ممكن است. گريلو و حزب پنج ستاره او پديده جديد اين انتخابات است چنان به موقعيت خود اميدوار شده كه از هم اكنون عدم مخالفت خود با شركت در هر ائتلافي را اعلام كرده و حتي تصريح كرده در مقابل هر ائتلافي از سوي دو حزب ديگر خواهد ايستاد. گريلو با اين موضعگيري براي دو حزب ديگر خط و نشان كشيده زيرا او اميدوار است كه دولت ائتلافي به هر صورت ممكن بيش از شش الي هفت ماه بيشتر دوام نخواهد آورد. از مجموع نتايج انتخابات پارلماني ايتاليا و وضعيت احزاب ميتوان اين نتيجه را گرفت كه اين انتخابات ايتاليا را به سوي بيثباتي عميقتري سوق داده و عرصهاي از دولتهاي بيثبات، متزلزل با عمري كوتاه را ايجاد كرده است.
