اگرچه سازمان نظام پزشكي يك سازمان صنفي است كه مطابق اساسنامه، وظايفي نظير نظارت بر عملكرد پزشكان و توجه به نكات فني در اين قشر را بر عهده دارد اما برخي افراد با اهداف و اغراض سياسي ميكوشند با غبارآلود كردن فضاي اين سازمان، اهداف سياسي خود را از محمل اين سازمان صنفي تأمين كنند. شايد از همين روست كه شاهد اظهارات برخي چهرههاي شناخته شده در القاي انتخابات نظام پزشكي به عنوان ماكتي از انتخابات رياست جمهوري سال آينده هستيم؛ امري كه بيش از هر چيز حكايت از تلاشي مذبوحانه براي سياسي نمايي اين انتخابات است.
با وجود اين، فراز و نشيبهاي سازمان نظام پزشكي و برخي پزشكان فعال در عرصه سياسي كشور به عنوان حافظ منافع جريان اپوزيسيون نشان داد كه ميتوان از اين سازمان با حدود ۲۰۰ هزار عضو، بهرهبرداريهاي سياسي نيز داشت و تاريخ پس از انقلاب، نمايشگر سناريوهايي است كه با هدايت جريانهاي مدافع منافع بيگانگان كليد خورد. سياسيسازي فضاي انتخابات اخير سازمان نظام پزشكي را هم شايد بتوان سومين سناريوي پزشكان طرفدار اپوزيسيون دانست؛ سناريويي كه با هوشمندي شوراي نظارت بر انتخابات نظام پزشكي و تمامي اعضاي جامعه پزشكي در انتخاب افراد اصلح ميتواند همانند سناريوهاي پيشين جريانهاي معاند خنثي شود.
نخستين سناريوي هدايت شده؛ زير رگبار آتش
شايد يكي از مهمترين مسائلي كه لباس سفيد پزشكان را مقدس و آسماني ميكند، حضور و همراهي آنان با مردم باشد، آن هم در لحظات و شرايط سخت. ماندگارترين تجربه حضور و نقشآفريني پزشكان هم پاي ساير اقشار مردم در دوران دفاع مقدس رقم خورد. سفيد پوشاني كه در كنار رزمندگان و همپاي آنان حضور داشتند و شايد تا زماني كه پاي تخصصشان به ميان نميآمد، تشخيص يك پزشك از يك بسيجي ساده كار آساني نبود و حاصل آن حضور سبز شهداي جامعه پزشكي است كه همچون مدال افتخاري بر سينه اين جامعه ميدرخشند.
در چنين شرايطي اما نخستين سناريوي فشار به نظام جمهوري اسلامي ايران با سوء استفاده مسئولان وقت نظام پزشكي از نفوذ و اختياراتشان در جامعه پزشكي كليد خورد. روز ۲۳ تيرماه سال ۱۳۶۵درست در اوج درگيريهاي جنگ تحميلي و نياز به تخصص سفيدپوشان عرصه سلامت چه براي درمان رزمندگاني كه در خط مقدم جبهه دفاع از همميهنانشان مجروح و زخمي ميشدند و چه در راستاي امدادرساني به هموطناني كه در خلال بمبارانهاي وسيع رژيم بعثي عراق مصدوم ميشدند، سازمان نظام پزشكي ايران از همه پزشكان، داروسازان و پيراپزشكان و پرستاران خواست كه دست از كار كشيده و اعتصاب كنند. طرح اين اعتصاب كه با شانتاژ گسترده رسانههاي بيگانه همراه بود در شرايطي صورت گرفت كه بسياري از جوانان اين مرز و بوم براي دفاع از كيان كشورمان زير باران آتش و گلوله جان ميدادند. با اين همه اكثريت جامعه پزشكي آن روز دين خود را نسبت به همميهنان خود ادا كردند و سناريوي غرب در به زانو در آوردن مقاومت مردم ايران در برابر استكبار با به خيانت كشاندن پزشكان شكست خورد.
