ايران و كرهجنوبي نبرد سنتي فوتبال آسيا، نبردي كه سالهاي سال است بين دو ابر قدرت فوتبال قاره كهن جريان دارد، هر چند كه امروز تيمهاي ديگر قاره آرام آرام خود را به اين دو تيم رساندهاند و ديگر ايران و كرهجنوبي حرف اول و آخر را در فوتبال آسيا نميزنند اما تمام اينها چيزي از حساسيتهاي نبرد اين دو تيم با هم كم نميكند. امروز دو تيم در چارچوب رقابتهاي انتخابي جام جهاني ۲۰۱۴ برزيل رودرروي هم قرار ميگيرند.
ديداري كه براي ايران ميزبان به واسطه نتايج نه چندان مطلوب قبلي حكم مرگ و زندگي را دارد و براي كره مهمان هم كه ميخواهد اولين پيروزياش را در ورزشگاه آزادي جشن بگيرد درست به همان اندازه اهميت دارد. آنچه مسلم است اينكه پيروزي در اين بازي نصيب تيمي ميشود كه از لحاظ روحي و رواني در وضعيت برتري قرار داشته باشد.
كرهايها به سبب نتايج خوب در چند بازي اخير و پيروزي بر فوتبال ايران طي سالهاي گذشته امروز هم فقط براي كسب پيروزي به ميدان ميآيند. شاگردان كارلوس كرش هم بهرغم تمام ضعفهاي گذشته اميدوارند با حمايت پرشور تماشاگران پرتعداد حاضر در ورزشگاه بتوانند با پيروزي بر حريف قدرتمند خود تمام اتفاقات تلخ گذشته را فراموش كنند. اما جدا از مسئله روحي و رواني دو تيم از لحاظ فني نيز نقاط ضعف و قوتي دارند كه بررسي اجمالي آنها پيش از آغاز ديدار حساس و سرنوشتساز امروز خالي از لطف نيست.
دروازه و خط دفاع وجود سيد مهدي رحمتي درون قفس توري ايران نقطه اميدي است براي تمام علاقهمندان و هواداران فوتبال. رحمتي در بازي مقابل ازبكستان نمايش خوبي داشت، مقابل قطر هم چند واكنش خوب از خود نشان داد و هر چند كه روي گل دريافتي از لبنان به نوعي مقصر بود اما بعد از آن چند موقعيت خطرناك را از حريف گرفت تا كمترين انتقاد را نسبت به عملكردش شاهد باشد، خط دفاع تيمملي نيز با وجود سيدجلال حسيني، پژمان منتظري و هادي عقيلي خطي تقريباً مطمئن و كماشتباه است.
دريافت تنها يك گل در سه بازي قبلي مؤيد اين نكته است اما نبايد از اين واقعيت غافل شد كه خط دفاع ايران كمي كند و كمتحرك است و اين ميتواند برگ برندهاي براي تيم سريع و تند و تيز كره باشد. در اين خط كرهايها با دريافت سه گل در سه بازي گذشته كمي عقبتر از ايران هستند. آنها دو گل مقابل ازبكستان دريافت كردند كه اشتباهات خط دفاعي در آن كاملاً مشهود بود و اين بايد مورد توجه كادر فني تيمملي قرار گيرد. در يك نگاه كلي در كارهاي دفاعي و انسجام اين خط موفقتر از كرهاي است.
خط هافبك ستارههايي چون علي كريمي و جواد نكونام و بازيكنان با تجربهاي مثل پژمان و محمدنوري، آندو تيموريان به همراه نظري تازه وارد باعث شده تا خط مياني تيمملي فوتبال ايران يكي از برترين خط هافبكهاي آسيا باشد اما همين خط هافبك پرستاره در سه بازي اول هيچ چيزي براي نشان دادن نداشت. طي سه بازي گذشته تيمملي، خط مياني ايران كاملاً سردرگم، بيبرنامه و فاقد هرگونه خلاقيت نشان داده است. عدم بازيسازي مناسب، عدم ارسال پاسهاي خوب، صحيح و مؤثر و به دست نگرفتن ميانه ميدان و كنترل بازي از جمله بزرگترين انتقادها و ضعفهاي خط هافبك تيمملي است كه اميد ميرود براي ديدار حساس امروز مقابل كره به حداقل ممكن كاهش پيدا كرده باشد.
