رويكرد برخي از مناطق به جداييطلبي در قالب فدراليسم، استمرار بحرانهاي امنيتي و انفجارهاي خونين با محوريت ايجاد جنگهاي فرقهاي و قومي، رويكرد برخي از جريانهاي سياسي براي كسب قدرت بيشتر كه فضاي سياسي كشور را در ابهام قرار داده تحركات مشكوك تركيه، قطر و عربستان در حمايت از برخي جريانهاي خاص كه در چارچوب وحدت ملي گام برنميدارند، فضاي ناآرامي را بر عراق حاكم ساخت.
نكته قابل توجه در ادامه اين فرآيند گرايش برخي از جريانهاي سياسي براي بركناري مالكي، نخستوزير است. براساس اين نگرش نيز نشستهاي متعددي از سوي فهرست العراقيه، اكراد و برخي از جريانهاي سياسي برگزار شد.
هرچند كه آنها بر آن بودهاند تا با ناكارآمد نشان دادن مالكي سرنگوني دولت را رقم زده و ساختار را براساس طرحهاي خود چينش كنند. در اين چارچوب آنها همچنين تلاش كردهاند تا با جمعآوري امضا در پارلمان به صورت قانوني سرنگوني مالكي را اجرايي سازند.
هدف آنها جلوگيري از افشاي طرح كودتا و نيز مقابله با اعتراض احتمالي مردمي بوده است. اين طرح در حالي پيگيري شد كه مخالفتهاي اكثر اعضاي پارلمان و نيز جواب رد طالبان رئيسجمهور به درخواست بركناري مالكي، اين طرح را ناكام گذاشت. طالبان رسماً اعلام عدم وصول طرح جمعآوري امضا را اعلام و بر ادامه فعاليت مالكيت تأكيد كرد.
هرچند مجموعه تحولات روي داده در عراق با عنوان مقابله با مالكي و به اصطلاح اصلاح ساختار سياسي عراق صورت گرفته اما بررسي ابعاد طرح به ويژه نوع عملكردهاي ماههاي اخير عراق نشانگر طرح بزرگتر است و آن كودتاي چند جانبه عليه جبهه مقاومت است.
عراق در ماههاي اخير در حوزه سياست داخلي توانسته دو اجلاس بزرگ سران اتحاديه عرب و نيز گفتوگوهاي جمهوري اسلامي ايران و گروه ۱+۵ را برگزار كند. در همين حال در حوزه سياست خارجي نيز عراق در قالب جبهه مقاومت قرار گرفته و مواضعي مستقل و آزاديخواهانه در قبال بحرين و سوريه اتخاذ كرده است.
روند عملكردهاي عراق نشان ميدهد كه اين كشور براساس اصل همگرايي منطقه در قالب مقاومت و مقابله با تحركات بيگانگان فعاليت ميكند و تلاش دارد تا كشوري مستقل باشد كه تحت سلطه غرب و اعراب نيست. بسياري از ناظران سياسي تأكيد دارند كه عراق يكي از اركان جديد در جبهه مقاومت شده است كه نقش مهم و تأثيرگذار را براي آن ايجاد كرده است.
در اين ميان برخي كشورهاي منطقهاي و فرامنطقهاي كه پذيرنده مقاومت نيستند برآنند تا به هر نحوي شده عراق را از اين حوزه خارج ساخته و به نوعي اين كشور را تحت سيطره خود درآورند. براين اساس ميتوان گفت كه تحركات صورت گرفته عليه عراق نه صرفاً براي بركناري مالكي بلكه براي لطمه زدن به جبهه مقاومت صورت ميگيرد.
آنها برآنند تا با خروج عراق از جبهه مقاومت ضمن تضعيف موقعيت منطقهاي اعراب، جبهه مقاومت را نيز به چالش بكشانند. اين در حالي است كه تأكيد عراقيها بر ادامه فعاليت دولت مالكي و نيز بيداري مقاومت در برابر توطئهها اين تحركات را ناكام ساخته است.
