طي ساليان اخير صفحات حوادث روزنامهها و ديگر رسانهها پر شدهاند از اخبار جرم و جنايتي كه عاملان آن افراد معتاد به ماده مخدر شيشه هستند. با نگاهي به اخبار مربوط به مصرف شيشه در كشور و جرم و جنايتهايي كه به دليل استفاده از اين ماده مخدر صورت ميگيرد به خوبي ميتوان به عواقب استفاده از اين ماده و درصد بالاي فراگيري اين ماده پي برد. «ناپدري قاتل: شيشه كشيدم دختر ۵/۲ ساله را كتك زدم و از پنجره طبقه اول ساختمان بيرون انداختم»، «پدرم را شبيه گوسفند ديدم و كشتمش!»، «قاتل شيشهاي ۲سالخورده را كشت!»، «قتل شيشهاي در دهكده المپيك تهران»، «قتل كودك با توهم ناشي از مصرف شيشه»، «اعتياد شوهر، شيشه عمر همسرش را شكست»، «قتل كودك يك ساله به خاطر شكستن پايپ!»، «قتل دوست قديمي پس از مصرف شيشه»، «توهم شيشهكشي؛ نقشه براي قتل همه خانواده»، «قتل زن شيشهاي به خاطر ۲۰۰ هزار تومان»، «قتل مادر و ۲ كودك در سايه «شيشه» پدر»، «مرد شيشهاي همسرش را به آتش كشيد!»، «پدر معتاد به شيشه همسر و دو فرزندش را آتش زد»؛ اين موارد تنها نمونهاي از جناياتي است كه دليل اصلي آن مصرف شيشه توسط قاتل بوده و در نهايت منجر به اتفاقات نابخشودني شدهاند.
بيشترين تماس با ۱۲۳ در ارتباط با شيشه!
اورژانس اجتماعي سازمان بهزيستي كه براي مشاوره به افرادي كه از خانه رانده شدهاند يا مورد ضرب و شتم يا آزار خانوادگي قرار گرفتهاند، تأسيس شده است؛ طي ساليان اخير بيشترين تماسهايش در ارتباط با افراد شيشهاي بوده است؛ مواردي از قبيل خشونت فيزيكي و بدني، صدمه زدن به وسايل منزل و ضرب و شتم همسر، خشونت رواني و كلامي مانند تحقير شخصيت، چهره يا شرايط جسماني زن، ابراز تنفر نسبت به بستگان و همچنين خشونت اجتماعي شامل منع اشتغال و تحصيل، ممنوعيت ارتباط با بستگان حتي به صورت تلفني، خشونت اقتصادي مانند نپرداختن خرجي و در نهايت صدمات و آزارهاي جنسي از طريق تحميل نسبت به همسر و در معرض فحشا و فساد قرار دادن كه تمامي اين موارد تنها به خاطر استفاده از شيشه رخ داده و خانوادههاي اين افراد با مشاوران اين مركز در ميان گذاشتهاند!
يكي از مشاوران اورژانس اجتماعي بهزيستي در همين ارتباط به «جوان» ميگويد: بيشترين موارد تماس در ارتباط با كودك آزاري و همسر آزاري يا خانواده آزاريهاست كه اين آزارها توسط يك فرد معتاد به شيشه صورت گرفته است.
وي در پاسخ به اين سؤال كه تماسهاي شيشهاي بيشتر حول چه سؤالاتي است، ميافزايد: بيشتر دنبال مراكز ترك اعتياد هستند. از سوي ديگر بچهها و همسايههاي افراد معتاد و شيشهاي در تماس با ۱۲۳ ضمن ابراز ترس و نگراني، خواهان روشهاي برخورد با بيماران خود هستند.
۵۰ درصد تختهاي بيمارستان در اختيار شيشهايها!
بنابر اظهارات عضو هيئت علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، بيش از ۵۰ درصد تختهاي بخش رواني بيمارستانها را روان پريشيهاي ناشي از مصرف شيشه اشغال ميكند. حسين رفيعي با اشاره به آخرين تحقيقي كه در خصوص اعتياد در ايران انجام شده است به «ايسنا» ميگويد: طرح ارزيابي سريع وضعيت اعتياد در كشور (RSA) كه سه بار متوالي در سالهاي ۷۸، ۸۳ و ۸۶ تكرار شده، نشان داد كه به لحاظ شيوع در كشور افزايش چنداني نداشتهايم يا شايد بگوييم كه كاهش هم داشته است، اما مسئله روند اعتياد در كشور تنها «شيوع» نيست بلكه تحولات الگوي مصرف است. وي ميافزايد: مطالعه سال ۸۹ در شهر تهران كه با همكاري سازمان ملل متحد و جمعيت تولد دوباره و با حمايت مالي ستاد مبارزه با مواد مخدر انجام شد، نشان از تغيير الگوي مصرف از ترياك و مواد مخدر (مواد افيوني) به شيشه داشت.
همه مراقب باشند
در شرايطي مصرفكنندگان شيشه بسياري از خدمات رفاهي به ساير بيماران خاص را در اختيار گرفتهاند كه نيروي انتظامي هر روزه باندهاي مواد مخدر زيادي را دستگير ميكند اما متأسفانه باز هم باندهايي ديگر در حال توزيع مواد مخدر در جامعه هستند!
همچنين همانگونه كه در گذشته نيز سرويس اجتماعي روزنامه «جوان» هشدار داده بود بسياري از افراد به بهانه لاغر كردن به سوي شيشه روي ميآورند آن هم در حالي كه طبق اظهارات پزشكان، شيشه كوچكترين نقشي در لاغري ندارد.
در حال حاضر، جامعه و خانواده نگران توهمات ناشي از مصرف شيشه در بين معتادان هستند. بيترديد مصرف شيشه روان جامعه را پريشان ميكند و مسئولان مربوطه بايد براي كمتر شدن تعداد قتل و جنايتهايي از اين دست عزم خود را بيشتر از گذشته براي مقابله با ورود و استفاده مصرفكنندگان از شيشه جزم كنند و خانوادهها مراقب باشند كسي از اعضاي آنها گرفتار شيشه نشود.
