با توجه به تنوع موضوعات مطرح درنشست تهران و ديدارهاي حاشيهاي كه درسطوح مختلف صورت گرفت، طبعاً جمع بندي نتايج نشست در يك يا چند مطلب كاري بس دشوار و اساساً غيرممكن است، اما شايد بتوان يك جمعبندي موضوعي از مسائل مطرح شده در اين نشست ارائه داد. يكي از اين موضوعات كه در عين حال از نكات مشترك سخنرانان در شانزدهمين نشست سران به ويژه در مراسم افتتاحيه آن بود، لزوم اصلاح ساختار سازمان ملل است.
اگر چه اين نياز همواره بعد از فروپاشي نظام دو قطبي وجود داشته و حتي در دوره دبيركلي كوفي عنان در دستور كار اين سازمان قرار داشت، اما متأسفانه در دوره دبير كلي بان كي مون با فضاي جنگطلبانهاي كه امريكا پس از واقعه مشكوك ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ به راه انداخت، بحثهاي مربوط به اصلاح ساختار سازمان ملل كاملاً به حاشيه رانده و به بايگاني سپرده شد. بر اين اساس با توجه به مباحث مطرح شده در نشست تهران در خصوص لزوم پيگيري جدي اصلاح ساختار سازمان ملل ميتوان از احياي اين بحثها به عنوان يكي از نتايج و دستاوردهاي نشست تهران نام برد كه با توجه به احراز رياست اجلاس از سوي ايران و در پيش بودن نشست سالانه سازمان ملل در نيويورك ميتواند به طور جدي از سوي جنبش عدم تعهد پيگيري شود و در دستور كار نشست سالانه سازمان ملل قرار گيرد كه در اين زمينه دو عامل خارج ازجنبش نيز ميتواند تأثيرگذار باشد.
نخست اينكه اين مطالبه جدي در حضو بان كي مون دبيركل سازمان ملل مطرح شد و وي نيز در بخشي از سخنان خود از آن حمايت كرد. دوم اينكه در خصوص اصلاح ساختار سازمان ملل برخي از كشورهاي غربي مثل آلمان يا غيرغربي مثل ژاپن كه در خارج از جنبش عدم تعهد هستند؛مي توانند در كنار جنبش عدم تعهد قرارگيرند و بدين ترتيب به فراگير شدن گفتمان لزوم اصلاحات ساختاري سازمان ملل كمك كنند.
از طرف ديگر اكنون جنبش عدم تعهد درپي بحرانهايي كه نظامهاي سرمايهداري غربي در عرصههاي مختلف سياسي، اقتصادي و اجتماعي با آن مواجه شدهاند از قدرت مانور و توان نقشآفريني بيشتر براي جهت دهي به نظم و ساختار نوين جهاني برخوردار شدهاند حال آنكه در گذشته يا از چنين تواني برخوردار نبودند يا شرايط بينالمللي اجازه عرض اندام را براي اين جنبش و اعضاي آن نميداد.
شاخصهايي مانند جايگزيني گروه ۲۰ با گروه ۸ در معادلات اقتصاد بينالملل يا تشكيل گروه بريكس و نقشآفريني آن در معادلات مربوط به سياست بينالملل به روشني نشان ميدهد كه تحولات جهاني بعد از بحران سرمايهداري به گونهاي رقم ميخورد كه به طور اتوماتيك قدرت را به قدرتهاي در حال نوظهور منتقل ميكند.
در واقع با توجه به شكلگيري فضاي جديد در نظام بينالملل است كه رهبر معظم انقلاب اسلامي در سخنان خود در مراسم افتتاحيه شانزدهمين نشست سران جنبش عدم تعهد در تهران لزوم استفاده بهينه جنبش عدم تعهد از فرصت تاريخي كنوني براي شكلدهي به نظم نوين جهاني را مورد تأكيد قرار دادند كه ميتواند نقش و جايگاه بينالمللي اين جنبش را متناسب با ظرفيتها و توانمنديهاي آن ارتقا دهد و از آن به عنوان بازيگر فعال و نقشآفرين در عرصه نظام بينالملل بسازد و احراز رياست سه ساله جنبش عدم تعهد از سوي ايران ميتواند نويد بخش آن باشد.
