سناريوي چيكن: در اين سناريو، دو جوان راننده فرضي، تنها از روي «لج» به تقابل و رويارويي با يكديگر ميپردازند. براي اين دو، بازي چيكن، محمل لجبازي است. با توجه به اينكه هر دو طرف «آگاهانه» به بازي چيكن اقدام ميكنند، چنانچه «عقلانيت» بر صحنه حاكم شود، اين بازي ميتواند «اجتنابپذير» گردد.
احتمالات در چيكن استراتژي ۱- برخورد: زماني كه هيچ يك از طرفين حاضر به برگشت از موضع خود نباشد، احتمال تصادف و «برخورد» مطرح خواهد بود.
۲- عبور: زماني كه يكي از طرفين، موضع خود را تعديل كند، در آخرين لحظه، از مقابل حريف كنار رفته و در نتيجه طرفين از كنار هم «عبور» ميكنند.
۳- توقف: زماني كه هر دو طرف، در آخرين لحظه، موضع خود را تعديل كنند و ترمز نمايند، هر دو اتومبيل سپر به سپر، رودرروي يكديگر «توقف» ميكنند.
۴- عقبنشيني: زماني كه يكي از طرفين، از موضع خود برگشته، اما به دليل باريكي گذرگاه امكان كنار رفتن از مقابل حريف و عبور را نداشته باشد، ابتدا توقف نموده و براي اجتناب از برخورد، اتومبيل خود را در وضعيت «دنده عقب» قرار داده و با سرعت «عقب روي» و «عقبنشيني» ميكند. چيكن استراتژي، براي امريكا يك دكترين در سطح عملياتي و براي ايران يك دكترين در سطح استراتژيكي است. نتيجه انتخابات رياست جمهوري ايران در سوم تيرماه۱۳۸۴ جولاي ۲۰۰۴ نه تنها شكست دكترين شوك و بهت به ويژه در تحقق انقلاب صورت را در پي داشت، بلكه با روي كار آمدن دولت نهم، رويكرد اقتدارگرا از سوي ايران، جايگزين رويكرد انفعالي پيشين شد. در بازي چيكن دو اتومبيل، با سرعت به سمت يكديگر حركت نموده و با نيت ترساندن حريف و وادار ساختن او به خالي كردن صحنه و انحراف از مسير، از ترس تبعات و پيامدهاي برخورد شاخ به شاخ با يكديگر، هر لحظه به شتاب خود ميافزايند. اگر رانندهاي بترسد و از روبهروي حريف خود كنار برود، ميدان را واگذار نموده و در واقع بازي را باخته است.
اين دكترين بلافاصله بعد از روي كار آمدن دولت اصولگرا طراحي شد. در اين استراتژي كه از گستردهترين دكترينهاي اتخاذ شده بود، فرض بر اين است كه هر دو بازيگر (ايران و امريكا) از همديگر ميخواهند كه به خواستههاي طرف مقابل تن دهند، اما هيچ يك از بازيگران از خواستههاي خود كوتاه نميآيند. گفتوگوهاي دبير جديد شوراي عالي امنيت ملي در تاريخ ۴/۶/۸۴ و تأكيدات جدي بر عزم ايران در استيفاي حقوق هستهاي خود، قطعنامه هشتم شوراي حكام در تاريخ ۳/۷/۸۴ و تصويب قانون لغو همكاريها با آژانس در صورت ارجاع پرونده به شوراي امنيت در تاريخ ۱/۹/۸۴ همگي اركان و پيشفرضهاي اين استراتژي در ايستادگي متقابل دوطرف در خواستههاي خود هستند. اين استراتژي بيانگر نوعي اقتدار و عدم عقبنشيني براي هر دو طرف است.
چيكن استراتژي يكي از نظريههاي بازي محسوب ميشود كه طرفين در آن مبتني بر سود و زيان رفتار ميكنند. ويژگي اين استراتژي ضريب ريسك بالا و ضريب موفقيت بالاست. هر دو طرف آماده پرداختن هزينه تقابل هستند، حتي اگر هزينه در حد يك جنگ تمامعيار باشد. چيكن بيشترين احتمال برخورد را در ذات خود دارد و ويژگي اصلي آن در بالا بردن مستمر هزينه برخورد و تصادف از سوي طرفين است. رزمايشهاي بيشمار ايران و امريكا در اواخر سال ۸۴ و اوايل سال ۸۵ حكايت از آمادگي طرفين براي ايستادن بر موضع خود به هر قيمتي دارد.