نبايد فراموش كرد كه سه حريف قبلي تيمملي به هيچ عنوان قابل مقايسه با كره جنوبي نبوده و نيستند، ازبكستان، قطر و لبنان همه با ترسي از پيش تعريف شده از ايران مقابل تيمملي صفآرايي كردند اما ضعف مفرط ما در خط هافبك اين ميدان را به آنها داد تا بتوانند بازي خود را به ايران ديكته كنند. كره جنوبي با خط هافبكي خلاق و بازيساز بيشك از كوچكترين ضعف و اشتباه حريف، حتي ايران، استفاده مناسب را ميكند و كنترل ميانه ميدان را در دست ميگيرد كه اگر اين اتفاق بيفتد آن وقت شاگردان كرش روز بسيار سختي را در ورزشگاه آزادي تجربه ميكنند.
در يك كلمه نتيجه بازي امروز را برتري در ميانه ميدان و به دست گرفتن اين نقطه حساس رقم ميزند. ايران به لحاظ داشتن ستارههاي نام آشنا در اين خط شايد برتر از كره نشان دهد اما عملكرد آنها در مقايسه با حريف واقعيعتي ديگر را نشان ميدهد، واقعيتي كه اگر قرار باشد در ديدار چهارم نيز تغيير نكند آن وقت بايد دلخوش به اما و اگرها باشيم. خط هافبك كره جنوبي به مراتب دوندهتر، خلاقتر، تكنيكي و تاكتيكيتر و در نهايت منسجمتر از سه حريف قبلي است و اين كار كرش و شاگردانش را بسيار دشوار ميكند.
خط حمله فوتبال ايران در سطح قاره كهن همواره به فوتبالي هجومي و گلزن مشهور بوده است اما چند سالي است كه اين فوتبال هجومي از نداشتن يك مهاجم تراز اول و گلزن رنج ميبرد. تيم ملي فوتبال ايران در راه رسيدن به رقابتهاي برزيل ۲۰۱۴ سه بازي انجام داده كه حاصل آن به ثمر رساندن تنها يك گل آن هم در بازي اول و در لحظات پاياني مقابل ازبكستان بوده است. مقايسه اين تك گل با ۹ گلي كه كرهايها در سه بازي قبلي خود به ثمر رساندهاند واقعيت تلخي را پيش روي ما قرار ميدهد كه مجبور به پذيرش آن هستيم: «خط حمله كرهايها بسيار زهردارتر و خطرناكتر از مهاجمان بيخطر و بيزهر ماست.» كريم انصاريفرد، خلعتبري، دژاگه، قوچاننژاد، قاضي و بقيه مهاجمان تيم ملي تاكنون نتوانستهاند انتظارات را برآورده كنند اما در مقابل حريف خط حملهاي دارد كه هر لحظه بوي گل ميدهد. كنترل اين خط آتش كوبنده نبايد تنها به مدافعين تيم سپرده شود چراكه اين اشتباهي است كه سبب شكست تيم ملي ميشود.
نيمكت به جرئت ميتوان گفت نبرد اصلي دو تيم اينجا رخ ميدهد؛ جايي كه تفكرات «كارلوس كرش» بايد بر آنچه درسر «چوي كانگ هي» سرمربي كره جنوبي ميگذرد برتري پيدا كند. چيدمان و تركيب دو تيم در ابتداي بازي بسياري از حقايق را روشن ميكند. اينكه كدام تفكر بازي را بهتر آغاز كند، بهتر ادامه دهد و بهتر به پايان برساند نكاتي است كه در كسب نتيجه پاياني بازي بسيار مؤثر و دخيل است. استفاده درست از تعويضها، تغيير تاكتيك و جابهجاييهاي مناسب راهكارهاي دو سرمربي است كه بايد به انتظار نشست و ديد كدام يك فاتح ميدان بزرگ امروز است. البته ما اميدواريم كه سرخپوشان جمهوري اسلامي ايران با تفكرات كرش پيروز اين ميدان باشند.