سناريوي دوم؛ همراهي با فتنه و نامه به بشار اسد
سناريوي ديگر برخي پزشكان معاند نظام با حمايت آشكارشان از جريان فتنه در سال ۸۸ رقم خورد. اين سناريو اما با نامه حدود ۲۰۰ نفر از اين افراد به بشار اسد و در راستاي حمايت از گروههاي تروريستي فعال در سوريه آن وارد فاز جديدي شد. اين حركت در شرايطي اتفاق افتاد كه مردم غزه، يمن، بحرين، لبنان، مصر، تونس و ديگر كشورهاي اسلامي توسط حكام مستبد كشته، مجروح و شكنجه ميشدند و جامعه پزشكي بحرين به جرم ارائه خدمات بهداشتي- درماني به همميهنانشان توسط رژيم آل خليفه دستگير، شكنجه، اخراج و اينك به حبسهاي طولاني مدت محكوم شدند. اين پزشكان حافظ منافع بيگانه اما هنگامي كه ۷ هزار نفر از اعضاي متعهد جامعه پزشكي در نامهاي حمايت خود را از كادر پزشكي بحرين اعلام نمودند، موضعشان سكوت بود و اين سكوت معنادار بيشتر نمايشگر رفتار سياسي آنان در حمايت از اهداف استكبار بود.
انتخابات نظام پزشكي سال ۹۱ و سناريوي سوم
انتخابات نظام پزشكي سال ۹۱ را شايد بتوان سومين سناريوي پزشكان مخالف نظام و منافع كشور ارزيابي كرد. بنا به تعبير دكتر بهرام عيناللهي، سازمان نظام پزشكي تشكيلات سياسي نيست بلكه سازماني صنفي بوده و لازم است كه در اين تشكيلات افرادي روي كار بيايند كه از حقوق اين صنف دفاع كنند. به گفته رئيس قطب چشم پزشكي دانشگاه شهيد بهشتي اين سازمان محل انجام سياسي كاري نيست در حالي كه برخي افراد از اين جايگاه به عنوان حوزهاي براي افرادي كه ورشكستگان سياسي در حوزههاي ديگر هستند، استفاده ميكنند تا اهداف از دست رفتهشان را در اين سازمان جستوجو كرده و به آن برسند. سيد اميرحسن قاضيزاده نيز با انتقاد از سياسي شدن جايگاه سازمان نظام پزشكي، اين سازمان را سازماني حاكميتي ميداند كه بايد روابط بين حاكميت، مردم و صنف را تنظيم و كميت و كيفيت خدمات پايه سلامتي در جامعه را تضمين كند.
بنا به تأكيد وي، افرادي بايد در اين سازمان انتخاب شوند كه سياستهاي كلان نظام را قبول دارند و اراده اجراي اين سياستها را در بخش فني تخصصي داشته باشند. محمد حسين قرباني، عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس نيز از منتقدين حاشيهسازي و سياسي كاري در انتخابات سازمان نظام پزشكي است. وي در گفتوگو با «جوان» ميگويد: نگاه مجلس به انتخابات نظام پزشكي نگاهي قانونمند است. قرباني تصريح ميكند: تأييد صلاحيت كانديداها بايد بر اساس قوانين و چارچوبهاي تعيين شده صورت بگيرد تا كساني كه شايستگي و صلاحيت حضور در اين سازمان را دارند به نظام پزشكي راه يابند. وي نيز نظام پزشكي را سازماني صنفي ميداند كه نبايد وارد سياسي كاري شود و وظيفهاش حمايت از جامعه پزشكي است.
پس سازمان نظام پزشكي سازماني براي پيش برد اهداف سياسي نيست و تمام اعضاي جامعه پزشكي و از همه مهمتر شوراي مركزي نظارت بر انتخابات اين سازمان با در نظر گرفتن همه آنچه به نفع مردم، جامعه و پزشكان است با انتخابشان ميتوانند از نفوذ افرادي با اهداف و اغراض سياسي در سازمان نظام پزشكي جلوگيري كنند.
