ایسنا: انواع دوستیهای قبل از ازدواج و پیدایش فضای مجازی روز به روزعامل پوست اندازی نسل قبلی و پیدایش نسلی شد که به دنبال همسر آینده خود در کوچه پس کوچههای سایتهای همسریابی، تاس بخت و اقبال خود را به بالا پرتاب میکنند تا شاید هنگامی که بر زمین مینشیند جفت شش بیاید.
اما آشناییهایی که در محیطهای مجازی مانند چت رومها، فیس بوک و سایتهای همسریابی صورت میپذیرد تا چه میزان میتواند بنیانهای یک ارتباط درست و زمینههای تشکیل یک زندگی مستحکم را رقم بزند؟
بهرام بیات، جامعهشناس و استاد دانشگاه در مورد فعالیت سایتهای همسریابی معتقد است: سایتهای همسریابی با روشهای نوین تبلیغاتی، با تاکید بر ویژگیهای روانشناختی، زیباییشناختی و... نیازها و تمایلات نسل جدید که عموما نیازهای جنسی است را درک کردهاند و خیل عظیمی از افراد را به فضای خود وارد میکنند.
هرچند عموم کارشناسان نگاه مثبتی به پیدایش سایتهای همسریابی دارند؛ اما شرایط این سایتها را در حال حاضر اصلا قانونمند و قابل اعتماد نمیدانند و وجود هویتهای جعلی و غیر واقعی را در این سایتها بسیار خطر آفرین میدانند.
عزیزاله تاجیک اسماعیلی – نایب رییس انجمن روانشناسی اجتماعی ایران – با تاکید بر اینکه سایتهای همسریابی یک ابزار کمکی در فرآیند ازدواج است، میگوید: هیچ تضمینی برای صحیح بودن هویت افراد در سایتهای همسریابی وجود ندارد و تعاملی که در این فضا صورت میپذیرد اصلا قابل اعتماد نیست.
وی ادامه میدهد: به عنوان یک فرد فعال و کنشگر وقتی وارد این فضای مجازی میشوید با هر تعداد هویتی میتوانید خود را معرفی کنید و به هیچ وجه نمیتوان تشخیص داد اطلاعات این اشخاص درست یا نادرست است و برای جذب دیگران میتواند از خود یک موجود واهی که دارای ایده آل و امکانات بسیار است بسازد.
دبیر کل جامعه فاطمیون نیز از سایتهای همسریابی بیشتر برای دوست یابی یاد میکند و میافزاید: افراد با چت کردن، با یکدیگر دوست میشوند و سرانجام این روابط، معمولا ازدواج نیست.
به گفته طاهره رحیمی ازدواج مهمتر از آن است که افراد بدون مطالعه کافی و ندیده و نشناخته تنها بر اساس ارتباط خود در سایتهای همسریابی بخواهند به آن بپردازند، از سوی دیگر نیزهرچقدر به سمت مدرنیته شدن پیش برویم روابط انسانها کمتر و در نتیجه شناخت آنان از یکدیگر کاهش مییابد، بنابراین شاید بتوان با بسترسازی مناسب در آینده از سایتهای همسریابی به منظور ازدواج جوانان استفاده کرد.
بیات نیز در عین حال که سایتهای همسریابی را ظرفیتی میداند که میتواند جوابگوی نیازهای جوانان در زمینه ازدواج باشد، اظهار میکند: عدم ورود دولت و سیستمهای نظارتی برای کنترل سایتهای همسریابی عامل گسترش روز افزن این سایتهاست.
مجوز نداشتن فعالیت این سایتها بارها توسط نهادهای متولی مانند وزارت فرهنگ و ارشاد و وزارت ورزش و جوانان اعلام شده است، اما مهم این است که این سایتها همچنان به صورت علنی در فضای مجازی در حال فعالیت و عضو گیری هستند و هیچ گونه نظارتی توسط هیچ نهادی انجام نمیگیرد و انتشار اخبارهای مختلف کلاهبرداری و تجاوز در قالب سایتهای همسریابی نیز نتوانسته سکوت مسئولان در این باره را بشکند و ضرورت ساماندهی این سایتها را به صورت عملی در دستورکار قرار دهند.
