سهشنبه شب سالن اكسل شهر لندن شاهد صحنههاي غرورآفريني براي ملت ايران بود؛ صحنههايي كه وحدت ملي ايرانيهاي داخل و خارج كشور را نشان ميداد. گوينده سالن نام سجاد انوشيرواني را به عنوان مرد نقرهاي دسته سنگينوزن وزنهبرداري صدا زد، لحظاتي بعد او نام بهداد سليمي به عنوان قويترين مرد جهان و صاحب گردنآويز خوشرنگ طلا را به زبان آورد و حالا نوبت آن بود كه تمام سالن به احترام پرچم مقدس و سرود زيباي جمهوري اسلامي ايران بهپا خيزند.
اتفاق جالبي افتاد. كمتر كسي توقع داشت و كمتر كسي بهياد داشت كه يك سالن همصدا و همنوا با هم سرود كشوري را با صداي بلند فرياد بزنند، پيش از اين سوريان در بخش ديگري از همين سالن مدال طلا گرفته بود. اميد نوروزي و قاسم رضايي هم اين سكو را تكرار كرده بودند اما سكوي قهرماني وزنهبرداري چيز ديگري بود.
وقتي ايرانيهاي حاضر در سالن چه مقيم خارج و چه آنهايي كه براي تماشاي مسابقات مسافر لندن شدند، يكصدا نام امام و شهدا را بر زبان فرياد ميزدند، ميتوان اين ادعا را داشت كه ايران اسلامي همزمان با ليالي قدر متحد و يكپارچه سرود مقدسش را فرياد زد و به جهان و جهانيان ثابت نمود كه ايران واقعي هر كجا كه باشد دلش براي ميهن ميتپد، تفاوتي هم نميكند كه چه ظاهري داشته باشد و چه تفكري، وقتي نام مقدس ايران در ميان باشد، همه يكي ميشويم و وقتي قرار باشد در مهد توطئه عليه نظام مقدس كشورمان پرچم ايران را بالاتر از تمام كشورها به اهتزاز درآوريم، همه با هم متحد ميشويم تا نشان دهيم كه ايران و ايراني پيوندي ناگسستني با هم دارند؛ پيوندي كه حتي بعد مسافت و سلايق و علاقههاي گوناگون هم نميتواند آن را از بين ببرد.
اين هم يكي ديگر از عجايب عالم ورزش است؛ ورزشي كه پيروزي در آن علاوه بر تأثيرات اجتماعي و نشاط جامعه حالا در بعد بينالمللي نيز اينچنين خود را نشان ميدهد؛ اتفاقي كه اميدواريم بعد از اين نيز بارها و بارها شاهد آن باشيم تا يكبار ديگر به دنيا ثابت كنيم كه ما به پاس نام و پرچم كشورمان در مقابل تمام دنيا با هم متحد ميشويم و نام امام (ره) و شهيدانمان را با اقتدار فرياد ميزنيم.
