ادبيات جنگطلبانه محافظهكاران اين كشور كه اوايل در مورد مناطق شمالي كانادا به كار ميرفت به علت تمركز روي مسائل تجاري در اين منطقه و استخراج منابع طبيعي كاملاً تغيير كرده است. اما با اين وجود، جهان هنوز به مناطق قطبي علاقه نشان ميدهد. چينيها به همراه ديگران در راهند. سفر اين هفته آقاي هارپر درست يك روز پس از رسيدن يخشكن اژدهاي برفي چين به ايسلند صورت گرفته است. براي اولين بار است كه يك شناور چيني به مناطق قطبي ميرسد.
چين از شوراي قطب شمال خواسته تا ناظراني رسمي در قطب شمال داشته باشد. شوراي قطب شمال متشكل از ۸ كشور كانادا، دانمارك، فنلاند، ايسلند، نروژ، روسيه، سوئد و ايالات متحده است كه كانادا از سال آينده رياست اين گروه را بر عهده خواهد گرفت. به همراه چين، ژاپن، كره جنوبي و سنگاپور نيز ميخواهند ناظراني در اين منطقه داشته باشد. هنوز معلوم نيست اين كشورها در پي چه چيزي هستند اما براي كشورهايي چون روسيه و كانادا كه چسبيده به اين مناطق هستند شايد اوضاع متفاوت باشد. اظهارات هارپر در مورد مناطق شمالي هميشه اينگونه بوده كه «يا استفاده كن يا از دست بده». اين نوع اظهارات يادآور تنشهايي است كه در گذشته باعث شد روسيه براي جنگ به اين مناطق بيايد. اما اكنون پس از اينكه چين در مورد اين مناطق علاقه نشان داده آقاي هارپر با استقبال از چين تصميم دارد مشكلي ايجاد نكند.
مسئله درخواستهاي اين كشورها به كل مناطق قطبي مربوط نميشود، چراكه ۹۹ درصد از اين مناطق تكليف مشخصي دارند. تنها مسائل مورد بحث درياي بيوفورت در كاناداست كه با ايالات متحده مشكل دارد و همچنين ادعاي بالقوه سه جانبه بر سر مركز قطب شمال است كه هر دو مورد از طريق مسائل علمي حل و فصل خواهند شد. علاقه چين به منابع طبيعي در شمال كانادا و بيشتر از آن در جنوب كانادا به خاطر دستيابي به منابع گاز، نفت و مواد معدني است. البته علاقه چينيها به اين معني نيست كه بخواهند به كانادا لشكركشي كنند و اين منابع را از چنگشان بيرون بياورند. بلكه چين قصد خريدن اين منابع را دارد. البته اين مسئله زياد بيربط به مالكيت چين بر ماسههاي نفتي استان آلبرتاي كانادا نيست.
دليل ديگري كه چين و ديگر كشورهاي آسيايي خواستار داشتن ناظراني رسمي در قطب شمالهستند اين است كه آبهاي قطبي مسير كوتاهتري براي كشتيها از آسيا به اروپا هستند. اين كشورها با ذوب يخ ميتوانند هزينه كمتري براي حمل و نقل وسايلشان به اروپا متحمل شوند. اما سابقه شوراي قطب شمال نشان داده كه هميشه وقتي پاي منافع كشوري در ميان باشد با آن موضوع مخالفت كرده است.
با اين حال، اين نگراني نيز وجود دارد كه كانادا گذر شمال غربي را تحت كنترل خود در بياورد. امريكا با اين موضوع مخالفت كرده و گفته اين منطقه نيز مانند تنگه هرمز يك گذرگاه بينالمللي است. به گفته يكي از استادان دانشگاه بريتيش كلمبيا، براي امريكا نگهباني از اين گذر توسط كانادا منافع زيادي دارد ولي به خاطر مسائل ديگر همچون تنگه هرمز به ظاهر با حكمراني كانادا روي اين گذر مخالف است. از سوي ديگر روسيه در اين ميان با در اختيار قرار دادن مسير قطبياش به تجار عملا ميتواند گذر شمال غربي را كم استفاده كند.