سایت همسریابی
انتشار شمارههای حساب بانکی در سایتهای همسریابی برای پرداخت مبالغ متفاوت و بعضا کلان به اقتضای میزان اشتراک مدت زمان عضویت از سوی افرادی که میخواهند در این سایتها به صورت دائم عضو شوند و با افراد مدنظر ملاقات کنند، این تصور که شناسایی و ردیابی صاحبان سایتها غیرممکن است را باطل میکند و این پرسش را در ذهن ایجاد میکند که علت عدم برخورد یا ساماندهی و نظارت بر فعالان این عرصه توسط نهادهای مسئول چیست؟
به گزارش ایسنا، عضویت عادی در این سایتها به صورت رایگان ممکن است، اما برای عضویت دائم در برخی از این سایتها بسته به مدت زمان اشتراک مبالغی از ۱۲ هزار تومان طی ۳ ماه تا ۳۶ هزار تومان در یک سال باید پرداخت شود.
بیات در این باره عنوان میکند: دستگاههای اطلاعاتی، قضایی و پلیس با توجه به اینکه شماره حساب موسسان این سایتها در شعبههای بانکهای داخلی است میتوانند کمتر از ۴۸ ساعت جلوی فعالیت آنها را بگیرند.
وی تصریح میکند: نهادهای متولی دوست دارند که این سایتها باشند ولی جرات و جسارت بر عهده گرفتن مسئولیت آن را ندارند.
دبیر کل جامعه فاطمیون نیزبه نقش دولت در زمینه نظارت بر سایتهای همسریابی، اشاره و اظهار میکند: لازم است دولت برسایتهای همسریابی نظارت کند و امکان سوءاستفاده از آنها را کاهش دهد تا جوانان با اطمینان بیشتری بتوانند به عضویت این سایتها در بیایند.
محمد کاظم توکلی – روانشناس اجتماعی – هم با تاکید بر ضرورت ورود نهادهای متولی در امر مجوز دهی، نظارت و ساماندهی سایتهای همسریابی بیان میکند: فعالیت این سایتها در حالی که هیچگونه نظارتی وجود ندارد تنها عرصه را برای حضور افراد سودجو باز میکند و در این میان ممکن است بازیهای کثیفی در این سایتها اتفاق بیفتد و جوانان مورد سوء استفادههای احساسی، عاطفی و مالی قرار گیرند.
توکلی نفی و نادیده گرفتن سایتهای همسریابی را اشتباه و نادرست میداند و در ادامه میافزاید: پیرایش سایتهای همسریابی به راهی واقعی برای ازدواج در دنیای مدرن و عصر اینترنت و فضای مجازی تبدیل شده است.
بیات نیز میگوید: میتوان با ساماندهی، نظارت و کنترل سایتهای همسریابی توسط نهادهای متولی از این راهکار و شیوهٔ جدید نهایت استفاده را برد.
ورود و عضویت افراد به سایتهای همسریابی در حالی که خود این افراد نیز میدانند بسیاری از هویتها در این سایتها جعلی و ساختگی است بسیار قابل تامل است. مکالمههایی که غالبا با اتهام دروغ گویی و با عدم اعتماد به طرف مقابل شکل میگیرد.
راه کار برخورد با این سایتها طبق نظر تاجیک اسماعیلی این است که باید به جای نگاه امنیتی، نگاه فرهنگی به فعالیت این سایتها داشت و فیلترینگ راه کار مناسبی نیست.
فریده حمیدی – روانشناس و استادیار دانشگاه – راه اندازی سایتهای بومی و داخلی متناسب با فرهنگ ایرانی و نیاز جوانان را ضرورتی اجتناب ناپذیر میداند.
وی همچنین معتقد است: باید افراد در سنین مختلف مهارتهایی پیدا کند که با ورود به هرگونه سایت و محیط مجازی دچار خود باختگی نشوند.
دبیر کل جامعه فاطمیون نیزبا اشاره به ضرورت فرهنگ سازی در زمینه استفاده از سایتهای همسریابی میگوید: لازم است رسانهها در زمینه پذیرش و قبول چنین شیوههایی برای همسریابی فعالیت کنند.
حمیدی در پایان مهارتهای ارتباط موثر، روابط بین فردی، خودشناسی، دگرشناسی و... در عدم خودباختگی افراد در ورود به سایتهای همسریابی و سایر محیطهای مجازی موثر دانسته و میگوید: تا زمانی که مهارتهای لازم برای شناخت این چنین فضاهایی به افراد آموزش داده نشود شاهد خطاها و آسیبهای فردی زیادی خواهیم بود و به دلیل نظارت کمی که انجام میگیرد روز به روز شاهد قربانیهای بیشتری خواهیم بود.
